VII SA/Wa 2604/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 27 lipca 2017 r. W dniu 13 czerwca 2017 r. do akt sprawy VII SA/Wa 2604/16 wpłynął złożony na urzędowym formularzu wniosek A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z wniosku wynika, że A. C. utrzymuje się z renty powypadkowej w wysokości 1335 zł miesięcznie. Do miesięcznych wydatków skarżący zaliczył: kredyt – ok. 500 zł, opłaty za gaz – 243,31 zł, za energię elektryczną – 195,94 zł, za telefon – 98,09 zł, MPO – 15 zł, Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej – 50 zł, [...] – 45,51 zł. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r., po rozpoznaniu ww. wniosku, referendarz sądowy odmówił przyznania A. C. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 sierpnia 2017 r., po rozpoznaniu sprzeciwu złożonego przez A. C., utrzymał w mocy postanowienie z dnia 27 lipca 2017 r. Po wydaniu w dniu 22 listopada 2017 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku, A. C. pismem z dnia 1 grudnia 2017 r. zwrócił się o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku, a także o ustanowienie adwokata, wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie w dniu 22 grudnia 2017 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (data wpływu wniosku do Sądu – 3 stycznia 2018 r.). W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zauważyć przede wszystkim trzeba, że kolejny wniosek A. C. o przyznanie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie należy traktować jako wniosek o zmianę w trybie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) postanowienia z dnia 27 lipca 2017 r. Zgodnie z powołanym przepisem postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy może być zatem zmienione, musi jednak nastąpić zmiana okoliczności sprawy (stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych), które stanowiły podstawę wcześniejszego orzeczenia. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy może być zatem uwzględniony wówczas, gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy. Z treści wniosku z dnia 22 grudnia 2017 r. wynika, że A. C. utrzymuje się z renty powypadkowej w wysokości 1335 zł miesięcznie. Do miesięcznych wydatków skarżący zaliczył: kredyt – ok. 500 zł, opłaty za gaz – 198,26 zł, za energię elektryczną – 96,74 zł, za wodę – 25,70 zł, za wywóz śmieci – 15 zł, [...] – 105 zł, T-[...] – 51,64 zł, Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej – 50 zł, [...] – 45,51 zł. W ocenie referendarza sądowego A. C. nie wykazał żadnych okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zmiany postanowienia z 27 lipca 2017 r. wydanego w przedmiocie prawa pomocy. Zauważyć bowiem trzeba, że nie uległy obniżeniu deklarowane dochody wnioskodawcy w porównaniu z sytuacją przedstawioną w poprzednim wniosku, nie zwiększyły się ponadto wydatki skarżącego w porównaniu z poprzednio wskazywanymi. Skarżący nie wykazał zatem, aby w okresie pomiędzy złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpoznanego postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r., a wnioskiem z dnia 22 grudnia 2017 r., nastąpiło istotne pogorszenie jego sytuacji finansowej. Brak jest więc podstaw do zmiany postanowienia z dnia 27 lipca 2017 r., którym odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Za odmową zmiany postanowienia z 27 lipca 2017 r. przemawia dodatkowo okoliczność, iż A. C. w dniu 18 stycznia 2018 r. ustanowił pełnomocnika z wyboru w niniejszej sprawie (który w jego imieniu wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 22 listopada 2017 r.) oraz w dniu 16 stycznia 2018 r. uiścił kwotę 200 zł jako wpis od skargi kasacyjnej. Potwierdza to bowiem, że sytuacja finansowa skarżącego nie uległa pogorszeniu. Ponadto zgodnie z art. 246 § 3 ustawy adwokata, radcę prawnego można ustanowić jedynie dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 165 oraz art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.