VII SA/Wa 2635/11

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. przyznać prawo pomocy Z. G. w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący podali w formularzu PPF, że gospodarstwo domowe prowadzi razem z żoną. Utrzymują się z rent w łącznej wysokości 2070 zł. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – mieszkania o pow. 74 m2 przy czym posiada w nim udział 5%. Wnioskodawca nie posiada oszczędności. Zaznaczył, że jest osobą schorowaną, niezdolną do samodzielnej egzystencji zmuszonymi do stałego przyjmowania leków. W piśmie z dnia 31 stycznia 2012 r. złożonym na wezwanie, wnioskodawca wyjaśnił, że za prąd płacił ostatnio 170 zł., za wodę 134 zł. Na utrzymanie i lekarstwa stronie pozostaje 427,77 zł. Do wniosku strona załączyła kopie orzeczenia potwierdzającą niezdolność do samodzielnej egzystencji, kopie decyzji ZUS oraz kopię dwóch rachunków. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową Z. G. jak również wysokość kosztów sądowych do uiszczenia w sprawie uznano, iż uzasadnionym jest częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Z żoną utrzymują się z rent w łącznej wysokości około 2 000 zł. Dochód ten po opłaceniu bieżących wydatków nie pozwoli na opłacenie pełnych kosztów postępowania oraz zawodowego pełnomocnika bez narażenia rodziny wnioskodawcy na powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Jednocześnie wniosek w pozostałym zakresie, tj. kosztów sądowych ponad połowę wpisu od skargi (wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł.), został oddalony, gdyż uznano, że pozostałą kwotę wpisu –100 zł. strona jest w stanie ponieść. Uznano również, że stronę stać na opłacenie innych kosztów sądowych, które mogą pojawić się na kolejnych etapach postępowania (wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł., jeżeli taka skarga zostanie złożona, opłaty kancelaryjne za wydanie odpisów akt lub kserokopie). Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić te koszty i odmówiono przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.