VII SA/Wa 2606/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania nieważnościowego postanawia: odrzucić skargę Skarżący – W. J., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania nieważnościowego. Stosownie do treści zarządzeń Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 19 listopada 2019 r., strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej, nadesłania dwóch odpisów skargi oraz wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnego skargi została doręczona stronie skarżącej – W. J. w dniu 18 grudnia 2019 r., co oznacza, że termin do usunięcia ww. braków formalnych upłynął w dniu 27 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl 58 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwania do usunięcia braków formalnych (w tym fiskalnego) skargi została doręczona stronie skarżącej – W. J. w dniu 18 grudnia 2019 r., co oznacza, że termin do usunięcia ww. braku formalnego upłynął w dniu 27 grudnia 2019 r. Sąd badając akta przedmiotowej sprawy stwierdził, iż strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu i nie uzupełniła braków skargi dających podstawę do nadania sprawie dalszego biegu i w konsekwencji jej rozpoznania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.