VII SA/Wa 2647/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2014 r. sprawy ze skargi U. N., H. D., J. D., M. ., T. Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. I. Stan sprawy 1. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania mieszkańców os. [...] z ul. [...] i ul. [...] w [...] od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na nieruchomości składającej się z działek nr ewid. [...], [...], [...], [...] obręb [...] przy ul. [...] – utrzymał w mocy zaskarżaną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. 2. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podał, że w dniu 16 czerwca 2011 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa złożyła w Starostwie Powiatowym w [...] wniosek o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...]. Do wniosku załączyła niezbędne załączniki: oświadczenie o dysponowaniu działkami [...], [...], [...], [...] na cele budowlane, projekt budowlany, wszystkie wymagane prawem opinie i uzgodnienia. Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym (kat. obiektu XIII). Od decyzji tej odwołali się mieszkańcy oś. [...], tj. mieszkańcy sąsiednich bloków przy ul. [...] i ul. w [...], podnosząc, że nie byli poinformowani o planowanej budowie, a projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny usytuowany jest w bliskiej odległości od istniejących bloków i będzie ograniczał im dostęp do naturalnego światła. Po rozpatrzeniu tego odwołania, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzeniu, twierdząc, że załączona do projektu "analiza zacieniania i przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejącym budynku" nie spełnia warunków rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Starosta [...] po dołączeniu przez inwestora do projektu budowlanego dokładnej analizy zacieniania przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejącym budynku, uwzględniającej warunki rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 r., i po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i pozwolił na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym. Od decyzji tej odwołali się mieszkańcy os. [...] w [...] z ul. [...] i z ul. [...], i wnieśli o uchylenie decyzji Starosty[...] nr [...] ze względu na bliskie usytuowanie projektowanego budynku względem zamieszkałych przez nich budynków mieszkalnych. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. zobowiązał Starostę [...] do uzupełnienia materiału dowodowego, w następstwie czego Starosta [...] przesłał wykaz właścicieli lokali w budynku przy ul, [...] i [...] w [...], wypis z ewidencji gruntów i budynków dla działek: nr [...], [...], [...] w obrębie [...] w [...] oraz wypis z KW [...]. 3. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że z załączonego do akt sprawy wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. i opublikowanego (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] z dniu [...] września 2010 r., poz. [...]) wynika, że działki nr ew. [...], [...], [...], [...] przeznaczone pod projektowaną inwestycję, położone są na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o symbolu Dl23 MW. Inwestor, przed ponownym wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, w dniu 21 grudnia 2011 r. zawiadomił pisemnie wszystkie strony postępowania "o podjęciu postępowania po rozstrzygnięciu Wojewody [...]", a postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011 r. nałożył na [...] Spółdzielnię Mieszkaniową obowiązek usunięcia nieprawidłowości wykazanych w decyzji Wojewody [...], dotyczących w szczególności analizy zacieniania i przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejących budynkach przy ul. [...] i ul. [...] w [...]. Przy piśmie z dnia 27 grudnia 2011 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...] złożyła w Starostwie Powiatowym wykonaną analizę spełniającą wymagania ww. postanowienia. Z analizy tej wynika, że "planowany budynek został przesunięty w kierunku zachodnim, tak aby odległości do sąsiednich budynków były podobne". Wojewoda [...] przywołał następnie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.): § 13 ust. 1, § 60 ust. 1 i 2 Organ podał, że ze szczegółowych wyliczeń zawartych w dołączonej do akt sprawy, analizy nasłonecznienia i zacieniania budynków przy ul. [...] i [...] w [...] wynika, że w projektowanym budynku mieszkalnym przy ul. [...], spełnione są wymogi: § 13 ust. 1, § 57, § 60 rozporządzenia. Z analizy wynika, że: - stosunek powierzchni okien do powierzchni podłogi w istniejących budynkach skierowanych w stronę projektowanego budynku wynosi od 1: 3,9 do 1: 6,6 - spełniony jest zatem warunek § 57 ww. rozporządzenia; - odległość przesłaniania budynku przy ul. [...] wynosi: od ścian budynku 11,22 m < h=11,85 m i od kalenicy 13,03 m < h=13,65 m. W ramionach kąta 60° w odległości przesłaniania = 11,22 m znajdują się tylko drzewa - spełniony jest więc warunek § 13 ww. rozporządzenia; - odległość przesłaniania budynku przy ul. [...] wynosi: od ścian budynku 10,38 m < h=11,85 ni i od kalenicy 12,18 m < h=13,65 m. W ramionach kąta 60° w odległości przesłaniania = 10,38 m nie ma innych obiektów - spełniony jest warunek § 13 ww. rozporządzenia. Z dalszej treści analizy tej wynika, że czas nasłonecznienia we wszystkich pomieszczeniach budynku przy ul. [...] i [...] spełnia warunki § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wszystkie lokale mają zapewnione naświetlenie ponad 3 godziny w dniach równonocy , tj. w dniach 21.III i 23.IX w godz. od 700 do 1700. Organ stwierdził, że analiza ta została wykonana przez projektanta dr. inż. arch. A. J. , posiadającego uprawnienia budowlane nr [...], i nie ma podstaw prawnych do jej podważenia. Następnie Wojewoda [...] przywołał treść art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, i stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami prawa, w tym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany zawiera także: projekt konstrukcyjny, projekt instalacji elektrycznych w budynku, projekt instalacji sanitarnych, charakterystykę energetyczną projektowanego budynku. Ponadto projekt budowlany posiada wszystkie, wymagane prawem, uzgodnienia i opinie. Projekt zagospodarowania terenu jest uzgodniony, bez uwag, z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Jak wykazano w analizie zacieniania i przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejących budynkach przy ul. [...] i ul. [...] w [...] spełnione są warunki ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Zachowana jest odległość projektowanych miejscu postojowych na działce nr [...] od okien istniejącego budynku mieszkalnego - § 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, gdzie odległość wydzielonych miejsc postojowych dla samochodów osobowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym nie może być mniejsza niż: 1) 7 m - w przypadku do 4 stanowisk włącznie, 2) 10 m - w przypadku 5 do 60 stanowisk włącznie. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że odległość ta wynosi więcej aniżeli 10 m. Wojewoda [...] stwierdził również, że zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego w projekcie budowlanym znajduje się oświadczenie projektanta dr. inż. arch. A. J., stwierdzające, "że projekt budowlani budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] przy ul. [...] został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej" W projekcie budowlanym znajduje się także oświadczenie sprawdzającego mgr. inż. K. K., posiadającego uprawnienia do projektowania w specjalności architektonicznej nr [...] "że projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] przy ul. [...] został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej". Wojewoda [...], odnosząc się do zarzutu mieszkańców osiedla [...] dotyczącego zagęszczenia zabudowy, stwierdził, że działki na których usytuowana jest projektowana inwestycja - nr ew. [...], [...], [...] oraz [...] - są własnością [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...], co potwierdzają odpisy z ksiąg wieczystych. Projekt zagospodarowania terenu, na którym będzie usytuowany projektowany budynek spełnia wymagania warunków technicznych. Organ odwoławczy nic ma podstaw prawnych do zakwestionowania takiego usytuowania projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Jak wynika z akt sprawy, mieszkańcy budynków [...] i [...] mieli możliwość wykupienia terenu pomiędzy tymi budynkami (dz. nr [...], [...], [...]), a ponieważ nie byli zainteresowani wykupem tego gruntu, [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa zdecydowała swój wolny teren zabudować projektowanym budynkiem. Organ nadmienił również, że mieszkańcy bloków sąsiednich tj. przy ul. [...] i ul. [...] brali czynny udział na każdym etapie postępowania i byli informowani o tym, że mogą zapoznać się z aktami sprawy w Starostwie Powiatowym w [...]. W związku z zarzutem mieszkańców osiedla, że Starosta nie odpowiedział na pismo z dnia 19 stycznia 2012 r. organ poinformował, że wszystkie pisma wpływające od stron w toku postępowania, są dołączane do sprawy, a ich treść jest analizowana i brana pod uwagę przy podjęciu rozstrzygnięcia. Wojewoda [...] stwierdził, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], zatwierdzająca projekt budowlany i pozwalająca [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na nieruchomości składającej się z działek nr ew. [...], [...],[...], [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...],nie narusza przepisów obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W związku z tym, że zabudowa ta jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, organ nie ma podstaw prawnych do jej uchylenia. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli: U. N., H. D., J. D., M. Ł. i T. Ł.. W skardze nie zostały sformułowane konkretne zarzuty naruszenia prawa materialnego lub procesowego, jednakże z jej treści wynika, że według skarżących organ w sposób nienależyty zweryfikował argumenty zawarte w odwołaniu; zakwestionowali również analizę nasłonecznienia sporządzoną dla Spółdzielni. 2. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na nieruchomości składającej się z działek nr ewid. [...], [...], [...], [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...]. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie naruszają przepisów prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3.1. Jak wynika z akt sprawy, [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa złożyła w Starostwie Powiatowym w [...] wniosek o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy ul. [...] w [...], i do wniosku załączyła niezbędne załączniki: oświadczenie o dysponowaniu działkami na cele budowlane, projekt budowlany, wszystkie wymagane prawem opinie i uzgodnienia. 3.2. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: (1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; (2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; (3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowiu, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; (4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnieniu budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak słusznie wskazał organ, z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. i opublikowanego, wynika, że działki nr ew. [...], [...], [...], [...] przeznaczone pod projektowaną inwestycję, położone są na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o symbolu D123 MW. Po nałożeniu na [...] Spółdzielnię Mieszkaniową obowiązku usunięcia nieprawidłowości dotyczących w szczególności analizy zacieniania i przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejących budynkach przy ul. [...] i ul. [...] w [...], [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...] złożyła w Starostwie Powiatowym wykonaną analizę spełniającą wymagania, z której wynika, m. in., że planowany budynek został przesunięty w kierunku zachodnim, tak aby odległości do sąsiednich budynków były podobne. Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: (1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: (a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, (b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m, (2) zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60. Zgodnie natomiast z § 57 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia - pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy. W pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8, natomiast w innym pomieszczeniu, w którym oświetlenie dzienne jest wymagane ze względów na przeznaczenie - co najmniej 1:12 (ust. 2 ). Natomiast zgodnie z § 60 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, przedszkolu i szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 800-1600, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 700 1700. W mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania określonego w ust. 1 co najmniej do jednego pokoju, przy czym w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Jak słusznie stwierdził organ, z wyliczeń zawartych w analizie nasłonecznienia i zacieniania budynków przy ul. [...] i [...] w [...] wynika, że w projektowanym budynku mieszkalnym przy ul. [...]: stosunek powierzchni okien do powierzchni podłogi w istniejących budynkach skierowanych w stronę projektowanego budynku wynosi od 1: 3,9 do 1: 6,6 - spełniony jest zatem warunek § 57 ww. rozporządzenia; odległość przesłaniania budynku przy ul. [...] wynosi: od ścian budynku 11,22 m < h=11,85 m i od kalenicy 13,03 m < h=13,65 m. W ramionach kąta 60° w odległości przesłaniania = 11,22 m znajdują się tylko drzewa - spełniony jest więc warunek § 13 ww. rozporządzenia; odległość przesłaniania budynku przy ul. [...] wynosi: od ścian budynku 10,38 m < h=11,85 m i od kalenicy 12,18 m < h=13,65 m. W ramionach kąta 60° w odległości przesłaniania = 10,38 m nie ma innych obiektów - spełniony jest zatem warunek § 13 tego rozporządzenia. Czas nasłonecznienia we wszystkich pomieszczeniach budynku przy ul. [...] i [...] spełnia również warunki określone w § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wszystkie lokale mają zapewnione naświetlenie ponad 3 godziny w dniach równonocy , tj. w dniach 21.III i 23.IX w godz. od 700 do 1700. Powyższe oznacza, że spełnione zostały wymogi § 13 ust. 1, § 57, § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie budzi również wątpliwości, bowiem wynika to z akt administracyjnych sprawy, że analiza ta została wykonana przez projektanta posiadającego stosowne uprawnienia budowlane i nie ma podstaw prawnych do jej podważenia, a strona skarżąca nie zakwestionowała jej skutecznie. 3.3. Słusznie Wojewoda [...] uznał, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2012 r. jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami prawa, w tym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany zawiera także: projekt konstrukcyjny, projekt instalacji elektrycznych w budynku, projekt instalacji sanitarnych, charakterystykę energetyczną projektowanego budynku, oraz posiada wszystkie, wymagane prawem, uzgodnienia i opinie. Projekt zagospodarowania terenu został uzgodniony, bez uwag, z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Jak wykazano w analizie zacieniania i przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejących budynkach przy ul. [...] i ul. [...] w [...] spełnione są warunki ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Zachowana jest odległość projektowanych miejscu postojowych na działce nr [...] od okien istniejącego budynku mieszkalnego - § 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, gdzie odległość wydzielonych miejsc postojowych dla samochodów osobowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym nie może być mniejsza niż: (1) 7 m - w przypadku do 4 stanowisk włącznie, (2) 10 m - w przypadku 5 do 60 stanowisk włącznie, natomiast z projektu zagospodarowania terenu wynika, że odległość ta wynosi więcej aniżeli 10 m. Stosownie do art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego w projekcie budowlanym znajduje się oświadczenie projektanta stwierdzające, że projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] przy ul. [...] został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; w projekcie budowlanym znajduje się także oświadczenie sprawdzającego - posiadającego uprawnienia do projektowania w specjalności architektonicznej, z którego wynika, że projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] przy ul. [...] został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Nie budzi wątpliwości, że działki na których znajduje się jest projektowana inwestycja - nr ew. [...], [...], [...] oraz [...] - są własnością [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...], co potwierdzają odpisy z ksiąg wieczystych, a projekt zagospodarowania terenu, na którym będzie usytuowany projektowany budynek spełnia wymagania warunków technicznych. Zdaniem Sądu, decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i zezwalająca [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją nie narusza przepisów obowiązującego prawa materialnego i procesowego. 3.4. Podkreślić należy, że w ustawie Prawo budowlane, w art. 4 i art. 35 ust. 4, ustawodawca wyraził zasadę wolności budowlanej. Zasada wolności budowlanej polega na tym, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Jest to prawo podmiotowe przysługujące każdemu podmiotowi. Wykazanie przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz zgodność zamierzonego procesu budowlanego z przepisami szczególnymi powoduje, że organ administracji nie może odmówić wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz wydania pozwolenia na budowę. Decyzja taka jest decyzją tzw. zawiązaną, o czym świadczy treść art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. W postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to ewentualne spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać za uznane za podstawę do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego. IV. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. V. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.