VII SA/Wa 2620/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ż. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Ż. G. pismem z dnia 25 października 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Pismem z dnia 19 grudnia 2013 r., doręczonym 30 grudnia 2013 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Dnia 22 stycznia 2014 r. skarżąca osobiście stawiła się Sekretariacie - Informacji o Sprawach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podpisała skargę i wniosła o przywrócenie terminu do podpisania skargi. Postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r., doręczonym 13 marca 2014 r., odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu. Dnia 30 grudnia 2013 r. doręczono skarżącej wezwanie do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do wypełnienia wezwania upłynął zatem 7 stycznia 2014 r. Skarżąca podpisała skargę osobiście dnia 22 stycznia 2014 r., zatem z uchybieniem terminu. Postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r., doręczonym 13 marca 2014 r., odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie nie zostało zaskarżone przez którąkolwiek ze stron, a zatem jest prawomocne. Należy zatem uznać, że skarżąca mimo wezwania nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.