VII SA/Wa 2584/18

Dnia 14 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2018 roku., znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić skarżącej A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Ag. K. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak sprawy: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W piśmie z dnia 16 kwietnia 2019 r. skarżąca oświadczyła, że skargę cofa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.