VII SA/Wa 2620/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2620/11 ze skargi S. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o nakazie rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...]. W skardze z dnia 20 października 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) S. T. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...], oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...]. Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję wydaną we wznowionym postępowaniu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...], oraz na podstawie art. 151 § 2 k.p.a. w zw. z art. 145a k.p.a. i art. 146 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...], z przyczyny wskazanej w art. 146 § 1 k.p.a. i stwierdził, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa. Kontrolowaną w trybie wznowieniowym decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] stycznia 2006 r., znak: [...], którą nakazano S. T. rozbiórkę części budynku mieszkalnego. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że zaskarżona decyzja, która jest przedmiotem wniosku o wstrzymanie zapadła w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym nakazu rozbiórki części budynku mieszkalnego. Rozstrzygnięcie zawarte w tej decyzji ma charakter wyłącznie formalnoprawny, bowiem organ administracyjny nie nakłada w niej na stronę postępowania żadnych praw ani obowiązków. Nie oznacza to jednak, że z uwagi na charakter postępowania i jego przedmiot, w jakim została podjęta, decyzja ta nie wywiera żadnych skutków prawnych, które mają bezpośredni wpływ na prawa i obowiązki strony. Należy mieć bowiem na względzie, że skutkiem prawnym zaskarżonej decyzji jest pozostawienie w obrocie prawnym nakazu rozbiórki, którego wykonanie niewątpliwie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla S. T.. A zatem w wyniku obowiązywania zaskarżonej decyzji, która ma charakter ostateczny w dalszym ciągu decyzja rozbiórkowa kształtuje stosunek prawny pomiędzy skarżącą a organem nadzoru budowlanego, którego treścią jest nałożenie konkretnego nakazu, który podlegać będzie egzekucji administracyjnej. Ponadto wskazania wymaga, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wstrzymać nie tylko zaskarżoną decyzję, lecz również decyzje podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie skarżąca objęła przedmiotowym wnioskiem decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...], o nakazie rozbiórki. A zatem decyzja ta zgodnie z ww. przepisem, jako zapadła w granicach tej samej sprawy rozbiórkowej, może podlegać wstrzymaniu przez Sąd. Zdaniem Sądu, należy uznać, że charakter przedmiotowej spawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji rozbiórkowej, które zostały podjęte w granicach tej samej sprawy, tj. dotyczącej skierowanego do skarżącej nakazu rozbiórki części budynku mieszkalnego. Należy stwierdzić, iż wykonanie ww. decyzji bez wątpienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki (faktyczne, jak i materialnoprawne), a dodatkowo spowoduje dla strony skarżącej powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Na powyższą ocenę nie ma wpływu to, że w wyniku wydania zaskarżonej decyzji skarżącej przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o przyznanie odszkodowania. Jest to bowiem prawo, z którego strona może ale nie musi skorzystać. A zatem pomimo przysługującego skarżącej powództwa zachodzi w niniejszej sprawie potencjalne ryzyko wystąpienia negatywnych skutków, o jakich wyżej mowa. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.