VII SA/Wa 2667/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2012 r. sprawy ze skargi B.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej skargę oddala. VII SA/Wa 2667/11 UZASADNIENIE Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji po rozpatrzeniu odwołania B. W. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r odmawiającej wstrzymania egzekucji administracyjnej, prowadzonej przez Starostę [...] w sprawie wykonania obowiązku rozebrania tymczasowego kiosku " [...], " decyzją z dnia [...] października 2011 r, znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011r B. W. wystąpił do Wojewody [...] o dalsze przedłużenie na okres 3 lat wstrzymania egzekucji administracyjnej dotyczącej wykonania obowiązku rozebrania tymczasowego kiosku " [...]" usytuowanego na działce nr Ew [...]w [...], przy ul. [...], obecnie użytkowanego jako biuro handlowe. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 27 ust 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009r o wojewodzie i administracji rządowej w województwie ( Dz.U. nr 31, poz 206 ze zm ) odmówił wstrzymania egzekucji administracyjnej. Organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem Wojewody [...] zawartym w zaskarżonej decyzji, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjnych o których mowa w art. 27 ust 1 wyżej powołanej ustawy. Obowiązek rozbiórki tymczasowego kiosku [...] wynika z decyzji wydanej przez Urząd Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca 1991 r. Starosta [...] po doręczeniu zobowiązanemu upomnienia, wystawił w dniu [...] kwietnia 2009r tytuł wykonawczy nr [...] opatrzony klauzulą wykonalności o skierowaniu go do egzekucji administracyjnej. Na poprzedni wniosek zobowiązanego B. W. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2009r wstrzymał przedmiotową egzekucję administracyjną do dnia [...] sierpnia 2011 r. Zobowiązany B. W. miał zatem czas na przygotowanie się do wykonania orzeczonego nakazu rozbiórki. Przepis art. 27 ustawy z dnia 23 stycznia 2009r o wojewodzie i administracji rządowej w województwie opiera się na uznaniu administracyjnym i ma pozwolić zobowiązanemu na przygotowanie się do wykonania orzeczonego nakazu rozbiórki. Zdaniem organu odwoławczego instytucja wstrzymania egzekucji administracyjnej powinna być stosowana wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, przy jednoczesnym poszanowaniu uzasadnionych interesów osób trzecich. Tymczasem w sprawie niewstrzymywania przedmiotowej egzekucji występowali wielokrotnie sąsiedzi B. W. A. i B. L. podnosząc, iż kwestia nierozebrania spornego kiosku jest przyczyną przedłużającego się postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ich domu mieszkalno - usługowego oraz garażu. W ocenie organu odwoławczego argumenty podnoszone we wniosku zobowiązanego, który wskazuje że wraz z żoną są w wieku przedemerytalnym, on jest po urazie kręgosłupa i nie jest w stanie dalej zajmować się rozbudową budynku ani budową nowego, ma na utrzymaniu troje studiujących dzieci i z uwagi na duże bezrobocie po rozebraniu obiektu stanowiącego siedzibę jego działalności pozostanie bez środków do życia nie wypełniają dyspozycji art. 27 ust 1 ustawy z dnia [...] stycznia 2009r o wojewodzie i administracji rządowej w województwie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył B. W. wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji, które są dla niego krzywdzące. W uzasadnieniu skargi przedstawił historię budowy kiosku w którym obecnie prowadzi biuro handlowe będące źródłem utrzymania rodziny. Zdaniem skarżącego postawiony kiosk " w niczym poza złośliwością nie przeszkadza sąsiadom [...], " natomiast wykonanie rozbiórki kiosku pozbawi skarżącego i jego rodziny środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie dopuszczalna jest ich sądowa kontrola. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił art. 27 ust 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009r o wojewodzie i administracji rządowej w województwie ( Dz.U. nr 31, poz 206 ze zm ) zgodnie z którym wojewoda może w drodze decyzji administracyjnej wstrzymać egzekucję administracyjną. Wstrzymanie egzekucji administracyjnej z zastrzeżeniem ust 4, może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na czas określony i może dotyczyć czynności każdego organu prowadzącego egzekucję administracyjną. Decyzja wydawana na podstawie wskazanego przepisu ma charakter uznaniowy co ogranicza kontrolę sądu do zbadania czy organ w sposób nie przekraczający granic uznania administracyjnego uzasadnił odmowę wstrzymania egzekucji administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie zgodzić należy się ze stanowiskiem organu odnośnie braku przesłanek do dalszego wstrzymywania na podstawie art. 27 ust 1 w/w ustawy egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Starostę [...]. Obowiązek rozbiórki tymczasowego kiosku [...] wynika z decyzji wydanej przez Urząd Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] lipca 1991 r. Egzekucja administracyjna mająca doprowadzić do wykonania nałożonego obowiązku była już raz na wniosek skarżącego wstrzymana decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2009r, znak: [...] na okres 2 lat tj do dnia [...] sierpnia 2011 r. W ponownym wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. o wstrzymanie egzekucji administracyjnej na dalszy okres 3 lat, skarżący podnosi, że wraz z żoną są w wieku w wieku przedemerytalnym, on jest po urazie kręgosłupa i nie jest w stanie dalej zajmować się rozbudową budynku ani budową nowego, ma na utrzymaniu troje studiujących dzieci i wnioskowany okres jest potrzebny na ukończenie studiów przez syna, który będzie zajmował się przebudową na działce objętej rozbiórką. Wnioskodawca podniósł także, że z uwagi na duże bezrobocie w regionie, po rozebraniu i likwidacji kiosku obecnej siedziby jego działalności pozostanie bez możliwości zatrudnienia i będzie zmuszony przejść na zasiłek, co spowoduje brak środków na utrzymanie rodziny. Od czasu wcześniejszej prośby dotyczącej wstrzymania egzekucji na rynku pracy w [...] i okolicy nie zmieniło się nic poza tym, że powiększyło się bezrobocie. Okoliczności wskazywane przez skarżącego we wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r zostały już raz uwzględnione przez Wojewodę [...], który decyzją z dnia [...] września 2009r, znak: [...] wstrzymał egzekucję administracyjną na okres 2 lat. Z uzasadnienia wyżej wymienionej decyzji wynika, że przedstawiony przez skarżącego powód wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie przedmiotowej egzekucji tj. pozbawienie źródła dochodów zobowiązanego mającego na utrzymaniu wieloosobową rodzinę ( w tym czworo uczących się dzieci ) w obecnej trudnej sytuacji na rynku pracy związanej z kryzysem gospodarczym w ocenie organu zasługuje aby uznać wnioskowaną sprawę jako szczególnie uzasadniony przypadek, wypełniający dyspozycję przepisu art. 27 ust 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009r o wojewodzie i administracji rządowej w województwie. Wstrzymanie egzekucji administracyjnej nie eliminuje orzeczonego nakazu rozbiórki lecz ma jedynie pozwolić zobowiązanemu na przygotowanie się do jego wykonania. B. W. w okresie 2 lat miał czas na przygotowanie się do wykonania orzeczonego nakazu rozbiórki. Zgodzić należy się także ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż instytucja wstrzymania egzekucji administracyjnej powinna być stosowana wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, przy jednoczesnym poszanowaniu uzasadnionych interesów osób trzecich. W niniejszej sprawie przeciwko wstrzymywaniu przedmiotowej egzekucji występowali wielokrotnie sąsiedzi skarżącego A. i B. L. podnosząc, iż kwestia nie rozebrania spornego kiosku jest przyczyną przedłużającego się postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ich domu mieszkalno - usługowego oraz garażu. W ocenie sądu organy rozpatrujące sprawę nie przekroczyły granic uznania administracyjnego i w sposób prawidłowy dokonały analizy zgromadzonego materiału dowodowego dochodząc do wniosku, że w ustalonych okolicznościach sprawy brak jest szczególnie uzasadnionego przypadku, o którym mowa w art. 27 ust 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009r o wojewodzie i administracji rządowej w województwie ( Dz.U. nr 31, poz 206 ze zm ). W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.