VII SA/Wa 258/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Warszawie wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2007 roku oddalił skargę T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Postanowieniem z dnia 19 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Warszawie przyznał w/w skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 12 listopada 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformował Sąd, iż wyznaczyła dla T. K. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata O. Z. – kopia pisma znajduję się w aktach sprawy Pismem z dnia 21 listopada 2007 r. Sąd poinformował pełnomocnika T. K. o stanie sprawy. W/w pismo zostało odebrane przez pełnomocnika w dniu 10 grudnia 2007 r. W dniu 7 lutego 2008 r. ( data nadania w urzędzie pocztowym ) wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2007 r. T. K. reprezentowanej przez adwokat O. Z. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej podniosła, iż powiadomienie Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczeniu jej jako pełnomocnika z urzędu dla T. K. doręczono jej w dniu 3 grudnia 2007 r. Podkreśliła również, iż do dnia 10 grudnia 2007 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, a po przebytej chorobie leczyła się nadal, z powodu kłopotów z widzeniem, co ograniczało jej kontakt z klientami i stanowiło obiektywną przyczynę utrudnienia kontaktu z skarżącą. Wskazała, iż jej leczenie zakończyło się w dniu 31 stycznia 2008 r., po czym niezwłocznie zakończyła opracowywać skargę kasacyjną i wniosła ją do Sądu. Pełnomocnik zaznaczyła, iż prowadzi kancelarie indywidualną, co jest dla niej przeszkodą w korzystaniu z zastępstw. Do wniosku dołączono zaświadczenie i zwolnienia lekarskie. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Art. 87 § 1 i § 2 cytowanej wyżej ustawy stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4). Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (por. art. 88). Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu nie został złożony w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006r., sygn. akt I FZ 198/2006 (publ. LexPolonica nr 418112) stwierdził, iż w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 tej ustawy), jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej przebywała w okresie 27 listopada do 10 grudnia 2007 r. oraz od 8 do 31 stycznia 2008 r. do na zwolnieniu lekarskim. Natomiast w okresie od 11 grudnia 2007 r. do 7 stycznia 2008 r. była leczona z powodu powikłań pogrypowych skutkujących zaburzeniem zapalnym gałki ocznej, co wynika z załączonego zaświadczenia lekarskiego. W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej biegł od dnia doręczenia pełnomocnikowi informacji o stanie sprawy, tj. od 10 grudnia 2007 r. bowiem w tym dniu adwokat O. Z. powzięła wiadomość o tym, że zapadł prawomocny wyrok oddalający skargę. Należy stwierdzić, że z załączonego zaświadczenia lekarskiego nie wynika, iż w okresie od 11 grudnia 2007 r. do 7 stycznia 2008 r. pełnomocnik skarżącej była niezdolna do pracy, lecz tylko była leczona, a więc w/w okresie mogła dokonać czynności procesowych niezbędnych do zachowania terminów przewidzianych prawem. Profesjonalny pełnomocnik dochowując należytej staranności winien bezzwłocznie podjąć czynności procesowe, dla których biegnie termin zawity, albo wyznaczyć substytuta, który to by dokonał w/w czynności. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej adwokat O. Z. nie dochowała terminowi złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, ponieważ złożyła w/w wniosek dopiero w dniu 7 lutego 2008 r. ( data nadania w urzędzie pocztowym ), a termin na złożenie rzeczonego wniosku minął z dniem 17 grudnia 2007 r. Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).