VII SA/Wa 2595/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek J.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 25 września 2012 r. J.W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] zezwalającej J.W. na przebudowę i rozbudowę budynku - kamienicy z przeznaczeniem na funkcję usługową, gastronomiczną na kondygnacji piwnic, handlową na poziomie kondygnacji nadziemnych wraz z budową przyłącza wody oraz wewnętrzną instalacją gazową na działce nr [...] w [...]. Skarżący podniósł, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podyktowany jest przede wszystkim względami natury ekonomicznej. Postępowanie naprawcze będące skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji może doprowadzić do poniesienia przez stronę znacznej szkody materialnej, czyli wiązać się będzie z poniesieniem znacznych nakładów na przebudowę budynku i w istocie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie bez znaczenia jest fakt, iż skarżący działał w zaufaniu do organów państwa poświęcając dorobek życia na rozbudowę przedmiotowego budynku, a wprowadzenie jakichkolwiek zmian naprawczych będzie przekraczało możliwości majątkowe skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek nie może zostać uwzględniony z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wskazanym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie oparł się zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż w ocenie Sądu zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., z uwagi na swój formalny charakter i zakres, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 powołanej ustawy. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. OZ 888/2004, niepubl.). Decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym jakim jest postępowanie nieważnościowe, czyli decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą nieważność innej decyzji (tu: zezwalającej na rozbudowę budynku) - z samego swojego charakteru nie jest takim aktem. Jednocześnie Sąd zauważa, iż negatywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.