VII SA/Wa 259/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-04-19
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu w zakresie sprostowania błędów legislacyjnych w obwieszczeniach Marszałka Sejmu dotyczących jednolitych tekstów ustaw?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu w zakresie sprostowania błędów legislacyjnych w obwieszczeniach Marszałka Sejmu dotyczących jednolitych tekstów ustaw, ponieważ czynności te należą do zakresu władzy ustawodawczej, a nie administracyjnej, i nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu w zakresie niezałatwienia wniosku o sprostowanie błędów legislacyjnych w obwieszczeniach Marszałka Sejmu dotyczących jednolitego tekstu ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych. Skarżący uważał, że czynności te są działalnością administracyjną podlegającą kontroli sądów administracyjnych. Szef Kancelarii Sejmu wniósł o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na działanie Szefa Kancelarii Sejmu postanawia: odrzucić skargę
Pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. M. M. wniósł skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu RP w zakresie niezałatwienia wniosku z dnia 9 marca 2009 r. w którym skarżący wniósł o usunięcie naruszenia prawa polegającego na sprostowaniu błędów legislacyjnych zawartych w treści Obwieszczeń Marszałka Sejmu RP z dnia 18 stycznia 2002 r. i 7 stycznia 2004 r. w sprawie jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin w zakresie bezprawnego ujednolicenia treści art. 6 ww. ustawy w brzmieniu ustalonym przez art. 159 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Skarżący wniósł o zobowiązanie Szefa Kancelarii Sejmu RP do dostosowania treści tekstu jednolitego ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. do wymagań uchwał i przepisów wskazanych w skardze. W opinii skarżącego współdziałanie Marszałka Sejmu i Kancelarii Sejmu w ogłaszaniu aktów jednolitych teksów ustaw jest działalnością administracyjną i jako taka podlega kontroli sądów administracyjnych.
W odpowiedzi na skargę Szef Kancelarii Sejmu wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej "p. p. s. a.".
Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.).
Skarżący zarzuca Szefowi Kancelarii Sejmu nierozpoznanie jego wniosku z dnia 9 marca 2009 r. o sprostowanie błędów legislacyjnych w obwieszczeniach Marszałka Sejmu RP w sprawie jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin w zakresie bezprawnego ujednolicenia treści art. 6 ww. ustawy.
Szef Kancelarii Sejmu jest zwierzchnikiem służbowym wewnętrznej jednostki organizacyjnej Sejmu, która to jednostka nie jest organem administracji publicznej i nie działa w formach prawnych właściwych dla administracji publicznej, poza przypadkiem określonym w art. 202a – 202c uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (tj. M.P z 2012 r. nr 32).
Kwestionowane przez skarżącego obwieszczenia Marszałka Sejmu w sprawie ogłaszania tekstów jednolitych ustaw nie należą do aktów administracyjnych i nie są przejawem wykonywaniem administracji publicznej. Jest to zadanie należące do zakresu władzy ustawodawczej, a nie administracyjnej i jako takie nie podlega kontroli ze strony sądów administracyjnych. Czynności podejmowanych w trakcie procesu legislacyjnego nie można zrównoważyć z czynnościami i aktami podejmowanymi w postępowaniu administracyjnym. Postępowanie legislacyjne nie mieści w ramach regulowanych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem nie może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.
Skoro zatem przedmiot skargi nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a, skargę M. M. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło