VII SA/Wa 2658/13
WyrokWSA w Warszawie2014-04-01
Skład orzekający: Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Maria Tarnowska, Bożena Więch-Baranowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego utrata nastąpiła na okres przekraczający rok, wymaga pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, zgodnie z art. 102 ust. 2 i art. 49 ust. 1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego utrata nastąpiła na okres przekraczający rok, wymaga pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Przepisy ustawy o kierujących pojazdami, które weszły w życie po zatrzymaniu prawa jazdy, mają zastosowanie do decyzji wydawanych po ich wejściu w życie. Materiał dowodowy w sprawie był jednoznaczny, a postępowanie administracyjne przeprowadzone prawidłowo.Stan faktyczny
K. M. złożył wniosek o zwrot zatrzymanego prawa jazdy kat. B. Prezydent Miasta odmówił zwrotu, wskazując na konieczność uzyskania pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, ponieważ od zatrzymania prawa jazdy upłynął rok. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. K. M. złożył skargę do WSA, zarzucając organom błędne zastosowanie przepisów i naruszenie procedury administracyjnej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy skargę oddala
I. Stan sprawy
1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] października 2013 r. znak: [...], po rozparzeniu odwołania wniesionego przez K. M. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] odmawiającej wnioskodawcy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzja została wydana na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856, z późn. zm.).
2. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podało, że K. M. zwrócił się do Prezydenta [...] z wnioskiem o zwrot zatrzymanego prawa jazdy kat. B.
Organ w dniu [...] maja 2013 r. wydał odmawiającą wnioskodawcy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B. W uzasadnieniu organ wskazał, że biorąc pod uwagę, że K. M. miał cofnięte uprawniania od dnia [...] stycznia 2012 r. (tj. od dnia w którym decyzja nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami stała się ostateczna) do dnia [...] kwietnia 2013 r. (tj. daty dostarczenia wymaganego orzeczenia lekarskiego) zachodzi przesłanka wymieniona w art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, który stanowi, że jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął co najmniej rok, warunkiem wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji.
Od decyzji tej K. M. złożył odwołanie, podnosząc, że organ w sposób nieznajdujący oparcia w przepisach prawa łączy "zatrzymanie prawa jazdy" w związku z prowadzonym postępowaniem karnym z "cofnięciem uprawnień" do kierowania pojazdami. Zdaniem skarżącego nie można utożsamiać tych dwóch tytułów oraz sformułowań, ponieważ żaden z przepisów ustawy nie stosuje ich w sposób tożsamy lub zamienny. W stanie obowiązującym do dnia 19 stycznia 2013 r., tj. do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, cofniecie uprawnień na okres jednego roku nie skutkowało koniecznością ponownego zdawania egzaminu celem nabycia uprawnień do prowadzenia pojazdami, a ponadto dyskusyjne jest zastosowanie do rozważanego stanu faktycznego przepisów ustawy z dnia stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, które weszły w życie 19 stycznia 2013 r. ponieważ wszystkie uprzednie decyzje i orzeczenia zapadały w odmiennym stanie prawnym.
3. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że na podstawie art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 z późn. zm.), zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął co najmniej rok, warunkiem wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji.
Z akt sprawy wynika, że wobec K. M. zostało wydane postanowienie z dnia [...] października 2011 r. przez Prokuraturę Rejonową [...] w sprawie zatrzymania prawa jazdy, od dnia 11 października 2011 r., a skoro upłynął co najmniej 1 rok od dnia zatrzymania prawa jazdy, tym samym przesłanka wskazana w art. 102 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami została spełniona aby warunkiem wydania prawa jazdy było uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji.
Według art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o: zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok, a zgodnie z art. 49 ust. 2 tej ustawy, w przypadkach, o których mowa wyżej, prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem wydaje się po złożeniu, z wynikiem pozytywnym, odpowiedniego do rodzaju uprawnienia egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje.
4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.
II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron
1. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. M.; zarzucając naruszenie:
1) prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy przez naruszenie art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, przez jego bezzasadne zastosowanie;
2) przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:
a) art. 7 kpa przez niepodjęcie kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy z pominięciem słusznego interesu społecznego i interesu obywateli;
b) art. 77 § 1 i 2 kpa przez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego,
c) art. 80 kpa przez dokonywanie oceny nie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a jedynie na jego wybranych elementach,
d) art. 107 § 3 kpa przez niejasne i niewystarczające wskazanie faktów, które organy uznały za udowodnione, dowodów na których się oparły oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówiły wiarygodności –
- wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej.
2. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
2. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2013 r. odmawiającą wnioskodawcy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie naruszają przepisów prawa.
Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
3. Zgodnie z art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151, z późn. zm.), zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął co najmniej rok, warunkiem wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Przepis ten jest związany z regulacją art. 49 ust. 1 pkt 3, który stanowi, że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o: (a) przywrócenie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub tramwajem cofniętego na okres przekraczający rok lub cofniętego w związku z utratą kwalifikacji, (b) zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok. W obu tych przypadkach, prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem wydaje się po złożeniu, z wynikiem pozytywnym, odpowiedniego do rodzaju uprawnienia, egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje, zgodnie z art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Przepis art. 49 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oznacza, że zarówno przy cofnięciu uprawnień, jak i zatrzymaniu prawa jazdy na okres przekraczający rok, osoba ubiegająca się czy to o przywrócenie uprawnień czy zwrot zatrzymanego prawa jazdy podlega sprawdzeniu kwalifikacji.
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami weszła w życie w dniu 19 stycznia 2013 r., zgodnie z art. 139 tej ustawy. Skoro decyzję administracyjną wydaje się na podstawie przepisów obowiązujących w dniu jej wydania, oznacza to, że w sprawie niniejszej, do decyzji wydawanych po 19 stycznia 2013 r. należy stosować obowiązujące przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
4. Rzeczą w niniejszej sprawie bezsporną jest, że prawo jazdy zostało skarżącemu K. M. zatrzymane postanowieniem Prokuratury Rejonowej [...] z dnia [...] października 2011 r. w sprawie sygn. akt 2 Ds. [...], i od tego czasu, również w dniu wydania zaskarżonej dokument ten jest zatrzymany.
Słusznie zatem stwierdził organ, że skoro od dnia zatrzymania K. M. prawa jazdy, czyli od dnia 11 października 2011 r., upłynął co najmniej 1 rok, to tym samym przesłanka wskazana w art. 102 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami została spełniona, aby warunkiem wydania prawa jazdy było uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji.
Zgodnie zaś z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok, a zgodnie z art. 49 ust. 2 tej ustawy, w przypadku, o którym mowa wyżej, prawo jazdy wydaje się po złożeniu, z wynikiem pozytywnym, odpowiedniego do rodzaju uprawnienia egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje.
IV. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne.
Skarżący w skardze administracyjnej zarzucił organowi wyższego stopnia, że nie wyczerpująco przeprowadził postępowanie dowodowe oraz nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, jednakże nie wskazał konkretnie jakich okoliczności organ nie wyjaśnił, jak również nie wskazał możliwych do przeprowadzenia ewentualnych dowodów.
W niniejszej sprawie materiał dowodowy jest jednoznaczny, żadne dowody nie zostały zakwestionowane przez skarżącego w uzasadnieniu skargi, a sprawa została należycie wyjaśniona. Dlatego też zarzuty skarżącego K. M. nie mogły zostać uznane za zasadne.
V. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane.
Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.
VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło