VII SA/Wa 258/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego – nałożył na T. K. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie 2 miesięcy – trzech jednobrzmiących egzemplarzy, projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na nieruchomości przy ul. [...] w W. uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, zawierającego plan zagospodarowania działki sporządzony na aktualnej odbitce z mapy zasadniczej oraz nakazał zamurowanie trzech okien na parterze, piętrze i strychu od strony południowej materiałami spełniającymi wymogi określone w § 232 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz przebudowę tarasu ze schodami od strony południowej, w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Roboty powyższe należy wykonać przed sporządzeniem projektu zamiennego. W uzasadnieniu organ wskazał, iż roboty budowlane realizowane przy nadbudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Burmistrza Dzielnicy Gminy W. nr [...] z dnia [...] czerwca 1992 r. o pozwoleniu na budowę – przebudowy konstrukcji dachu i wykonaniu poddasza użytkowego. Samowolnie wykonane odstępstwa polegają na zabudowie części tarasu na piętrze i powiększeniu tarasu i schodów na parterze oraz wstawieniu dodatkowych okien na parterze, piętrze i poddaszu od strony południowej i drzwi dwuskrzydłowych na piętrze w ścianie wschodniej budynku. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. organ wstrzymał roboty budowlane i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej i oceny technicznej wykonanych robót z opinią w zakresie zgodności ich wykonania z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Nałożony obowiązek nie został wykonany w zakreślonym terminie. Usytuowanie nadbudowanych ścian budynku z otworami okiennymi w odległości mniejszej niż 4m od granicy działki sąsiedniej, narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wobec tego otwory okienne należy zamurować materiałami spełniającymi wymagania określone w § 232 ust. 6 cyt. rozporządzenia. Także taras ze schodami od strony południowej nie spełnia wymogów dotyczących odległości od granicy działki sąsiedniej, wobec czego zachodzi konieczność jego przebudowy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołani T. K. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Nie budzi wątpliwości, iż inwestor realizując inwestycję dopuścił się istotnych odstępstw od dokumentacji projektowej zatwierdzonej decyzją Burmistrza Dzielnicy Gminy W. nr [...] z dnia [...].06.1992 r., co uzasadnia zastosowanie przez organ trybu przewidzianego w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Prawidłowo więc organ I instancji w ramach postępowania naprawczego zobowiązał inwestora do sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych i wykonania określonych czynności i robót w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Skargę na powyższą decyzję wniosła T. K. zarzucając zaskarżonym decyzjom naruszenie: - art. 7 w związku z art. 77 kpa poprzez brak rozpoznania materiału dowodowego, bez uwzględnienia stanu przedmiotowego budynku oraz nieruchomości sąsiednich w dniu wykonania przebudowy, sama zaś przebudowa została dokonana w konsekwencji zmian wprowadzonych przez kolejne zmiany do planu zagospodarowania przestrzennego W., skutkujących koniecznością zmiany sposobu dojazdu do budynku skarżącej; - art. 15 i 138 kpa poprzez nieustosunkowanie się do zarzutów odwołania, w tym dotyczących podstaw do zawieszenia postępowania do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie wniosku skarżącej o wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku; - art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez brak jednoznacznego ustosunkowania się w zaskarżonych decyzjach do zarzutu dotyczącego przyczyn dokonanej przebudowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarga jest niezasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, jak i kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W okolicznościach sprawy bezspornym jest, iż inwestorka w sposób istotny odstąpiła od zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy Dzielnicy W. z dnia [...].06.1992 r. nr [...] projektu budowlanego. Sama skarżąca tak ustaleniom stanu faktycznemu nie zaprzecza, zarzucając jedynie organowi, iż nie wyjaśnił w sposób rzetelny przyczyn dla których do tych odstępstw doszło. Na wstępie więc należy podkreślić, iż poza kompetencją organów nadzoru budowlanego, jak i Sądu administracyjnego jest badanie intencji, która kierowała inwestorką naruszającą przepisy Prawa budowlanego. Dla oceny działania inwestorki bez znaczenia pozostaje okoliczność kolejnych zmian do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, które jak twierdzi skarżąca, uniemożliwiały jej korzystanie z domu i wymusiły jego przebudowę. Bezwzględnie obowiązujący przepis art. 36a Prawa budowlanego stanowi bowiem, iż istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Inwestorka decyzji takiej nie posiada, wobec tego uzasadnionym i koniecznym było wszczęcie i przeprowadzenie przez organy nadzoru budowlanego postępowania w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Tryb postępowania wskazany w art. 51 Prawa budowlanego ma na celu doprowadzenie budowy do stanu zgodnego z prawem, co oznacza również wyeliminowanie naruszeń przepisów wykonawczych, w tym przede wszystkim rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Działanie organu nie może sprowadzać się jedynie do nałożenia obowiązku przedstawienia przez inwestora projektu zamiennego, który uwzględni i zalegalizuje dokonane wcześniej istotne odstępstwa od projektu budowlanego naruszające przepisy wykonawcze. Nie ulega wątpliwości, iż nadbudowa wykonana niezgodnie z pozwoleniem na budowę w taki sposób, że ściana budynku z otworami okiennymi jest zbyt blisko granicy działki, stanowi istotne odstępstwo od warunków pozwolenia na budowę i narusza warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31.08.2005 r., OSK 1924/04). Brzmienie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wskazuje wyraźnie na to, iż na jego podstawie można nałożyć na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności faktycznych – w tym przypadku zamurowania trzech okien od strony południowej – naprawiających odstępstwo od przepisów technicznych, w sposób pozwalający na użytkowanie bądź na ubieganie się o pozwolenie na użytkowanie obiektu (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16.12.2004 r., sygn. akt 7/IV SA 2754/03). Tak więc wbrew zarzutom skargi formułowanym także w odwołaniu, to właśnie postępowanie naprawcze prowadzone w trybie art. 51 i 51 Prawa budowlanego i jego wynik stanowi zagadnienie wstępne w stosunku do toczącego się postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie, a nie odwrotnie, jak tego chce skarżąca. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ art. 107 § 3 kpa to należy zauważyć, iż rzeczywiście organ odwoławczy w stopniu niewystarczającym odniósł się do kwestii podnoszonych w odwołaniu, jednak naruszenie to pozostało bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia i pozwalało na przeprowadzenie sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).