VII SA/Wa 2669/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. [...] "[...]" w P. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w punkcie trzecim sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2013 r., w ten sposób, że w miejsce słów: "Ministra Infrastruktury" wpisać "Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku. Wykładania gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W przedmiotowej sprawie, w punkcie trzecim sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2013 r., zaistniała oczywista omyłka polegająca na mylnym oznaczeniu organu, od którego powinno się zasądzić zwrot kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącego, w związku z uchyleniem kontrolowanego rozstrzygnięcia. Wprawdzie zaskarżone postanowienie zostało wydane przez Ministra Infrastruktury, jednakże w wyroku powinno zostać uwzględnione, że z dniem 21 listopada 2011 r. Ministerstwo Infrastruktury zostało zniesione z mocą od dnia 18 listopada 2011 r. W jego miejsce utworzone zostało Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Podmiotem więc zobowiązanym do zwrot kosztów postępowania winien być Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Tym samym sprostowanie stało się konieczne. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.