VII SA/Wa 2667/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić W. N. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W. N. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi złożyła wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego, w związku z powyższym przesłano skarżącej urzędowy formularz wniosku celem jego wypełnienia. W dniu 16 stycznia 2013 r. wpłynął wypełniony przez skarżącą formularz, w którym wskazała, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, posiada nieruchomość rolną o powierzchni 0,13 ha. Oświadczyła, że otrzymuje emeryturę w wysokości 2050 zł, a do wydatków zaliczyła: ratę kredytu "własny kąt" – 600 zł oraz raty kredytów zaciągniętych w bankach C. i L. w kwotach: 460 zł i 155 zł, a także wydatki na telefon – 110 zł, na internet dla bezrobotnej córki i telefon – 160 zł. Przy piśmie z 24 stycznia 2013 r. przesłano skarżącej kolejny formularz wniosku i wezwano do oznaczenia, o co skarżąca wnosi, bowiem w nadesłanym formularzu nie oznaczyła zakresu żądania. Wezwano ponadto do uzupełnienia danych zawartych we wniosku poprzez: nadesłanie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury lub ostatniego odcinka emerytury; wskazanie, gdzie skarżąca zamieszkuje; wskazanie, czy we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostają inne osoby (np. córka), a jeśli tak - wskazanie, czy uzyskują dochody i ew. wskazanie ich wysokości; wskazanie, czy skarżąca uzyskuje pomoc ze strony rodziny, innych osób lub instytucji, jeśli tak, w jakiej wysokości; nadesłanie wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy. W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżąca nadesłała kolejny formularz, w którym wskazała, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyła ponadto, że nie ma własnego mieszkania, w związku z czym ponosi duże koszty najmu pokoju w W. – 1000 zł. Oświadczyła, że spłaca kredyt "własny kąt", którego rata wynosi 700 zł, a także kredyty w bankach C. (100 zł mies.) i L. (155 zł mies.). Wskazała ponadto, że jest w trakcie budowy domu na wsi, wszystkie kredyty są związane z tą budową. Podniosła również, że ponosi koszty leczenia w wysokości 500 zł miesięcznie. Wskazała, że pomaga jej rodzina. Do swojego majątku oprócz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,13 ha zaliczyła też nieruchomość o pow. 1,38 ha. W związku z powyższym zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Mając na uwadze powołany przepis oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania W. N. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ nie wykazała ona w sposób nie budzący wątpliwości, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uprawniałaby do skorzystania z instytucji prawa pomocy. Treść art. 246 ustawy nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Ustawodawca użył tu pojęcia: "wykaże", co oznacza, że wnioskodawca powinien udowodnić, iż jego sytuacja finansowa uniemożliwia mu poniesienie kosztów postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być zatem sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, to strona musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W tym miejscu wskazać trzeba, że pismem z 24 stycznia 2013 r. wezwano W. N. do nadesłania kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury lub ostatniego odcinka emerytury oraz wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy. Skarżąca dokumentów tych nie nadesłała. Podkreślenia wobec tego wymaga, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczynane jest na wniosek strony i to w interesie osoby składającej wniosek leży udzielenie wszelkich informacji niezbędnych do rozpoznania wniosku i wykazanie za pomocą wszelkich dostępnych środków, iż spełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy. W sytuacji zaś, gdy oświadczenie strony zawarte w złożonym wniosku jest niewystarczające dla oceny jej sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej lub budzi wątpliwości, a strona (pomimo wynikającego z art. 255 ustawy obowiązku) nie udziela w ogóle bądź nie udziela dokładnej i pełnej odpowiedzi na skierowane do niej wezwanie, nie jest możliwe przyznanie stronie prawa pomocy, jedynie w oparciu o jej twierdzenia o ograniczonych możliwościach płatniczych, nie poparte żadnymi dowodami. Wobec niezastosowania się przez skarżącą do wezwania o przedłożenie ww. dokumentów niemożliwe jest dokonanie rzetelnej oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego, a tym samym uwzględnienie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z treści wniosku wynika, że skarżąca uzyskuje emeryturę w wysokości 2000 zł. W formularzu nadesłanym w dniu 16 stycznia 2013 r. skarżąca do comiesięcznych wydatków zaliczyła: ratę kredytu "własny kąt" – 600 zł oraz raty kredytów zaciągniętych w bankach C. i L. w kwotach: 460 zł i 155 zł, a także wydatki na telefon – 110 zł, na internet dla bezrobotnej córki i telefon – 160 zł. W kolejnym formularzu nadesłanym w dniu 22 lutego 2013 r. W. N. podniosła dodatkowo, że ponosi koszty najmu pokoju w W. w kwocie 1000 zł oraz koszty leczenia w wysokości 500 zł miesięcznie. Z udzielonych przez skarżącą informacji wynika zatem, iż wysokość ponoszonych przez nią wydatków przekracza uzyskiwane dochody. Jednocześnie, co istotne, skarżąca w kolejnym formularzu (z 22 lutego 2013 r.) oświadczyła, że aktualnie buduje dom, co musi się przecież wiązać z dużymi kosztami. Warto też zauważyć, że W. N. zaciągnęła kredyty w bankach, co wskazuje, że posiada ona zweryfikowaną przez profesjonalne instytucje finansowe zdolność kredytową. Zwłaszcza w kontekście tych okoliczności nienadesłanie przez skarżącą kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury lub ostatniego odcinka emerytury oraz wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy powoduje, że nie jest możliwe dokonanie pełnej i nie budzącej wątpliwości oceny rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącej. W świetle powyższych okoliczności uznać zatem trzeba, że brak jest podstaw do przyznania W. N. prawa pomocy, skarżąca nie wykazała bowiem, że spełnia przesłanki określone w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.