VII SA/Wa 2666/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2014 r. sprawy ze skargi A. S. – K. i L. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia własnej decyzji skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją nr [...]z dnia [...] października 2013 r. na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz. 267) dalej K.p.a. po rozpatrzeniu odwołań L. S. oraz A. S.uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...]z dnia [...].07.2013r., znak: [...] odmawiającej uchylenia własnej decyzji Nr [...]z dnia [...].11.2010r. znak: [...] nakazującej L. S. sporządzenie i przedstawienie projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót - uchylam w całości zaskarżoną decyzję PINB [...] Nr [...]z dnia [...].07.2013r., znak: [...]i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Jak wynika z akt sprawy kwestionowaną przez Skarżących decyzją Nr [...]z dnia [...].11.2010 r. znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał L. S. sporządzenie i przedstawienie projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...]uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. Decyzja ta stała się ostateczna. Pismem z dnia 03.08.2011r. L. S. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją organu I instancji Nr [...]z dnia [...].11.2010 r. znak: [...]. Skarżący powołał się na art. 145 § 1 pkt 3 Kpa. Po wznowieniu postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...].07.2013r., znak: [...]odmówił uchylenia własnej decyzji Nr [...]z dnia [...].11.2010r. znak: [...] nakazującej L. S. sporządzenie i przedstawienie projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew[...]obr. [...] przy ul. [...] w [...] uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. W ocenie organu odwoławczego decyzja ta zasługiwała na wyeliminowanie z obrotu prawnego, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniosła to strona skarżącą w odwołaniu. Organ odwoławczy wskazał, że podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Nr [...]z dnia [...].11.2010r. znak: [...] była okoliczność wynikająca z przepisu art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, czyli to, że skarżący bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, w wyniku którego została podjęta ww. decyzja a L. S. jako argument wskazał, że nie otrzymywał listów poleconych. Organ odwoławczy nie zgodził się z tym zarzutem. Zdaniem [...]WINB zgromadzone w aktach administracyjnych dokumenty, w szczególności adresowana do skarżącego przesyłka zawierająca decyzję Nr [...]z dnia [...].11.2010 r. wskazują że przy doręczaniu decyzji prawidłowo zastosowany został tryb określony w art. 44 Kpa. Wobec niezastania adresata w dniu 02.12.2010r. przesyłka została awizowana, o czym świadczy znajdująca się na kopercie pieczątka poczty "Mieszkanie zamknięte, awizowano [...]. Zawiadomienie włożono do skrzynki" oraz podpis. Wobec niepodjęcia przesyłki, została ona powtórnie awizowana w dniu 09.12.2010 r., co potwierdza umieszczona na kopercie pieczęć "Awizowano powtórnie" z wpisaną datą. Na kopercie widnieje również pieczęć "Zwrot. Nie podjęto w terminie" oraz pieczęć placówki pocztowej opatrzona datą 17.12.2010 r. W świetle powyższych uwag stwierdzić należy, że decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona na adres stron postępowania administracyjnego. Doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do adresata i że w ten sposób doręczenie dokonane zostało prawidłowo. Zdaniem organu odwoławczego, nie można przyjąć za dowód obalający przedmiotowe domniemanie oświadczenia skarżącego, że "poczta gubi przesyłki." Nadto organ wskazał, że WSA w Warszawie w wyroku z dnia 24.07.2012r./ sygn. akt VII SA/Wa 2466/11 zapadłym w przedmiotowej sprawie zauważył, że "organ w tej sprawie prawidłowo uznał, że skarżący nie wykazali, iż uchybienia w działaniu poczty spowodowały niedoręczenie im przesyłki. Pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia zgodnie z danymi umieszczonymi na tym dokumencie. Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki przesądza o tym, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Niezależnie od powyższego organ zauważył, iż zarówno decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr [...]z dnia [...].07.2013r. o odmowie uchylenia decyzji jak również postanowienie Nr [...]z dnia [...].07.2013, oraz decyzja Nr [...]z dnia [...].11.2010r. znak: [...]zostały podpisane przez tę samą osobę, działającą z upoważnienia PINB [...]– K. G., co stanowi naruszenie regulacji zawartej w art. 24 § 1 pkt 5 Kpa. Organ wyjaśnił, że unormowanie zawarte w art. 24 § 1 pkt 5 Kpa znajduje zastosowanie nie tylko do środków zaskarżenia przewidzianych w zwykłym trybie postępowania, ale również odpowiednio do nadzwyczajnego trybu postępowania, jakim jest instytucja wznowienia postępowania (środek zaskarżenia o charakterze szczególnym). Organ odwoławczy wskazał, że PINB [...]winien zatem wyłączyć od rozpatrywania przedmiotowej sprawy o wznowienie postępowania zakończonej własną decyzją ostateczną Nr [...]z dnia [...].11.2010 r. pracowników, którzy brali udział w jej wydawaniu w postępowaniu zwykłym. W skardze skierowanej do Sądu Skarżący domagali się w uchylenia zaskarżonej decyzji z zaleceniem rozpatrzenia jej przez organ odwoławczy co do "meritum" W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Skoro zarówno decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr [...]z dnia [...]07.2013r. o odmowie uchylenia decyzji jak również postanowienie Nr [...]z dnia [...].07.2013, oraz decyzja Nr [...]z dnia [...].11.2010r. znak: [...] zostały podpisane przez tę samą osobę, działającą z upoważnienia PINB [...] – K. G., to niewątpliwie stanowi to naruszenie regulacji zawartej w art. 24 § 1 pkt 5 Kpa. A zatem została wydana z istotnym naruszeniem przepisów postępowania co uzasadnia uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...].07.2013r. o odmowie uchylenia decyzji. Ponieważ Skarżący domagali się w skardze uchylenia zaskarżonej decyzji z zaleceniem rozpatrzenia jej przez organ odwoławczy co do "meritum" to rzeczą Sądu jest wyjaśnienie Skarżącym, że w przypadku naruszenia przez organ I instancji postanowienia art. 24 pkt. 5 K.p.a. takie rozstrzygnięcie nie było możliwe, bowiem postępowanie administracyjne z uwagi na tego rodzaju naruszenie prawa musi być powtórzone już bez pracowników, którzy brali udział w jej wydawaniu w postępowaniu zwykłym. Stwierdzone wydanie decyzji przez tę samą osobę, która brała udział w wydaniu wcześniejszego rozstrzygnięcia, uzasadniało uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. bez względu na to, czy naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, bowiem stanowiło istotne naruszenie przepisu art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 27 § 1 k.p.a. Orzeczenie co do istoty sprawy przez organ odwoławczy doprowadziłoby do sytuacji w której przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt. 3 K.p.a. nadal by istniała skoro w tak zakończonym postępowaniu nadal jako osoba orzekająca w pierwszej instancji figurowałby pracownik podlegający wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt. 2 K.p.a. . Przy tego rodzaju uchybieniu organu pierwszej instancji nie ma innej możliwości jak powtórzenie postępowania przerwszoinstancyjnego. Zgodnie z treścią art. 138 § 2 Kpa: "Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.". Taka sytuacja ma miejsce w omawianym przypadku, co zostało wykazane powyżej. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.).