VII SA/Wa 259/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2017r. po rozpoznaniu wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie robót budowlanych postanawia: przyznać H. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek H. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż H. M. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką. Córka jest osobą bezrobotną. Źródłem utrzymania dwuosobowej rodziny stanowi emerytura wnioskodawczyni w wysokości 1359,11 złotych miesięcznie. Majątek wnioskodawczyni stanowią lokal mieszkalny o pow. 30 m ², w którym mieszka razem z córką, a także zniszczony dom o pow. ok. 50 m ² w A. z lat pięćdziesiątych, bez instalacji umożliwiających zamieszkanie, usytuowany na terenach podmokłych. Wnioskodawczyni nie wykazała jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Do ponoszonych wydatków zaliczyła opłaty za mieszkanie – 416,65, za energię elektryczną 209,88 złotych, internet ok.30 złotych, za bilety komunikacji miejskiej dla 2 osób 375 złotych, telefon ok 50/60 złotych. Zaznaczyła, że po opłaceniu ww. opłat pozostaje jej ok. 10,00 złotych dziennie na 1 osobę na bieżące utrzymanie ( zakup żywności, środków czystości itp.). Do wniosku dołączyła m.in. kserokopię: informacji o wysokości opłat za mieszkanie, decyzji ZUS z dnia [...] marca 2016r. o waloryzacji emerytury wskazującej wysokość pobieranej emerytury, zaświadczenia Urzędu Pracy [...] z dnia [...] lutego 2017r. o zarejestrowaniu Z. T. (córki wnioskodawczyni) jako osobę bezrobotną nie posiadającą prawa do zasiłku, dwukrotne wezwania do zapłaty, kserokopię paragonów, faktur za ponoszone wydatki na leki i zakup biletów. Rozpatrując niniejszy wniosek zważono co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a). Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała i udokumentowała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Stwierdzono, że obecnie sytuacja finansowa wnioskodawczyni jest niewątpliwie trudna. Jednym źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej córki jest świadczenie emerytalne w wysokości 1359,11 zł netto miesięcznie, co w przeliczeniu na jedną osobę daje 679,5 złotych. Córka jest osobą bezrobotną. Biorąc pod uwagę wysokość tego świadczenia i wskazane przez wnioskodawczynię wydatki należy stwierdzić, że dochód przez nią uzyskiwany w całości przeznaczony jest na wydatki konieczne. Przyjąć zatem należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania. W tej sytuacji uznano, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.