VII SA/Wa 2596/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , Sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi K R na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty podwyższonej za pobór wód podziemnych uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektor Zarządu Zlewni w S. (DZZ) decyzją z [...] września 2021 r. nr [...], na podstawie art. 281 ust. 5, art. 273 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 1 oraz art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r. poz. 624, dalej Prawo wodne), określił K. R. opłatę podwyższoną za II kwartał 2020 r. w wysokości 2945 zł za pobór wód podziemnych w M. w związku z brakiem wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Z akt sprawy wynika, że 28 lutego 2020 r. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w L. PGW WP, na podstawie art. 335 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 334 pkt 1-6 Prawa wodnego przeprowadzili kontrolę ujęcia wód podziemnych w M. i [...] (dz. nr ew. [...] i [...]) za okres od 1 stycznia 2018 r. do 30 września 2020 r. Ustalono, że K. R. prowadzi chów i hodowlę drobiu – kur niosek, a pobór wód podziemnych ze studni na działce nr ew. [...] jest nieopomiarowany oraz że decyzją DZZ z [...] listopada 2020 r. przeniesiono na rzecz Fermy Drobiu [...] decyzję Starosty S. z [...] września 2007 r. [...] udzieloną P.P.H. [...] na pobór wód podziemnych dla fermy hodowli kur niosek. Ustalono też, że z ww. studni pobierane są wody podziemne również dla potrzeb kurnika na działce nr ew. [...] także bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. W oparciu o wyniki kontroli Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. na podstawie art. 341 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego wydał 15 kwietnia 2021 r. zarządzenie pokontrolne nr [...] nakładające na K. R. obowiązki: 1) opomiarowania pobieranej wody podziemnej ze studni na działce nr ew. [...] (M.) – w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania zarządzenia; 2) prowadzenia rejestru pobranych wód podziemnych ze studni na działce nr ew. [...] z częstotliwością 1 raz na dobę, z uwzględnieniem odczytów wskazań urządzenia pomiarowego - termin wykonania - po zamontowaniu urządzenia pomiarowego, działanie ciągłe do stałego stosowania; 3) prawnego uregulowania poboru wód podziemnych ze studni na działce nr ew. [...] dla potrzeb kurnika na działce nr ew. [...] - termin wykonania do 01.11.2021 r.; 4) składania oświadczeń o zakresie korzystania za usługę wodną polegającą na poborze wód podziemnych ze studni zlokalizowanej na działce nr ew. [...] (posesja M.) w celu naliczenia opłaty zmiennej - termin wykonania - 30 dni od dnia, w którym upływa dzień przypadający na koniec każdego kwartału, działanie ciągłe. 5) pisemnego powiadomienia PGW WP Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej L. o realizacji: pkt. 1 i 2 niniejszego zarządzenia (wraz z przesłaniem dokumentacji zdjęciowej potwierdzającej wykonanie obowiązków) - w terminie 1 tygodnia od opomiarowania poboru; pkt 3 w terminie do 5.11.2021 r. Zarządzenie pokontrolne nie zostało zaskarżone. DZZ w dniu 24 sierpnia 2021 r., na mocy art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, wydał informację ustalającą wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne Nr [...], OZ/II kwartał/2020 za II kwartał 2020 r. - 589 zł za pobór wód w M., a 27 sierpnia 2021 r., na podstawie art. 281 ust. 5 Prawa wodnego, informację ustalającą wysokość opłaty podwyższonej za usługi wodne Nr [...], OP/II kwartał/2020 za II kwartał 2020 r. - 2945 zł za pobór wód w M. bez pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Organ wskazał, że opłatę obliczono zgodnie z art. 281 ust. 1 pkt. 1 Prawo wodne. K. R. wniósł reklamację od ww. informacji w trybie art. 273 ust. 1-3 Prawa wodnego kwestionując ilości pobranych wód podziemnych, co miało wpływ na obliczenie opłaty zmiennej. Wyliczenia dokonano bowiem w oparciu o rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz. U. z 2002 r. Nr 8, poz. 70) odnośnie kury brojlera, podczas gdy pobór dotyczył kur niosek, których zapotrzebowanie na wodę jest mniejsze. Zastosowana norma rozporządzenia (przelicznik 0,5 l/d) jest więc zawyżony. Zgodnie z normą ustaloną przez dostawcę materiału genetycznego dla chowu młodocianych kur niosek przelicznik ten, uśredniając, powinien wynosić 0,076 l/d, a dla kur dorosłych - zgodnie z tabelami w publikacjach producenta linii genetycznej. Podniósł ponadto, że opomiarowanie znajdowało się w studni. Dodał też, że jego poprzednik przez okres pozwolenia wodnoprawnego uiszczał opłatę zmienną - 60 zł za kwartał, dlatego opłata za II kwartał 2020 r. jest niezrozumiała. Decyzją z [...] września 2021 r. nr [...] organ określił wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych za II kwartał 2020 r. - 589 zł, a decyzją nr [...] opłatę podwyższoną 2945 zł za II kwartał 2020 r. Organ wskazał m.in., że wystawiono Informację ustalającą wysokość opłaty na podstawie Protokołu kontroli nr [...], w którym stwierdzono brak pozwolenia wodnoprawnego albo zintegrowanego w tym okresie. Przyjęto zużycie wody zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz.U.2002.8.70 z dnia 2002.01.31). Wskazywana linia genetyczna nie jest wiarygodna i nie może być użyta w procedurach administracyjnych. Rozporządzenie jest aktem powszechnie obowiązującym, może zatem stanowić podstawę do egzekwowania praw i obowiązków od jednostki. Zaznaczył, że kontrolujący użyli bardziej korzystnego przelicznika zużycia wody. Niepodpisanie protokołu też nie zwalnia kontrolowanego z obowiązków pokontrolnych. Sporządzono dowody fotograficzne potwierdzające brak licznika na studni, jak i podmiot nie wykazał rejestru pobrań wody. Ponadto PPGW działa od 2018 r. i od tego roku nie miała miejsca żadna opłata L. R. Organ wyjaśnił, że opłatę podwyższoną obliczono zgodnie z art. 281 ust. 1 pkt. 1 Prawo wodne tj. 500 % opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo zintegrowanego, ustalonej w informacji nr 2650 - 589 zł za II kwartał 2020 r. (589,00 x 500% = 2945). Skargę na tę decyzję wniósł K. R. zarzucając naruszenie: 1) art. 11, art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez niewszechstronne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, co potwierdza uzasadnienie zaskarżonej decyzji, gdyż organ nie odniósł się w pełni do twierdzeń skarżącego, a przedstawiając przesłanki wydania decyzji dokonał błędnej wykładni powołanych przepisów; 2) art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 77 k.p.a. poprzez ich błędne zastosowanie, w szczególności, poprzez: niewłaściwe i niewystarczające uzasadnienie części faktycznej decyzji, polegające na niewystarczającym wyjaśnieniu przyczyn uznania, że dokumenty przedstawione przez skarżącego jako załączniki do reklamacji - linia genetyczna - oraz w toku postępowania nie stanowią miarodajnego materiału dowodowego pomimo faktu, iż w załączniku do cyt. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. nie ma norm dla kur niosek, a jedynie dla kur brojlera i kur, które genetycznie są odmienne i mają inne wymagania co do paszy i wody; brak wystarczającego uzasadnienia prawnego; 3) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 77 k.p.a. w zw. z art. 281 ust. 1 pkt 1 oraz art. 272 ust. 1 Prawo wodne, § 5 ust. 1 pkt 38 lit. a oraz § 5 ust. 2 pkt 2-5 rozporządzenia Rady Ministrów z 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne poprzez ich błędne zastosowanie, w tym poprzez niewłaściwe i niewystarczające uzasadnienie decyzji w części faktycznej, polegające na niewystarczającym wyjaśnieniu przyczyn uznania, iż zasadnie wyliczono ww. opłatę podwyższoną za II kwartał 2020 r.; 4) art. 7, art. 7a § 1, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego w sprawie, ograniczającego się jedynie do przyznania waloru wiarygodności twierdzeniom organu oraz poprzez oparcie rozstrzygnięcia na wadliwym określeniu przelicznika zużycia wody dla kury nioski na poziomie 0,5 l/d oraz 1,4 l/d zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia z 14 stycznia 2002 r., gdzie wskazana jest wartość jedynie dla kur brojlera i kur, oraz niewzięcie pod uwagę zarzutów i twierdzeń skarżącego zawartych w reklamacji, jak i nierozpatrzenie załączników do reklamacji, co wskazuje, iż organ nie dokonał wnikliwej analizy linii genetycznej dla kury nioski - tj. kur hodowanych przez skarżącego, a co za tym idzie pominięcie jego interesu. Skarżący zarzucił nadto błędne uznanie, że zasadnie określono opłatę zmienną stanowiąca podstawę do obliczenia opłaty podwyższonej, na podstawie którego to wyliczenia skarżący pobrał w 2020 r. 12922,8 m3 wody przy zastosowaniu przelicznika z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody, na poziomie 0,5 l/d dla kur brojlera oraz 1,4 l/d dla kur, bez analizy dokumentów złożonych przez skarżącego zarówno w postępowaniu przed RZGW w L. w sprawie [...], jak i przy reklamacji, z których wynikają bardzo duże różnice w poborze wody dla kur niosek hodowanych przez skarżącego, które oscylują 0,076 l/d. Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji; o dołączenie akt sprawy RZGW w L. [...], dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów - pism i maili z załącznikami (w tym księgami stada i zasad prowadzenia stada dla linii genetycznej) na okoliczność kwestionowania ustaleń, w tym wysokości przelicznika do wyliczenia zużycia wody, jak i wielkości obsady kurników w spornych latach; dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego zootechnika, w zakresie przelicznika norm zużycia wody dla kur niosek, czy jest zgodny z przelicznikiem z załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody oraz określenia poboru wody w 2020 r. dla hodowli skarżącego. Zarzucił również błędną ocenę organu, że niezłożenie skargi na zarządzenie pokontrolne świadczy o jego zgodzie ze wszystkimi ustaleniami z protokołu kontroli, gdyż nie zgadzał się z przelicznikiem norm zużycia wody, co odzwierciedlają akta sprawy [...]. Zauważył, że zarządzenie pokontrolne z 15 kwietnia 2021 r. dotyczyło obowiązków, z którymi skarżący w całości się zgadzał, w związku z czym zaniechał wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie z 21 stycznia 2022 r. skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z informacji ustalającej wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne za III kwartał 2021 r. w wysokości 95 zł – na okoliczność faktycznego poboru wód podziemnych na poziomie 700 m3 przy tożsamej obsadzie kurników. Wyrokiem z 21 marca 2022 r. VII SA/Wa 2607/21 WSA w Warszawie uchylił decyzję DZZ w S. z [...] września 2021 r. nr [...] określającą opłatę zmienną za pobór wód podziemnych za II kwartał 2020 r. Wyrok jest nieprawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle powyższych kryteriów skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zaznaczyć należy, że badana decyzja zapadła w przedmiocie opłaty podwyższonej za pobór wód podziemnych na podstawie przepisów Rozdziału 5 Działu VI ustawy z 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 624 ze zm.), w którym, zgodnie z art. 14 ust. 2 tej ustawy, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W tej sprawie DDW, na mocy art. 281 ust. 5 Prawa wodnego, wydał skarżącemu informację ustalającą wysokość opłaty podwyższonej za usługi wodne Nr [...], OP/II kwartał/2020 za II kwartał 2020 r. - 2945 zł za pobór wód w M. bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. K. R. wniósł reklamację od tej informacji w trybie art. 273 ust. 1-3 w zw. z art. 281 ust. 8 Prawa wodnego kwestionując ustalenia dotyczące ilości pobranych wód podziemnych, wysokości opłaty zmiennej i w konsekwencji - wysokości opłaty podwyższonej. W związku z reklamacją organ na mocy art. 273 ust. 6 Prawa wodnego wydał decyzję z [...] września 2021 r. ustalającą wysokość opłaty. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 1 Prawa wodnego pobór wód podziemnych jest usługą wodną, za którą uiszcza się opłatę (art. 268 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego). Opłata za usługi wodne - co do zasady - składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych (art. 270 ust. 1 Prawa wodnego). Opłata podwyższona jest natomiast sankcją administracyjną za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych albo wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego (art. 280 pkt 1 Prawa wodnego), albo na korzystaniu z takich usług wodnych z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu (art. 280 pkt 2 Prawa wodnego). Opłatę podwyższoną ponosi się niezależnie od opłaty zmiennej za usługi wodne (art. 281 ust. 2). W myśl art. 280 pkt 1 Prawa wodnego opłatę podwyższoną ponosi się w razie korzystania z usług wodnych polegających na: a) poborze wód podziemnych lub wód powierzchniowych, b) wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi - bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. W tej sprawie w II kwartale 2020 r. pobór wód podziemnych przez skarżącego nie odbywał się na podstawie pozwolenia wodnoprawnego, gdyż dopiero decyzją z [...] listopada 2020 r. (ostateczną [...] grudnia 2020 r.) przeniesiono na rzecz Fermy Drobiu [...] pozwolenie wodnoprawne udzielone PPH [...] decyzją Starosty S. z [...] września 2007 r. W konsekwencji zaszła przesłanka z art. 280 pkt 1 Prawa wodnego do ustalenia opłaty podwyższonej, niezależnie od opłaty zmiennej. Zgodnie bowiem z tym przepisem Podstawą prawną ustalenia opłaty podwyższonej jest art. 281 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego, w świetle którego wysokość opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 280 pkt 1, w przypadku dokonywania poboru wód podziemnych lub wód powierzchniowych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego ustala się w wysokości 500% opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych. Wysokość opłaty podwyższonej jest więc uzależniona od wysokości opłaty zmiennej, skoro opłata podwyższona stanowi jej wielokrotność. Natomiast wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m3 (art. 272 ust. 1 Prawa wodnego). Z informacji posiadanych przez Sąd z urzędu wynika, że wyrokiem z 21 marca 2022 r., VII SA/Wa 2607/21 tutejszy Sąd uchylił decyzję DDZ z [...] września 2021 r, nr [...] określającą opłatę zmienną za pobór wód podziemnych za II kwartał 2020 r. wobec nieprawidłowego ustalenia ilość pobranych wód podziemnych tj. na postawie pkt 5 Tabeli 4 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody. Organ nie dostrzegł bowiem, że rozporządzenie to wydano na podstawie art. 27 ust. 3 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 74) upoważniającego właściwy organ do określenia w drodze rozporządzenia, przeciętnych norm zużycia wody dla poszczególnych odbiorców usług, stanowiących podstawę ustalania ilości pobranej wody w razie braku wodomierza, z uwzględnieniem specyfiki odbiorców usług oraz wskaźniki średniego zużycia wody określone w szczególności dla gospodarstw domowych, usług oraz innej działalności w miastach i na wsiach. Jest to zatem akt wykonawczy do ustawy określającej zasady i warunki zbiorowego zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz zbiorowego odprowadzania ścieków. Nie znajduje zatem zastosowania w tej sprawie. Wskazać natomiast trzeba, że zgodnie z art. 281 ust. 4 Prawa wodnego ustalenia ilości pobranych wód podziemnych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego Wody Polskie dokonują na podstawie badań, pomiarów lub innych czynności kontrolnych wykonywanych w ramach kontroli gospodarowania wodami. W ww. wyroku dotyczącym opłaty zmiennej za ten sam okres, Sąd wskazał, że art. 281 Prawa wodnego określa sposób ustalenia opłaty podwyższonej, nie może być jednak pominięty w sprawie ustalenia opłaty zmiennej. Opłata podwyższona jest rodzajem sankcji za korzystanie z usługi wodnej bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego i jej wysokość jest zależna od wysokości opłaty zmiennej (art. 281 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego). Skoro jednym z czynników ustalenia tej opłaty jest ilość pobranych wód, a w przypadku opłaty podwyższonej art. 281 ust. 4 ustawy wskazuje na sposób ustalenia tej ilości, to powinno się ono odbywać na tych samych zasadach w przypadku obu opłat. Z tej przyczyny Sąd uznał, że organ powinien dokonać ustaleń dotyczących ilości pobranych wód podziemnych dla potrzeb hodowli kur niosek za dany kwartał z odwołaniem się do art. 281 ust. 4 Prawa wodnego. W związku z tym, że wysokość opłaty zmiennej za dany kwartał została błędnie ustalona to, w konsekwencji uznać należy, że organ błędnie ustalił również wysokość opłaty podwyższonej. Ustalenie przez organ Wód Polskich opłaty podwyższonej w odniesieniu do błędnie ustalonej wysokości opłaty zmiennej w oparciu o przepisy rozporządzenia, które nie miało zastosowania musi skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, jako naruszającej art. 281 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 272 ust. 1 i 281 ust. 4 Prawa wodnego. Dopiero po prawidłowym ustaleniu wysokości opłaty zmiennej, przy zastosowaniu art. 281 ust. 4 ustawy, organ powinien ponownie ustalić opłatę podwyższoną na mocy art. 281 § 1 pkt 1 Prawa wodnego. Odnośnie zarzutów skargi w zakresie naruszenia art. 7, 77 i 80 k.p.a. strona kwestionuje prawidłowość ustalenia ilości pobranych wód i wysokości opłaty zmiennej, co pośrednio ma wpływ na ustalenie wysokości opłaty podwyższonej. Niemniej, ustalenia dotyczące ilości pobranych wód w danym kwartale muszą być dokonane w postępowaniu dotyczącym opłaty zmiennej. W postępowaniu dotyczącym opłaty podwyższonej organ nie dokonywał takich ustaleń, określając wysokość opłaty na podstawie art. 281 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego w oparciu o informację z 24 sierpnia 2021 r. ustalającą wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne Nr [...] za II kwartał 2020 r. na 589 zł. Dodać należy, że powołanie się przez organ na informację z 24 sierpnia 2021 r. było błędne, gdyż w dniu wydania decyzji nr [...] o ustaleniu opłaty podwyższonej, organ wydał też decyzję o ustaleniu opłaty zmiennej nr [...], a więc to ustalenia tej decyzji powinny być podstawą do określenia wysokości opłaty podwyższonej. Nie miało to jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż wysokości opłaty zmiennej w informacji i decyzji były jednakowe. Sąd nie uwzględnił wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, gdyż w świetle art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić wyłącznie dowód z dokumentu i tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, które w tej sprawie nie wystąpiły. Ponownie rozpoznając sprawę, organ, po prawidłowym ustaleniu wysokości opłaty zmiennej, ustali opłatę podwyższoną na mocy art. 281 § 1 pkt 1 Prawa wodnego. Z podanych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 145 § 1 lit. a p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.