VII SA/Wa 2648/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...]. W dniu 28 sierpnia 2013 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...]. Zaskarżonym postanowieniem Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził niedopuszczalność wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której organ ten wydał decyzję w dniu [...] czerwca 2013 r. znak: [...], w której stwierdził naruszenie przez przewoźnika lotniczego [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. przepisów Rozporządzenia WE nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz. U. UE L 46 z 17.2.2004 r.) – dalej jako: Rozporządzenie, ustalił termin usunięcia nieprawidłowości i nałożył na przewoźnika lotniczego karę pieniężną w wysokości 19000 zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] (błędnie oznaczonej jako decyzja z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...]) na podstawie art. 61 § 2 ust. 1 p.p.s.a. Jako uzasadnienie powyższego wniosku wskazano, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do nadania decyzji wydanej przez organ w I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności. Ponadto w ocenie skarżącego podstawa prawna rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu budzi szereg poważnych wątpliwości prawnych, opisanych w skardze. Wykonanie decyzji może narazić skarżącego na brak możliwości odzyskania poniesionych wydatków w razie ostatecznej zmiany treści decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Pomimo tego, iż wniosek o wstrzymanie został oparty o art. 61 § 2 ust. 1 p.p.s.a., dający podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez organ, Sąd postanowił rozpoznać powyższy wniosek. Wniosek o wstrzymanie dotyczy bowiem wstrzymania wykonania nie zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, lecz decyzji wydanej przez organ w I instancji. Decyzja wydana w I instancji może być zaś wstrzymana jedynie przez Sąd na podstawie wniosku opartego o art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Sąd uznał, iż mimo błędnego wskazania podstawy prawnej, wniosek o wstrzymanie wykonania kierowany jest do Sądu w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji dotyczy co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji lub postanowienia, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, co obejmuje także decyzje lub postanowienie wydane w I instancji. Nie jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 1582/13 oraz z dnia 7 kwietnia 2013 r. II OZ 1227/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie zaskarżono postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2013 r. stwierdzające niedopuszczalność wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której organ ten wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2013 r. (stwierdzającą naruszenie przez skarżącego przepisów Rozporządzenia, ustalającą termin usunięcia nieprawidłowości i nakładającą na przewoźnika lotniczego karę pieniężną). Wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy natomiast tylko decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. wydanej przez organ w I instancji. Rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania nie mógł więc zostać uwzględniony już z tego powodu, że wnioskiem nie zostało objęte także zaskarżone postanowienie. Ponadto zauważyć trzeba, iż zawarty w skardze wniosek nie został należycie uzasadniony. Tymczasem ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.