VII SA/Wa 2627/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 marca 2020 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewoda [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę 1. W dniu [...] marca 2018 r. do Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu [...] (dalej: "urząd", "Biuro") wpłynęło pismo spółki [...] Sp. z o.o. (dalej: "spółka", Skarżący") o uznanie za stronę we wszystkich postępowaniach dotyczących warunków zabudowy i pozwolenia na budowę w odniesieniu do terenu położonego w [...] przy [...]. Prezydent [...] w dniu [...] marca 2018 r. wezwał Wnioskodawcę do wykazania interesu prawnego. Pismem z [...] kwietnia 2018 r. Wnioskodawca wniósł o wydłużenie terminu na złożenie szczegółowych wyjaśnień. W dniu [...] maja 2018 r. Prezydent [...] wezwał spółkę do wskazania jakich postępowań administracyjnych dotyczy wniosek o przedłużenie terminu odpowiedzi na wezwania oraz o podanie daty, do której ma być on wydłużony. Pismem z [...] czerwca 2018 r. spółka odpowiedziała na ww. wezwanie. W dniu [...] lipca 2018 r. wpłynęło kolejne pismo spółki. Biuro pismem z [...] kwietnia 2019 r. ustosunkowało się do wniosku o uznanie za stronę postępowania w sprawie wydania zamiennego pozwolenia na budowę budynku przy [...] w [...]. W dniu [...] kwietnia 2019 r. do urzędu wpłynął kolejny wniosek spółki. Następnie pismem z [...] maja 2019 r. został on ponowiony. Biuro pismem z [...] lipca 2019 r. ponownie ustosunkowało się do wniosku o uznanie za stronę postpowania w sprawie wydania zamiennego pozwolenia na budowę wskazanego w nim budynku. Spółka w dniu [...] sierpnia 2019 r. wniosła zażalenie na ww. pismo. 2. Postanowieniem nr [...] z [...]października 2019 r. Wojewoda [...]stwierdził niedopuszczalność zażalenia na pismo urzędu z [...] lipca 2019 r. W uzasadnieniu wskazał, że przepisy k.p.a. nie przewidują żadnych podstaw do wydawania decyzji (postanowień) w zakresie odmowy uznania konkretnej osoby za stronę w zwykłym postępowaniu administracyjnym. Tym samym pismo z [...] lipca 2019 r. nie może być uznane za postanowienie, które mogłoby być zaskarżalne w administracyjnym toku instancji. Pismo to nie posiada cech decyzji administracyjnej ani postanowienia, nie podlega zaskarżeniu do organu wyższego stopnia. Z pisma nie wynika również, aby przysługiwał na nie jakikolwiek środek zaskarżenia. 3. W skardze do sądu administracyjnego, spółka wskazała, że organ uchyla się od wydania postanowienia w formie przewidzianej w k.p.a. Próbuje zwalczać przymiot strony spółki w sposób nieprzewidziany w k.p.a. Ponadto, twierdzi, że obiekt skarżącej znajduje się w strefie oddziaływania inwestycji i ta okoliczność ta nadaje jej przymiot strony. 4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. 1. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody [...] z [...] października 2019 r. stwierdzające, że zażalenie Skarżącej jest niedopuszczalne. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. Istota sprawy sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytanie, czy zasadnie organy stwierdziły niedopuszczalność zażalenia na pismo z [...] lipca 2019 r. W ocenie organu, przedmiotowe pismo nie posiada cech decyzji ani postanowienia oraz nie podlega zaskarżeniu do organu wyższego stopnia. Zdaniem Skarżącej spółki, organ uchylił się od wydania postanowienia w formie przewidzianej w k.p.a. i działał w sposób nieformalny. Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organowi a nie Skarżącemu. 2. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W myśl zaś art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale (Rozdział 11 "Zażalenia") do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Przepis art. 134 k.p.a. nie wskazuje warunków, jakie decydują o dopuszczalności środka odwoławczego. Niedopuszczalność odwołania (zażalenia) może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania (zażalenia) z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz braku możliwości wniesienia środka odwoławczego. Przesłanka podmiotowa niedopuszczalności odwołania (zażalenia) oznacza złożenie środka odwoławczego przez podmiot nie mający do tego legitymacji. Powyższy przepis obliguje zatem organ m.in. do zbadania wniesionego środka odwoławczego (zażaleniowego) pod kątem jego dopuszczalności przed przystąpieniem merytorycznego rozpoznania sprawy. Obowiązek ten ma szczególne znaczenie, ponieważ nie wszystkie czynności organu podlegają zaskarżeniu. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy, należy zauważyć, że w niniejszej sprawie wystąpiła niedopuszczalność zażalenia z uwagi na przyczynę o charakterze przedmiotowym. Brak jest bowiem prawnej możliwości zaskarżenia pisma z dnia [...] lipca 2019 r., które w istocie jest jedynie pismem informującym. W piśmie nie wskazano również, aby przysługiwał na nie jakikolwiek środek zaskarżenia. Pismo to stanowi odpowiedź na kolejne pismo Skarżącej z dnia [...] maja 2019 r. W związku z tym, pismo to stanowi jedynie przejaw korespondencji i dialogu pomiędzy organem a Skarżącym. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka przedmiotowa dotycząca istnienia podstawy prawnej do wniesienia zażalenia. Podkreślenia wymaga, że zaskarżone przez stronę pismo nie miało formy postanowienia (lub decyzji). Stosownie do art. 124 k.p.a. koniecznym elementem postanowienia jest m.in. rozstrzygnięcie. Jeżeli pismo nie zawiera rozstrzygnięcia, lecz jedynie informację o braku przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym (tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie) to brak jest podstaw do przyjęcia, że w sprawie organ wydał postanowienie (czy też decyzję). Postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego załatwiają poszczególne kwestie wynikające w toku postępowania. Nie można zaś zrównywać udzielenia informacji z wydaniem rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, przedmiotowe pismo z [...] lipca 2019 r. nie posiada cech charakterystycznych dla postanowienia. Pismo to zawiera jedynie informację, że Skarżącemu nie przysługuje przymiot strony we wskazanym w nim postępowaniu. Organ prawidłowo wskazał, że dla nieruchomości Skarżącej przy ul. [...] w [...] brak jest decyzji o warunkach zabudowy jak również pozwolenia na budowę. Zasadnie organ przyjął, że wydając decyzję o pozwoleniu na budowę nie można uzależniać rozstrzygnięć od zdarzeń przyszłych i niepewnych. Wskazał również, że planowana inwestycja (przy ul. [...]) nie ogranicza możliwości usytuowania obiektów na działkach sąsiednich jak również nie pozbawia dostępu do drogi publicznej lub mediów. Dodatkowo wskazać należy, że przepisy k.p.a. nie dają podstaw do wydawania odrębnego aktu stwierdzającego, czy określony podmiot jest stroną postępowania administracyjnego. Status strony wynika z przepisów prawa materialnego (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 147/12). Tym samym należało uznać, że organ prawidłowo stwierdził, że Skarżącej nie przysługiwało zażalenie na pismo informujące z dnia [...] lipca 2019 r. Uprawnienia takiego nie można bowiem domniemywać, co istotne możliwość zaskarżenia musi być wprost wskazana w przepisach. Z powyższych względów Sąd uznał, że stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest prawidłowe. 3. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. nie stwierdził naruszeń prawa, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.