VII SA/Wa 259/10

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia N. w W. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia N. w W. na informację Ministra Środowiska postanawia: odmówić Stowarzyszeniu N. w W. przyznania prawa pomocy dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W dniu 28 kwietnia 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uzupełniony przez Stowarzyszenie N. w W. wniosek o przyznanie prawa pomocy w którym stowarzyszenie wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i radcy prawnego. We wniosku Stowarzyszenie wskazało, że jest organizacją pożytku publicznego nie prowadząca działalności gospodarczej. Stowarzyszenie w roku 2009 poniosło stratę finansową 7 100 zł. Na koncie bieżącym posiada 806,62 zł. W skali miesięcznej składki wynoszą 80 zł. Stowarzyszenie posiada środki trwałe o wartości 848 781,60 zł. Członkowie stowarzyszenia prowadzą odpłatna działalność pożytku publicznego, pobierane wynagrodzenie nie przekracza ponoszonych kosztów. Z załączonego do akt sprawy odpisu KRS wynika, ze działalność Stowarzyszenia polega min. na podejmowaniu inicjatyw na rzecz ochrony środowiska, opracowywanie raportów, ekspertyz i ocen o stanie i rozwoju branży lub określonych procesów oraz przekazywanie opinii i wniosków do władz lub opinii publicznej, inicjowanie i organizowanie dyskusji, odczytów i narad, konferencji, seminariów o zasięgu lokalnym, krajowym i międzynarodowym, przeprowadzanie sondażów, współpraca ze szkolnictwem wyższym i średnim technicznym, z resortami i naukowymi jednostkami, innymi stowarzyszeniami, roztaczaniu opieki nad młodymi inżynierami i technikami, występowanie w obronie interesów zawodowych i społecznych swoich członków i in. W sprawie zważono co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wniosek Stowarzyszenia nie jest zasadny, bowiem Stowarzyszenie nie wykazało, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych we własnym zakresie. Analizując znajdujący się w aktach wniosek PPPr oraz odpis KRS uznano, iż wnioskodawca realizujący określone w nim cele winien liczyć się z tym, iż wiąże się to z kosztami m.in. postępowań sądowych w tym celu powinno zabezpieczyć na ten cel odpowiednie środki. Tym bardziej że art. 33 ustawy prawo o stowarzyszeniach wskazuje, że majątek stowarzyszenia powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z własnej działalności, dochodów z majątku stowarzyszenia oraz z ofiarności publicznej. W tej sytuacji wniosek strony sprowadza się do przerzucenia kosztów sądowych na społeczeństwo, a jest to nieuzasadnione z uwagi na okoliczność, że stowarzyszenie występuje tylko na rzecz określonej grupy członków, którzy powinni finansować jego działalność. Dodatkowo władze Stowarzyszenia nie działają w nim społecznie, a pobierają z tego tytułu wynagrodzenie. Świadczy to o tym, że Stowarzyszenie posiada środki pozwalające na opłacenie kosztów sądowych oraz zawodowego pełnomocnika. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.