VII SA/Wa 2591/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant ref. staż. Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013r. sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania skargę oddala Wojewoda [...] na wniosek K. O. wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] października 1989 r. udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej [...]pozwolenia na budowę 3-ch budynków wielorodzinnych na nieruchomości w [...] przy ul. [...]. Następnie, K. O. na podstawie cyt. "art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 98 § 1 k.p.a" wniosła o zawieszenie ww. postępowania, ze względu na toczące się postępowanie przed Ministrem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o stwierdzenie nieważności decyzji o wywłaszczeniu części działki o nr ewid. [...], w [...] przy ul. [...][...] objętej ww. inwestycja. Wojewoda [...], postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. na podstawie art. 98 w związku z art. 144 oraz art. 123 k.p.a odmówił zawieszenia postępowania. Organ wskazał, że pismem z dnia [...] maja 2012r., Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej [...] nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania w sprawie. Tymczasem, jednym z elementów niezbędnych do wydania postanowienia w zakresie ww. wniosku jest zgoda stron na zawieszenie postępowania. Pojęcie zawarte w przepisie art. 98 § 1 k.p.a. "nie sprzeciwiają się inne strony" należy rozumieć jako oświadczenie woli pozostałych stron wyrażające zgodę na zawieszenie postępowania. Skoro Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] jako strona nie wyraziła zgody na zawieszenie postępowania w mniejszej sprawie, to nie było podstawy do zawieszenia postępowania, po myśli wniosku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia K. O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...]- utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że prawidłowo wniosek rozpatrzono jedynie w zakresie dotyczącym art. 98 § 1 k.p.a. (tj. czy zawieszeniu postępowania sprzeciwiły się inne strony) i uzasadniony jest brak odniesienia się do wniosku skarżącej w zakresie, w jakim dotyczył on zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Kodeks postępowania administracyjnego wprowadził dwa niezależne od siebie tryby zawieszenia postępowania - w art. 97 § 1 k.p.a. wskazane zostały przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania z urzędu, natomiast art. 98 § 1 k.p.a. wprowadza możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania na wniosek strony, wskazując jednocześnie warunki tego zawieszenia, to jest brak sprzeciwu innych stron oraz brak zagrożenia interesu społecznego. W niniejszej sprawie, bezsprzecznie strona postępowania - Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]sprzeciwiła się zawieszeniu postępowania. Sprzeciw był jednoznaczny nie budzi żadnych wątpliwości. Skoro nie została spełniona przesłanka z art. 98 § 1 k.p.a., to zasadnie organ wojewódzki odmówił zawieszenia postępowania w sprawie. Skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012r., złożyła K. O. - wnosząc o stwierdzenie jego nieważności ewentualnie o uchylenie. Postanowieniu zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 15 k.p.a. poprzez złamanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażające się w nie rozpatrzeniu całokształtu sprawy a w szczególności żądań stron skarżącej, co jest rażącym naruszeniem przepisów prawa; - art. 6, 7, 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania do władzy publicznej, a także nienależytym uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz nie odniesieniu się w merytoryczny sposób do wszystkich zarzutów zażalenia;- art. 138 § 2 k.p.a. zw. z art. 144 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie uchylenie postanowienia organu I instancji oraz nie przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia pomimo, iż postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, - art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE 2010/C 83/02) poprzez złamanie wyrażonego w niej prawa do dobrej administracji, - art. 98 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, iż przesłanką zawieszenia postępowania administracyjnego na wniosek strony jest wyrażenie zgody przez inne strony postępowania, podczas gdy z treści przedmiotowego przepisu wynika wprost, iż przesłanką taką jest nie wniesienie przez inne strony sprzeciwu, co do wniosku o zawieszenie, - art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy ze znanych organowi administracji I instancji okoliczności sprawy wynika, iż mają miejsce obligatoryjne podstawy do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Zdaniem skarżącej, nie można zgodzić się ze stwierdzeniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że przedmiotem rozstrzygnięcia tego organu mogła być wyłącznie analiza istnienia podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 98 § 1 k.p.a. (zawieszenie fakultatywne), nie zaś w oparciu o art. 97 § pkt. 4 k.p.a. (zawieszenie obligatoryjne). W przedmiotowej sprawie organ II instancji ograniczył się w istocie jedynie do poinformowania skarżącej o swojej decyzji, nie ustosunkowując się merytorycznie do podniesionej w zażaleniu podstawy do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i łamiąc tym samym zasadę pogłębiania zaufania obywatela do władzy publicznej. W odniesieniu do naruszenia przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia przepisu art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. skarżąca wskazał, iż organ II instancji mając świadomość nieodniesienia się przez organ I instancji do wszystkich argumentów powołanych we wniosku o zawieszenie postępowania, co stanowi naruszenie przepisów postępowania, a to art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a., zobowiązany był uchylić postanowienie obarczone taką wadą i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 98 § 1 k.p.a. skarżąca stwierdziła, że nie jest konieczną przesłanką zawieszenia postępowania, na tej podstawie, zgoda wszystkich stron postępowania. Powołała się na stanowisko komentatorów prawa administracyjnego, jak i cyt. "najnowsze orzecznictwie sądów administracyjnych", zgodnie z którym przepis art. 98 § 1 k.p.a. nie wymaga wyrażenia zgody na zawieszenie postępowania przez pozostałe strony. Inne strony postępowania nie muszą wyrażać zgody na zawieszenie postępowania, bo przepis stanowi tylko o możliwości zgłoszenia sprzeciwu (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks..., s. 481). Ponadto, zdaniem skarżącej skoro wnioskowała o zawieszenie postępowania na podstawie na przepis art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a., to zobowiązywało organ I instancji do oceny zasadności obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Rozstrzygnięcie zapadłe na skutek postępowania toczącego się przed Ministrem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o stwierdzenie nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, będzie miało bezpośredni wpływ na decyzję wydawaną przez tutejszy organ w niniejszym postępowaniu, dlatego wniosek o zawieszenie na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. jest uzasadniony. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa. Organ rozstrzygał w związku z wnioskiem o zawieszenia postępowania, toczącego się w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, w związku z innym postępowaniem, którego wynik zdaniem wnioskodawczyni, ma wpływ na postępowanie nieważnościowe w sprawie. Jak stanowi art. 98 § 1 k.p.a., postępowanie administracyjne może być zawieszone na żądanie strony, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) wniosek o zawieszenie postępowania złożyła strona, na której żądanie wszczęto postępowanie, b) żądaniu zawieszenia postępowania nie sprzeciwiają się inne strony, c) zawieszenie postępowania nie zagraża interesowi społecznemu. Określone w art. 98 § 1 wymaganie dotyczące braku sprzeciwu innych stron wobec żądania zawieszenia postępowania ma zastosowanie tylko w razie, gdy w postępowaniu uczestniczy więcej niż jedna strona. Brak jest podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli chociażby jedna ze stron zgłosi swój sprzeciw. Przepis wskazany wyżej, nie określa formy prawnej wyrażenia sprzeciwu wobec żądania zawieszenia postępowania, a zatem strona może to uczynić w dowolnej formie, np. ustnie do protokołu. Do zadań organu administracji orzekającego w przedmiocie zawieszenia postępowania należy ustalenie, czy przesłanki te w danej sytuacji zachodzą. W ocenie Sądu działania organu I instancji w tym zakresie były prawidłowe. Organ zawiadomił strony o wniosku o zwieszenie postępowania oraz poinformował, że są uprawnione do wyrażenia sprzeciwu w stosunku do takiego wniosku. W ten sposób organ prowadzący postępowanie umożliwił stronom skorzystanie z ich uprawnień przyznanych im przez przepis art. 98 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie, strona - Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]- inwestor, ustosunkowując się do wniosku o zawieszenie postępowania, złożyła oświadczenie w sposób precyzyjny w formie pisma procesowego, w którym nie wyraziła zgody na zawieszenia postępowania. Zdaniem Sądu, w świetle ww. okoliczności, brak było podstaw do zawieszenia postępowania na wniosek strony skarżącej. W tym kontekście, nawiązując do stanowiska skarżącej i cytowanego w nim orzecznictwa i stanowiska komentatorów wskazać należy, że skarżąca zdaje się nie rozmieć powoływanych tez, w tym tezy zawartej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w sprawie o sygnaturze akt IISA/Kr 403/08. Spółdzielnia w sprawie wniosku o zawieszenie postępowania nie musiałaby wyrażać zgody na zawieszenie postępowania w związku z wnioskiem skarżącej, jej milczenie byłoby przyjęte za brak sprzeciwu. Spółdzielnia wypowiedziała się jednak w sprawie i nie wyraził zgody na uwzględnienie wniosku, a t o stanowiło już ustawową przesłankę dla jego oddalenia. Zarzuty merytoryczne zawarte w skardze, dotyczące konieczności zawieszenia postępowania ze względu na toczące się postępowanie przez Ministrem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o stwierdzenie nieważności decyzji o wywłaszczeniu części działki o nr ewid. [...], w [...] przy ul. [...][...], nie mogą mieć w niniejszym postępowaniu znaczenia i rozpatrywanie ich było bezprzedmiotowe, bowiem organ tej kwestii nie rozstrzygał w zaskarżonych orzeczeniach. Organ nie miał obowiązku rozstrzygania, co do podstaw zawieszenia w rozumieniu art. 97 k.p.a. Te stanowią przesłanki do zawieszenia postępowania z urzędu. Organ nie działa w tym zakresie na wniosek, a z urzędu zawiesza postępowania. W niniejszej sprawie organ nie zawiesił postępowania z urzędu, a w szczególności, żądanie zawieszenia postepowanai z urzędu nie wymagał orzeczenia w jego przedmiocie. Dopiero, gdy dochodzi do zawieszenia postępowania z urzędu powstają uprawnienia stron do zaskarżenia takiego postanowienia, podważania zaistnienia przesłanek do zawieszenia postępowania tym trybie. Strony, mogą także domagać się podjęcia tak zawieszonego postępowania dowodząc, że ustały przesłanki jego zawieszenia (art. 101. k.p.a.). W świetle ww. wskazań nie ma racji skarżąca, wywodząc wadliwość postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem, a to w związku z brakiem reakcji organów na zawarte w jej wniosku uzasadnienie zawieszenia postępowania z urzędu - art. 97 § 1 kpt4 k.p.a. Kierując się powyższa argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).