VII SA/Wa 2607/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na Prezydenta [...] w przedmiocie : skargi na działanie organu postanawia : odrzucić skargę. W dniu 18 listopada 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. G. na działanie : 1) Prezydenta [...], Zarządu D. oraz "dyr. K. z TBS" w związku z wyemitowanym w TVP na początku sierpnia br. programem p. red. J., za wskazane tam niedopełnienia obowiązków oraz ze względu na okoliczność, że "także i na terenie bazaru Hali B. chcą robić zwykłe im prywatne interesy publicznym mieniem", a także na "obsadzanie po tzn. konkursach liczne wysokie stanowiska w [...] traktują [...] jak własność", 2) Zarządu D, Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w D. - Administracji Domów Komunalnych nr [...] oraz Prezydenta [...] dotyczące bezprawnego, zdaniem skarżącego, żądania zapłaty za remont lokalu przy ul. [...] m [...], 3) Zarządu D., Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w D. - Administracji Domów Komunalnych nr [...] oraz Prezydenta [...] z powodu "bezzasadnego przeciągania budowy windy na ul. [...], 4) Zastępcy Dyrektora Biura N. za "przechwytywanie mych skarg do Rady i jej udawaniem analfabetki", 5) Prezydenta [...], Zastępcy Prezydenta [...] J.K. oraz Biura Ochrony Środowiska Urzędu [...] "za unikanie odpowiedzialności za uszkodzenia dachu - ul.[...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi. Wskazał, że w jego ocenie skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych. W ocenie organu, są to bowiem sprawy, które mogą być rozpatrywane w trybie skargowym określonym w przepisach Działu VIII k.p.a. i jako takie nie podlegają zaskarżeniu do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto, w myśl § 3 cytowanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia). W treści rozpoznawanej skargi skierowanej do Sądu, zwracając się o wymierzenie kar finansowych i dyscyplinarnych dla pracowników różnych organów administracji, skarżący nie wskazał na żaden tego typu akt będący przejawem władzy organu i podlegający kontroli sądowej. Nie zarzucił organowi w tym zakresie również żadnej bezczynności. Zawarł natomiast krytykę organu, jego pracowników i wymienionych w skardze służb. Zarzucił niedopełnienie obowiązków, nadużywanie prawa oraz ogólne niezadowolenie z podejmowanych przez organ i jego pracowników działań. Skarga skierowana do Sądu, dotyczy więc w istocie wadliwej działalności organu i podległych mu pracowników, a to -w ocenie Sądu- mogłoby być ewentualnie przedmiotem skargi przewidzianej w art. 227 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., a nie przedmiotem skargi sądowoadministracyjnej. Sąd administracyjny nie jest bowiem właściwy w tego rodzaju sprawach. W tym miejscu należy zauważyć, iż stosownie do treści art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi-w tym przepisie przewidzianej- może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Użyte w cytowanym artykule sformułowanie "w szczególności" oznacza, iż przedmiotem tej skargi mogą być także inne okoliczności w nim nie wymienione, z których wynika niezadowolenie z działania lub zaniechania organu. Tego typu skarga ma charakter powszechny, przysługuje bowiem w każdym czasie wszystkim obywatelom we wszystkich sprawach i w stosunku do wszystkich ogniw aparatu państwowego i społecznego. Nadto, dodać trzeba, iż do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy określone w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, w art. 229-230. Do skarg uregulowanych w dziale VIII k.p.a. nie ma natomiast zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Skarga przewidziana w ww. przepisach Kodeksu uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Sprawy skargowe rządzą się swoimi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż rozpoznawana skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Zawiera ona krytykę organu oraz wskazanych w niej osób, a tę skarżący winien skierować do właściwego organu -określonego w art. 229 i art. 230 k.p.a.- w skardze powszechnej, o której mowa w ww. art. 227 tej ustawy. Ogólnie niezadowolenie z działania organu, w tym przypadku Prezydenta [...] i podległych mu pracowników, nie podlega bowiem żadnej kontroli ze strony sądu administracyjnego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia