VII SA/Wa 2603/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński ( spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego K. K. kwotę 500 zł. ( pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor dla m.W. (zwany dalej PINB dla m.W.) decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] na podstawie art. 104 i 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) w związku z art. 66 ust. 1 pkt 3, art. 61 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W., umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 22 listopada 2010 r. wpłynął wniosek K. K. dotyczący stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W. W dniu 12 stycznia 2011 r. przeprowadzono kontrolę przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego. W czasie kontroli został okazany m.in. protokół pięcioletniego przeglądu budynku, w którym uwzględnione zostały problemy stanu technicznego związane z zawilgoceniem obiektu, z zaznaczeniem w zaleceniach pokontrolnych usunięcia przyczyn zacieków na stropie garażu nad tarasem oraz przyczyn występowania poważnych zacieków na balkonach. Przeprowadzono również oględziny lokalu nr [...] znajdującego się w przedmiotowym budynku, w wyniku których ustalono, że w lokalu tym występują zalania widoczne w pokojach w odległościach 2,0 m, równolegle do ściany zewnętrznej, balkonowej. Według oświadczenia mieszkańców lokalu nr [...] i [...], zalania występują podczas opadów atmosferycznych. W dniu 17 stycznia 2011 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W. Zarządca budynku przedłożył protokół pięcioletniego przeglądu stanu technicznego sporządzony w grudniu 2010 r. przez mgr inż. K. K. posiadającego uprawnienia budowlane nr [...]. W ocenie organu I instancji, z przedłożonego przeglądu wynika, że bezpieczeństwo konstrukcji jest zachowane, a zakres stwierdzonych uszkodzeń kwalifikuje się do ich likwidacji w ramach bieżącej konserwacji przez właściciela budynku. Organ nadzoru budowlanego I instancji nie znalazł podstaw do nakładania na zarządcę budynku jakichkolwiek nakazów bądź zakazów i z tego względu postępowanie prowadzone w ramach nadzoru budowlanego umorzył jako bezprzedmiotowe. Jednocześnie poinformował, że zgodnie z art. 70 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego, na którym spoczywają obowiązki w zakresie napraw, określone w przepisach odrębnych lub umowach, są obowiązani w czasie lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, usunąć stwierdzone uszkodzenia oraz uzupełnić braki, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska, a w szczególności katastrofę budowlaną, pożar, wybuch, porażenie prądem elektrycznym albo zatrucie gazem. Od powyższej decyzji wniósł odwołanie K. K., zwracając się o jej uchylenie w całości oraz wydanie decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego balkonu przynależnego do lokalu [...] budynku przy ul. [...] w W. Kwestionowanej decyzji skarżący zarzucił: 1) naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. w związku z brakiem uzasadnienia faktycznego wydanej decyzji, 2) naruszenie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z niewydaniem nakazu usunięcia nieprawidłowości wykrytych w toku przeprowadzonego postępowania. Odwołujący się wskazał, że wszczęcie przedmiotowego postępowania nastąpiło na podstawie jego wniosku, jako właściciela lokalu mieszkalnego bezpośrednio uszkadzanego w wyniku poczynionych ze strony wspólnoty mieszkaniowej zaniedbań. Zauważył, iż przedstawione we wniosku zarzuty poparł dokumentacją, w tym: a) zdjęciami stanu technicznego płyty balkonowej znajdującej się nad lokalem [...], jej obróbek blacharskich i elewacji zewnętrznej, b) zdjęciami szkód powstałych w wyniku penetracji wody przez uszkodzone elementy budynku, c) filmem ukazującym sposób, w jaki woda pochodząca z opadów atmosferycznych przenika przez strop do mieszkania nr [...], d) opinią techniczną dotyczącą przyczyn przenikania wody do ww. lokalu mieszkalnego, którą sporządziła inż. A. K. (upr. Budowlane nr [...]), członek [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, nr ewid. [...]. Potwierdziła ona m.in.: - niewłaściwe wykonanie spadku (pod szlichtę zamiast na zewnątrz) obróbek balkonu, - uszkodzenia obróbek blacharskich balkonów lokali [...] i [...], - miejscowe braki spadku na zewnątrz na uszkodzonym balkonie, - uszkodzenia elewacji. Skarżący zarzucił, że żaden z przedłożonych dowodów nie został uwzględniony przez organ prowadzący postępowanie, przy czym ich pominięcie i odmowa uznania ich mocy dowodowej nie została uzasadniona. Podniósł, iż organ prowadzący sprawę oparł się w zasadzie jedynie na protokole pięcioletniego, obowiązkowego przeglądu stanu technicznego, sporządzonym w grudniu 2010 r., przy czym nie skontrolowano zniszczonego balkonu oraz nie dokonano oględzin szkód poczynionych jego złym stanem technicznym. Ponadto odwołujący się zauważył, że zalecenia pokontrolne dotyczące usunięcia zacieków na dwóch skrajnych balkonach (t.j. balkonach przynależnych odpowiednio do lokali [...] i [...]) miały miejsce już w 2005 r. podczas poprzedniego pięcioletniego przeglądu stanu technicznego budynku. Podał, iż począwszy od 2008 r. już kilkakrotnie zgłaszał zarządcy budynku problem zalewania mieszkania podczas opadów deszczu, lecz mimo to zarządca nie tylko nie podjął żadnych kroków w celu usunięcia przyczyny, ale też nigdy nie zarządził odpowiedniej kontroli budynku, naruszając tym samym art. 62 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zdaniem skarżącego, w świetle dotychczasowej postawy zarządu wspólnoty mieszkaniowej [...], nie można liczyć na to, że wskazane zalecenia zostaną zrealizowane bez wydania odpowiedniego nakazu przez organ nadzoru budowlanego. Skarżący stwierdził, że bezspornym jest to, iż balkony lokali [...] i [...] ww. budynku są w niewłaściwym stanie technicznym, co potwierdza protokół pięcioletniego, obowiązkowego przeglądu stanu technicznego z grudnia 2010 r., na który powołuje się organ prowadzący postępowanie oraz opinia techniczna z sierpnia 2010 r., wykonana przez uprawnioną inż. budowlaną A. K. Zarzucił, iż uchylając się od ustawowego obowiązku utrzymania budynku w należytym stanie technicznym i zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania tego obiektu, a więc i lokali mieszkalnych w nim się znajdujących, zarządca obiektu narusza art. 61 Prawa budowlanego. Skarżący podkreślił, że postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone jest na podstawie przepisów k.p.a., a zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny. Podał, iż to na jego żądanie zostało wszczęte przedmiotowe postępowanie (pismo z dnia 22 listopada 2010 r.), a pogarszający się stan techniczny lokalu mieszkalnego, którego jest właścicielem, stanowi o jego interesie prawnym. Zdaniem skarżącego, również jego interesu prawnego dotyczy zakres prowadzonego postępowania i wszelkie decyzje wydawane w przedmiotowej sprawie, bowiem odnoszą się one do tych elementów budynku, których stan techniczny ma bezpośredni wpływ na możliwość bezpiecznego, swobodnego i pełnego użytkowania mieszkania nr [...]. Skarżący zauważył, że w obecnym stanie nie ma możliwości korzystania z lokalu mieszkalnego w takim zakresie, w jakim został on przewidziany do użytku. Podniósł, iż fakt przynależności do wspólnoty mieszkaniowej nie pozbawia go przymiotu strony prowadzonego postępowania administracyjnego, który posiada z tytułu własności lokalu mieszkalnego oraz działania na jego szkodę (przez zaniechanie remontu) przez wspólnotę mieszkaniową. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...] WINB) decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), po zapoznaniu się z odwołaniem K. K. od powyższej decyzji, umorzył postępowanie odwoławcze. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu przymiot strony przysługuje Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w W. Zdaniem organu, nieuzasadnione byłoby uznanie za stronę członka wspólnoty K. K. [...] WINB wskazał, iż skoro ustawodawca przewidział, że w sprawach dotyczących wspólnoty uprawnionym podmiotem - stosownie do art. 21 ustawy o własności lokali - jest zarząd wspólnoty, to nie można twierdzić, że prawo to przysługuje jednocześnie wszystkim jej członkom, o ile nie wystąpią szczególne okoliczności, które będą wskazywały na interes prawny konkretnej osoby. Organ podał, że wyjątki mają miejsce w sytuacjach szczególnych, gdy z całokształtu okoliczności bezspornie wynika, iż określony lokator - inaczej niż cała wspólnota - może mieć interes prawny wywiedziony z art. 28 k.p.a. do występowania jako strona. W niniejszej sprawie organ odwoławczy takiego interesu nie dostrzegł. Jednocześnie wyjaśnił, że wszczęcie postępowania nastąpiło z urzędu, nie zaś na wniosek odwołującego się, co wynika z treści zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia 17 stycznia 2011 r. W ocenie [...] WINB, z uwagi na wniesienie odwołania przez osobę niebędącą stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., należało umorzyć postępowanie odwoławcze jako bezprzedmiotowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł K. K., zarzucając: 1) naruszenie zasady prawdy obiektywnej, tj. naruszenie art. 7 k.p.a. w związku z nieobiektywnym rozpatrzeniem przytoczonych dowodów na legitymację skarżącego jako strony w prowadzonym postępowaniu, 2) naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do Państwa, tj. naruszenie art. 8 k.p.a. Skarżący stwierdził, iż postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W. zostało wszczęte przez PINB w dniu 17 stycznia 2011 r. w związku ze złożonym przez niego wnioskiem. W piśmie z dnia 22 listopada 2010 r. poinformował PINB o nagannym stanie technicznym balkonu ww. budynku zaznaczając przy tym, że opisany stan ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo elementów konstrukcyjnych budynku (np. płyta balkonowa) oraz na bezpieczeństwo mienia (zarówno ruchomego, znajdującego się w zalewanym lokalu nr [...], jak też samej nieruchomości w postaci lokalu mieszkalnego nr [...], którego jest właścicielem). Ponadto zwrócił się do PINB o podjęcie skutecznej interwencji, tj. wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie oraz wydanie Zarządowi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] Osiedla "[...]" jako zarządcy budynku nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, a przedstawione we wniosku zarzuty poparł dokumentacją. Skarżący zarzucił, iż począwszy od 2008 r. kilkukrotnie zgłaszał zarządcy budynku problem zalewania mieszkania podczas opadów deszczu. Mimo to zarządca nie tylko nie podjął żadnych kroków w celu usunięcia przyczyny, ale też nie zarządził odpowiedniej kontroli budynku, naruszając tym samym art. 62 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Skarżący powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w uchwale z dnia 7 marca 2008 r. sygn. akt III CZP 10/08, zgodnie z którym wydatki na remonty i bieżącą konserwację części budynku, które są elementem konstrukcji balkonu trwale połączonym z budynkiem, obciążają wspólnotę mieszkaniową, a takimi niewątpliwie są wydatki na remont i naprawę balkonu przynależnego do lokalu nr [...]. Podkreślił, iż Zarząd Wspólnoty odmówił usunięcia tych nieprawidłowości. Skarżący zauważył, że przeprowadzona przez PINB kontrola oraz dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy potwierdziły niewłaściwy stan techniczny balkonu lokalu nr [...] ww. budynku. Potwierdził to także protokół pięcioletniego, obowiązkowego przeglądu stanu technicznego z grudnia 2010 r., na który powołuje się organ prowadzący postępowanie oraz opinia techniczna z sierpnia 2010 r., wykonana przez uprawnioną inż. budowlaną A. K. Zdaniem skarżącego, uchylając się od ustawowego obowiązku utrzymania budynku w należytym stanie technicznym oraz zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania tego obiektu, a więc i lokali mieszkalnych w nim się znajdujących, zarządca obiektu naruszył art. 61 Prawa budowlanego, który ustanawia obowiązek prawidłowego korzystania z obiektu budowlanego oraz obowiązek utrzymywania go we właściwym stanie technicznym i estetycznym. Dodał, iż art. 66 Prawa budowlanego stanowi uzupełnienie poprzedzających go przepisów, precyzuje ustawowe obowiązki i umożliwia egzekwowanie ich wykonalności. Skarżący zauważył, że przepis ten powinien znaleźć zastosowanie m. in. w sytuacji, gdy właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany może zagrażać bezpieczeństwu mienia lub gdy jest w nieodpowiednim stanie technicznym, a taka sytuacja nastąpiła w przedmiotowej sprawie. W ocenie skarżącego, właściciel mieszkania długotrwale uszkadzanego przez wodę cieknącą z sufitu na całej jego szerokości, a która dostaje się w strop przez uszkodzoną płytę balkonową, ma interes prawny do wniesienia odwołania. Skarżący podniósł, iż jako członek wspólnoty mieszkaniowej i właściciel lokalu mieszkalnego [...] nie jest w stanie w żaden sposób wpłynąć na zarząd wspólnoty w zakresie podjęcia działań w celu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym balkonu, który jest bezpośrednim powodem tego, że mieszkanie skarżącego i mienie w nim się znajdujące ulegają niszczeniu, a zdrowie jego rodziny narażone jest na niebezpieczeństwo. Skarżący zarzucił, że nie we wszystkich sytuacjach za członków wspólnoty mieszkaniowej działał będzie wyłącznie jej zarząd i nie we wszystkich sprawach to zarząd wspólnoty legitymował się będzie statusem strony postępowania. W pewnych kategoriach postępowań - z uwagi na jego przedmiot - status strony będzie też przysługiwał indywidualnie właścicielom poszczególnych lokali znajdujących się w danym budynku. W odpowiedzi na skargę [...] WINB podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia. Sąd kontrolował decyzję [...] WINB z dnia [...] września 2011 r. nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji PINB dla m.W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], umarzającej postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a., odwołanie od decyzji organu I instancji przysługuje wyłącznie stronie postępowania. Organ odwoławczy powinien zatem dokonać sprawdzenia, czy odwołanie jest wniesione przez podmiot do tego legitymowany. W przypadku ustalenia, że osoba wnosząca odwołanie nie jest stroną postępowania, organ obowiązany jest na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzyć postępowanie odwoławcze. Przesłankę wydania kwestionowanego rozstrzygnięcia stanowiło uznanie przez [...] WINB, iż odwołanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. W ocenie Sądu, stanowisko organu w tym zakresie jest nieprawidłowe, a kontrolowana decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 28 k.p.a. Stosownie do art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny strony powinien wynikać z normy prawa materialnego, wpływającej na sytuację prawną wnoszącego podanie. Z tego względu od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której dany podmiot jest co prawda bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa. Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana, co oznacza, że mimo tego, iż nie posiada osobowości prawnej, może być podmiotem praw i obowiązków. Co do zasady uprawnionym do występowania w postępowaniu administracyjnym w imieniu wspólnoty mieszkaniowej jest zarząd tej wspólnoty. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy liczba wyodrębnionych lokali przekracza siedem. Zgodnie z art. 21 ust. 1 cytowanej ustawy, zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą, a poszczególnymi właścicielami lokali. W sytuacji, gdy w danym budynku jest mniej niż siedem wyodrębnionych lokali, do zarządu stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 201 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z dnia 18 maja 1964 r. Nr 16, poz. 93, ze zm.), jeśli sprawa dotyczy czynności zwykłego zarządu, konieczne jest dla podjęcia czynności uzyskanie zgody większości współwłaścicieli, natomiast gdy sprawa dotyczy czynności przekraczającej zwykły zarząd, to zgodnie z art. 199 Kodeksu cywilnego, konieczne jest wówczas uzyskanie do podjęcia czynności zgody wszystkich współwłaścicieli. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zauważyć, że w pewnych przypadkach możliwe jest odstępstwo od ogólnych zasad reprezentowania w postępowaniu administracyjnym podmiotów prawnych o charakterze zbiorowym, takich jak wspólnoty mieszkaniowe, czy spółdzielnie. Nie we wszystkich bowiem przypadkach za członka wspólnoty mieszkaniowej będzie działać zarząd. Jeżeli członek wspólnoty mieszkaniowej wykaże swój indywidualny, własny interes, to istnieje podstawa, by występował on jako strona postępowania administracyjnego, w którym może także występować wspólnota. Już w wyroku z dnia 13 grudnia 1999 r. sygn. akt IV SA 1996/97 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił stanowiska, iż we wszystkich sytuacjach za członków wspólnoty mieszkaniowej działa wyłącznie wspólnota, a w szczególności jej zarząd. Podobnie w wyroku z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 1827/09, Lex nr 597397, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zasadą jest występowanie w sprawie wspólnot mieszkaniowych reprezentowanych przez swój organ, obok których mogą wystąpić jednak też właściciele poszczególnych lokali, w przypadku wykazania przez te osoby okoliczności uzasadniających przyjęcie, iż mają one przymiot strony i to niezależnie od występujących w ich imieniu wspólnot. Podkreślić trzeba, iż uprawnienia wspólnoty mieszkaniowej i poszczególnego właściciela nie są wobec siebie konkurencyjne i nie wykluczają się wzajemnie. Odpowiednio reprezentowana wspólnota mieszkaniowe ma status strony w zakresie dotyczącym spraw tej wspólnoty, tj. nieruchomości wspólnej, a właściciel odrębnego lokalu – w sprawach dotyczących tego lokalu. Fakt, że właściciel lokalu jest członkiem wspólnoty mieszkaniowej, nie świadczy o tym, iż nie może on mieć w konkretnej sprawie administracyjnej własnego interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżącemu K. K. przysługuje przymiot strony postępowania. Skoro skarżący podniósł w toku postępowania, iż stan techniczny elementu przedmiotowego budynku, tj. płyty balkonowej lokalu nr [...], usytuowanego nad lokalem nr [...] będącym własnością skarżącego, ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo mienia znajdującego się w zalewanym lokalu nr [...], a także na stan lokalu mieszkalnego nr [...], [...] WINB powinien rozpatrzyć odwołanie skarżącego merytorycznie oraz ustosunkować się do zawartej w nim argumentacji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu, skarżący bezspornie wykazał własny zindywidualizowany interes prawny, umożliwiający mu skuteczne wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji, zatem umorzenie postępowania odwoławczego nastąpiło z naruszeniem prawa. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 i 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.