VII SA/Wa 26/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Wojewody M. z [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić E. D. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skarg, ujętą w Rejestrze Opłat Sądowych pod poz. 13047 z 10 maja 2022 r. E. D. ("skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Wojewody M. z [...] października 2021 r. nr [...], którą organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla inwestycji pn.: "Budowa nowego odcinka drogi gminnej ul. [...] w O. od rejonu skrzyżowania z droga gminną ul. [...] do skrzyżowania z drogą gminną ul. [...] na terenie gminy B.na działkach nr ew.: [...],[...] ([...],[...]),[...] ([...],[...]),[...],[...] ([...],[...]),[...],[...],[...] - obr. [...] - wieś O., gmina B.". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Innymi słowy, zaskarżyć można wyłącznie rozstrzygnięcie ostateczne w toku instancji w danej sprawie administracyjnej. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczyniono decyzję Wojewody [...], wydaną na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a więc decyzję kończącą postępowanie zainicjowane wnioskiem strony skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji organu powiatowego. Nie ulega przy tym wątpliwości, że decyzja wydana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności jest decyzją w nowej sprawie, a więc decyzją pierwszej instancji i w takim przypadku służy od niej odwołanie (por. wyrok NSA w Warszawie z 12 marca 1981 r. sygn. akt SA 472/81, opubl. ONSA 1981, nr 1, poz. 21). Zgodnie więc z art. 127 § 2 k.p.a., właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Od decyzji Wojewody z [...] października 2021 r. służyło stronom odwołanie do organu wyższego stopnia, którym stosownie do art. 11g ust. 1 pkt 2 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. 2022 poz. 176) w zw. z art. 157 § 1 k.p.a. jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w przypadku wydania decyzji przez wojewodę - obecnie jest to Minister Rozwoju i Technologii. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna, ponieważ omawiana decyzja Wojewody M. nie jest decyzją ostateczną w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., ponieważ służyło od niej odwołanie do organu wyższego stopnia - wskazanego Ministra. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że w decyzji Wojewody zawarto pouczenie, że jest ona ostateczna i w związku z tym przysługującej od niej skarga do sądu administracyjnego. Pouczenie to jest w sposób oczywisty błędne, albowiem Wojewoda nie rozstrzyga jednoinstancyjnie sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Jego rozstrzygnięcie w tym przypadku nie jest ostateczne. W związku z tym Sąd zwraca uwagę Skarżącej, że w myśl art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa zaskarżenia danego rozstrzygnięcia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Zdaniem Sądu, jakkolwiek z przepisu tego nie można wyprowadzić wniosku, że błędne pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego oznacza, że stronie takie prawo w istocie zaczyna przysługiwać, to jednak nie można nie zauważyć, że błędne pouczenie ma ten skutek, że nie szkodzi stronie. Kwestią zależną zatem od samej Skarżącej będzie ewentualne wniesienie odwołania od decyzji Wojewody M. do Ministra Rozwoju i Technologii, gdyż strona, która wskutek błędnego pouczenia nie wniosła odwołania. Tym samym może wnieść tenże środek zaskarżenia, o czym Sąd niniejszym poucza. W powyższej sytuacji należało odrzucić wniesioną skargę, o czym orzeczono w pkt I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jeżeli chodzi o pkt II sentencji, Sąd wskazuje, że na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrot uiszczonego wpisu sądowego następuje z urzędu po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia. .................................. Wojciech Sawczuk