VII SA/Wa 2647/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 14 sierpnia 2012 r. do tutejszego Sądu została złożona skarga na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...]. Pismem z dnia 6 listopada 2012 r. skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 22 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podczas rozprawy w dniu [...] września 2013 r. U. N. złożyła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., podnosząc, że za uprawdopodobnieniem okoliczności przemawiającej za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia wyrok Sądu Okręgowego w W. Wydział IV Cywilny z dnia [...] czerwca 2013 r. sygn. akt [...], z którego wynika, że uchwała Rady Nadzorczej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. jest sprzeczna z postanowieniami statutu i prawa spółdzielczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Podniesione przez stronę skarżącą argumenty nie mogą wywołać zamierzonego skutku prawnego, bowiem nie mieszczą się wśród przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 § 3 ppsa. Ocena przyczyny prawnej podjęcia inwestycji na danym terenie czy niezgodność z prawem decyzji będącej przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ppsa, to dwie różne kwestie. Wstrzymanie wykonania decyzji nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie są wystarczające same twierdzenia strony, uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności, które wskazywałyby, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy, natomiast brak takiego uzasadnienia, jak w sprawie niniejszej, uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę takiego wniosku. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.