VII SA/Wa 2667/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia przyznać skarżącej W. N. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca W. N. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 marca 2013 r. Na postanowienie to skarżąca złożyła sprzeciw, tym samym straciło ono moc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z treści wniosku złożonego przez W. N. na urzędowym formularzu w dniu 16 stycznia 2013 r. wynika, że skarżąca uzyskuje emeryturę w wysokości 2050 zł. Skarżąca do swych comiesięcznych wydatków zaliczyła raty kilku kredytów w łącznej wysokości 1215 zł, a także wydatki na telefon – 110 zł, na internet dla bezrobotnej córki i telefon – 160 zł. Pismem z 24 stycznia 2013 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia danych zawartych we wniosku poprzez: nadesłanie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury lub ostatniego odcinka emerytury; wskazanie, gdzie skarżąca zamieszkuje; wskazanie, czy we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostają inne osoby (np. córka), a jeśli tak - wskazanie, czy uzyskują dochody i ew. wskazanie ich wysokości; wskazanie, czy skarżąca uzyskuje pomoc ze strony rodziny, innych osób lub instytucji, jeśli tak, w jakiej wysokości; nadesłanie wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy. W odpowiedzi na ww. wezwanie W. N. oświadczyła, że nie ma własnego mieszkania, w związku z czym ponosi duże koszty najmu pokoju w W. – 1000 zł. Oświadczyła, że spłaca kredyt "własny kąt", którego rata wynosi 700 zł, a także kredyty w bankach C. (100 zł mies.) i L. (155 zł mies.). Wskazała ponadto, że jest w trakcie budowy domu na wsi, wszystkie kredyty są związane z tą budową. Podniosła również, że ponosi koszty leczenia w wysokości 500 zł miesięcznie. Wskazała, że pomaga jej rodzina. Postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej podnosząc, że nie wykazała ona w sposób nie budzący wątpliwości, że znajduje się w trudnej sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. W postanowieniu wskazano m.in., że wobec niezastosowania się przez skarżącą do wezwania o przedłożenie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury lub ostatniego odcinka emerytury oraz wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy niemożliwe jest dokonanie rzetelnej oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego, a tym samym uwzględnienie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 3 kwietnia 2013 r. W. N. złożyła sprzeciw od ww. postanowienia, wskazując, że buduje dom od 2001 r., na budowę domu sprzedała w 2006 r. mieszkanie. Podkreśliła, że ma na utrzymaniu niepracującą, ciężko chorą córkę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącą do: nadesłania dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych rat kredytów, które aktualnie spłaca; wskazania, czy skarżąca posiada oszczędności, w szczególności związane ze sprzedażą mieszkania w 2006 r.; udokumentowania wydatków związanych z wynajmowaniem pokoju; nadesłania wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy. W piśmie z dnia 8 maja 2013 r. skarżąca oświadczyła, że obecnie przeniosła się do sutereny domu, aby nie ponosić kosztów wynajmu pokoju. Wskazała, że za sprzedane w 2006 r. mieszkanie, które było współwłasnością, otrzymała 28.250 zł. Przy ww. piśmie W. N. nadesłała ponadto m.in. wyciągi z dwóch rachunków bankowych. Jak wynika z nadesłanych przy piśmie z 8 maja 2013 r. dokumentów skarżąca uzyskuje emeryturę w wysokości 2132 zł miesięcznie, spłaca kredyty, których wysokość wynosi ok. 480 zł, ok. 130 zł oraz 152 zł miesięcznie. Saldo końcowe na jednym z rachunków bankowych na dzień 2 maja 2013 r. wyniosło 369 zł, natomiast z nadesłanych wyciągów z drugiego konta bankowego wynika saldo ujemne (-5617 zł na dzień 7 maja 2013 r.). Biorąc pod uwagę sytuację finansową i rodzinną skarżącej przedstawioną w złożonym wniosku, a także w kolejnych pismach, Sąd uznał, iż uzasadnione jest przyznanie W. N. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Uzyskiwane przez skarżącą dochody w wysokości 2132 zł miesięcznie, z których utrzymują się dwie osoby, nie pozwalają jej na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).