VII SA/Wa 2640/13

Dnia 23 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K., Z.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Brak legitymacji skargowej skutkuje niedopuszczalnością drogi sądowoadministracyjnej, a taka sytuacja - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - obliguje sąd do odrzucenia skargi. Stosownie bowiem do powołanego art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Wskazać w tym miejscu trzeba, że w niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując odwołanie R.K. i Z.K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1994 r. nr [...] nakazującej inwestorowi Z.B. wykonanie określonych obowiązków załatwił to odwołanie poprzez wydanie dwóch decyzji: -zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] października 2013 r. znak [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania Z.K. - umorzył postępowanie odwoławcze. Adresatem tej decyzji był jedynie Z.K. W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, że Z.K. przekazał w dniu 27 kwietnia 2005 r. w akcie darowizny nieruchomość na rzecz syna R.K. Nieruchomość należąca do R.K. sąsiaduje z nieruchomością inwestora. Wobec czego jedyną osobą, oprócz inwestora, mającą przymiot strony w postępowaniu odwoławczym a zatem również nieważnościowym ma R.K. Natomiast jedyną stroną mającą przymiot strony w postępowaniu o umorzeniu postępowania odwoławczego skierowanym do Z.K. jest Z.K. -decyzją z dnia [...] października 2013 r. znak [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania w części dotyczącej R.K. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Adresatem tej decyzji byli jedynie R.K. i inwestor Z.B. Wobec czego jedyną osobą, oprócz inwestora, mającą przymiot strony w postępowaniu nieważnościowym ma R.K. jako jedyny właściciel działki sąsiadującej z działką inwestycyjną. Konkludując, stroną postępowania dotyczącego umorzenia postępowania odwoławczego (decyzja z dnia [...] października 2013 r. znak [...]), był wyłącznie Z.K. To do niego adresowana była zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego. R.K. nie był stroną ww. postępowania o umorzeniu postępowania odwoławczego, ani też w żaden sposób nie wykazał swojego interesu prawnego. Należało zatem uznać, że nie przysługuje mu legitymacja skargowa w niniejszej sprawie, zatem skarga R.K., jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu. Wobec powyższego jedynym skarżącym, który został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie: o umorzeniu postępowania odwoławczego - był Z.K. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 3 lipca 2015 r. wezwano skarżącego Z.K. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 5 maja 2014 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia Z.K. otrzymał w dniu 15 lipca 2015 r. (dowód - k.279, t.II akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał w dniu 22 lipca 2015 r. (środa). Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 12 października 2015 r. do niniejszej sprawy nie wpłynęła od Z.K. żadna kwota tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi (dowód - k. 296 verte akt sądowych). Podsumowując, skargę Z.K. jako nieopłaconą wobec treści powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić. Skargę R.K. jako nie podsiadającego legitymacji skargowej w niniejszej sprawie wobec treści powołanego art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.