VII SA/Wa 2640/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 845/10. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 845/10. Wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 845/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę. G. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 845/10 podnosząc, że wyrok jest błędny z uwagi na prowadzenie postępowania wobec osoby, która nie popełniła zarzucanego jej czynu. Wskazała, że postępowanie przed sądem toczyło się wobec osoby niewłaściwej, a skarżąca od wielu lat nie ma nic wspólnego z odbudową wiaty. Wskazała, że do rażących błędów organów nadzoru budowlanego doszła błędna analiza dokumentów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz bierność pełnomocnika ustanowionego dla skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga o wznowienie powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia sądowego. Ponadto, zgodnie z art. 277 wskazanego aktu prawnego zasadą jest, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który to termin liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania jest przy tym środkiem prawnym, przysługującym od orzeczeń, które zyskały walor prawomocności (art. 270 p.p.s.a.). Na mocy art. 280 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. W pierwszej kolejności podnieść zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarga o wznowienie dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2011 r., który w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania (tj. 17 listopada 2011 r.) był orzeczeniem prawomocnym. Zdaniem Sądu, złożona skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wymieniają przepisy art. 271 - 273 p.p.s.a. Pierwszy ze wskazanych przepisów stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: a) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; b) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Artykuł 272 p.p.s.a. stanowi z kolei, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3). Wreszcie, zgodnie z treścią art. 273 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: a) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; b) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Można także żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3). Mając na uwadze powyższe regulacje prawne stwierdzić należało, że skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona przez G. K. nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, przewidzianych w art. 271-273 §1 p.p.s.a. Argumenty zawarte w treści skargi o wznowienie postępowania sądowego oraz piśmie uzupełniającym do skargi z dnia 12 grudnia 2011 r. sprowadzają się do twierdzenia skarżącej, że nie ona jest inwestorską odbudowanej wiaty, a całe postępowanie administracyjne i sądowe było prowadzone przeciwko osobie niewłaściwej. Twierdzenia skarżącej sprowadzają się do polemiki z ustaleniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 31 maja 2011 r. i nie wyczerpują żadnej z przesłanek wznowienia postępowania zawartych w przepisach art. 271 - 273 p.p.s.a. Ponadto Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie skarżąca nie zachowała trzymiesięcznego terminu przewidzianego dla wniesienia skargi o wznowienie postępowania, liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Wyrok zaskarżony skargą o wznowienie postępowania uprawomocnił się w dniu 9 sierpnia 2011 r. skarga o wznowienie postępowania nadana została w dniu 17 listopada 2011 r. Argumenty zawarte w skardze o wznowienie postępowania sądowego skarżąca podnosiła również w skardze z dnia 31 marca 2010 r. (data nadania 3 kwietnia 2010 r.) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 845/10 oddalającym skargę G. K. w na ww. decyzję. Okoliczności te były znane skarżącej już w dniu nadania skargi na ww. decyzję, nie można więc przyjąć, że skarga o wznowienie postępowania nadana 17 listopada 2011 r. została wniesiona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu liczonego od dnia w którym skarżąca dowiedziała się o podstawie wznowienia. Mając na uwadze, że skarżąca nie oparła skargi o wznowienie postępowania sądowego na żadnej z ustawowych podstaw wymienionych w art. 271 – 274 p.p.s.a., a ponadto nie zachowała terminu do jej wniesienia, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.