VII SA/Wa 2616/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. i B. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2015r. w ten sposób, że po słowach " ze skargi R. R." dopisać słowa i "B. P.". W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w jednym piśmie z dnia 9 października 2014r. przez R. R. i B. P. W dniu 19 sierpnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po przeprowadzeniu rozprawy wydał wyrok oddalający skargę. W komparycji wyroku wskazano, że sprawa toczy się ze skargi R. R. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może sąd postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a). O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W niniejszej sprawie niedokładność dotyczy oznaczenia stron. Nie ulega wątpliwości, że rozpoznaniu podlegała skarga R. R. i B. P. tak wynika z akt sprawy. W komparycji wyroku Sądu z dnia 19 sierpnia 2015r. nie wpisano imienia i nazwiska drugiego skarżącego tj. B. P. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.