VII SA/Wa 2654/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. W., Ł. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 17 października 2014 r. D. W., Ł. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2014 r., znak [...] odmawiającą uchylenia w trybie postępowania wznowieniowego decyzji Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak [...] oraz stwierdzającej wydanie ww. decyzji z naruszeniem prawa. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi, iż może dojść do nieodwracalnych skutków w postaci rozbiórki budynku świetlicy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać ograniczenie się we wniosku do powtórzenia treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania z reguły wszelkie akty administracyjne mające charakter odmowny. Przez pojęcie wykonania aktu należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Lexis Nexis W-wa 2005, s. 295 czy postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Kierując się powyższym Sąd stwierdza, iż nie mógł uwzględnić rozpoznawanego wniosku z następujących przyczyn. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2014 r., znak [...] odmawiającą uchylenia w trybie postępowania wznowieniowego decyzji Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2013 r. Decyzja utrzymująca w mocy decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2014 r., odmawiającą uchylenia w trybie postępowania wznowieniowego decyzji Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2013 r. należy do kategorii aktów administracyjnych niepodlegających wykonaniu. Nie nakłada ona na stronę żadnych obowiązków ani też nie ustanawia nakazu określonego zachowania. Nadto wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie decyzji i tak nie mógłby być uwzględniony, albowiem skarżący nie wykazali zaistnienia określonych w art. 61 p.p.s.a. przesłanek odnoszących się do tego orzeczenia. Wskazując, że wykonanie decyzji o rozbiórce może spowodować nieodwracalne skutki skarżący nie dostrzegają że zaskarżone orzeczenie nie jest źródłem tego obowiązku. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. rozstrzygnął jak w sentencji.