VII SA/Wa 2594/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. i E. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odmówić skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r. Sąd oddalił skargę D. i E. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011 r. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r. odrzucona została skarga kasacyjna D. i E. P. od ww. wyroku, z uwagi na sporządzenie jej przez skarżących, wbrew wymogom wynikającym z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). W dniu 16 lipca 2012 r. wpłynęła skarga kasacyjna od ww. wyroku, sporządzona przez pełnomocnika skarżących (adw. A. T.), wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący wskazali, że nie zrozumieli doręczonego im pouczenia o terminie i trybie wnoszenia skargi kasacyjnej. Skarżący interpretowali pouczenie w ten sposób, że obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez prawników dotyczy spraw podatkowych i celnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Za taką nie dającą się przezwyciężyć przeszkodę nie można uznać okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku. W niniejszej sprawie jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej strona skarżąca wskazała błędne zrozumienie pouczenia o terminie i trybie wnoszenia skargi kasacyjnej, doręczonego im przez Sąd. Zauważyć wobec tego należy, iż z akt sprawy wynika, że pouczenie zostało sformułowane w sposób prawidłowy i jednoznaczny. W tej sytuacji strona skarżąca przy dochowaniu należytej staranności mogła złożyć w terminie skargę kasacyjną, sporządzoną zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 175 ustawy. Błędne przeświadczenie skarżących co do konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika jedynie w sprawach podatkowych i celnych, w świetle prawidłowego pouczenia przez Sąd co do trybu i sposobu wnoszenia skargi kasacyjnej, nie jest okolicznością usprawiedliwiającą brak winy w uchybieniu terminu do jej złożenia. Jeżeli strona miała wątpliwości co do treści pouczenia, winna była zwrócić się do Sądu o udzielenie stosownych wyjaśnień, co mogła uczynić telefonicznie lub osobiście w Wydziale Informacji Sądowej WSA. Tym samym stwierdzić należy, że D. i E. P. nie dochowali należytej staranności w dbałości o własne interesy. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, iż strona skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez własnej winy, wobec czego należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.