VII SA/Wa 2597/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S. i T. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym solidarnie – U. S. oraz T. S. – kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. U. S. i T. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego, doręczoną skarżącym w dniu 19 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, dołączonego do decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2016 r., wynika, że ww. decyzja została doręczona skarżącym w trybie tzw. doręczenia zastępczego, na podstawie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm., dalej: "K.p.a."). Z powodu niemożności doręczenia przesyłki w sposób określony w art. 42 i 43 K.p.a., pozostawiono ją w placówce pocztowej, na okres czternastu dni. Po raz pierwszy przesyłkę tę awizowano w dniu 5 września 2016 r., po raz drugi – w dniu 13 września 2016 r. Wobec niepodjęcia przesyłki przez skarżących, uznano ją za skutecznie doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej (art. 44 § 4 K.p.a.), tj. w dniu 19 września 2016 r. W związku z tym, trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 19 października 2016 r. Skarżący złożyli skargę do organu w dniu 28 października 2016 r. (pieczęć nadawczej placówki pocztowej na kopercie, k. 8), a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi postanowiono – w pkt 2 – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.