VII SA/Wa 2675/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2016 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Wojewoda [...] postanowieniem z [...] września 2015 r., nr [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.), w związku ze złożonym odwołaniem [...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w [...] - stwierdził, że odwołanie od decyzji Prezydenta [...] z [...] grudnia 2014 r. nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że do organu stopnia podstawowego w dniu [...] grudnia 2014 r. wpłynęło zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych – montaż winylu reklamowego wraz z konstrukcją i oświetleniem na elewacji wschodniej budynku przy al. [...] w [...]. Decyzją z [...] grudnia 2014 r. nr [...]Prezydent [...] wniósł sprzeciw do powyższego zgłoszenia. Organ ten drogą elektroniczną przesłał zgłaszającemu, na wskazany adres elektroniczny, decyzję w dniu [...] stycznia 2015 r. W tym samym dniu zostało utworzone pierwsze zawiadomienie o możliwości odebrania ww. decyzji. W związku z nieodebraniem przez zgłaszającego decyzji w formie dokumentu elektronicznego - organ po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania pierwotnego zawiadomienia, przesłał, zgodnie z art. 46 § 5 k.p.a., powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania decyzji. Organ przywołał treść art. 46 § 6 k.p.a. i wskazał, że zgodnie z jego treścią decyzję należy uznać za doręczoną w dniu [...] stycznia 2015 r., zatem ostatnim dniem do złożenia odwołania był dzień [...] lutego 2015 r. Tymczasem [...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w [...] – odwołanie wniosła w dniu [...] lutego 2015 r. a zatem z uchybieniem terminu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2015 r. nr [...] złożyła [...] Sp. z o.o. Sp.k. wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W skardze strona skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i stwierdzenie uchybienia terminu bez uwzględnienia okoliczności, że do pisma organu informującego o wydaniu decyzji nie dołączono załącznika w postaci decyzji, a jedynie informację o jej doręczeniu i w konsekwencji przyjęcie nieprawidłowej daty – początku biegu terminu do wniesienia dowołania, - naruszenie art. 7, art. 8, art. 9 oraz art. 46 § 3 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia mimo braku dostatecznego wyjaśnienia zaistniałych rozbieżności co stoi w sprzeczności z zasadą prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania i zasadą przekonywania. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 p.p.s.a. uchyla ją lub stwierdza jej nieważność. Badając legalność zaskarżonego postanowienia -stosownie do dyspozycji powołanych przepisów- Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia stanowi art. 134 k.p.a. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W myśl art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dają organowi odwoławczemu dwie podstawy do wydawania orzeczeń w postępowaniu odwoławczym, tj. art. 134 i art. 138 k.p.a. Organ odwoławczy może zatem stwierdzić, iż odwołanie jest niedopuszczalne lub rozpoznać je merytorycznie, jeżeli jest ono dopuszczalne. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem formalnym, stwierdzając bowiem uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka. Ocena zgodności z prawem omawianego rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania. Zgodnie z art. 46 § 3 k.p.a. w przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3. Stosownie do art. 46 § 4 pkt 1, 2 i 3 k.p.a. w celu doręczenia dokumentu pisma w formie dokumentu elektronicznego organ administracji publicznej przesyła na adres elektroniczny adresata informację zawierającą zawiadomienie zawierające: 1) wskazanie, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, 2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma oraz 3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób. Zgodnie z art. 46 § 5 k.p.a. w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3, organ administracji publicznej po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Stosownie zaś do § 6 w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu (14) dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Jednocześnie - zawiadomienia, o których mowa w § 4 i 5, mogą być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny organu administracji publicznej, a odbioru tych zawiadomień nie potwierdza się (art. 46 § 7 k.p.a.). W rozpatrywanej sprawie nie sposób zakwestionować prawidłowości zastosowania przepisu art. 134 ani art. 46 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy decyzję Prezydenta [...] z [...] grudnia 2014 r. nr [...] doręczono [...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w [...] - zgodnie z jej wnioskiem zawartym w piśmie z [...] grudnia 2014 r. - drogą elektroniczną w dniu [...] stycznia 2015 r. (po powtórnym zawiadomieniu również w formie elektronicznej), co wynika z akt administracyjnych sprawy przesłanych do Sądu. Przesyłki zostały skierowane do strony za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP. A zatem, z akt sprawy wynika, że przesyłkę doręczono adresatowi. Dokumentacja zgromadzona w sprawie wskazuje, że w piśmie stworzonym elektronicznie w dniu [...] stycznia 2015 r. i skierowanym do strony skarżącej opatrzonej tematem: "Dec nr [...]- sprzeciw do zgłoszenia - al. [...]" organ zawarł informację o wydaniu decyzji i o istnieniu załącznika, który zapewnia możliwość jej odebrania i odczytania. W piśmie tym jest również informacja o znaku sprawy (wskazanym w celu wysłania pisma przez ePUAP – osoba posiadająca klucz certyfikujący musi nadać swój znak sprawy) oraz o istnieniu załącznika w postaci znajdującej się przy napisie "załącznik" ikonki spinacza. Jak wskazał Prezydent [...] w piśmie wyjaśniającym z [...] września 2015 r. po kliknięciu w ikonkę "załącznik" pojawia się ikonka "załącznik-1", po kliknięciu zaś w ikonkę "załącznik-1" otwiera się okno pobierania pliku. Po kolejnym kliknięciu w cegiełkę oznaczoną napisem "otwórz" otwiera się dokument z treścią doręczanej decyzji. Organ l instancji prawidłowo umieścił w dniu [...] stycznia 2015 r. na platformie E-PUAP decyzję z [...] grudnia 2014 r. nr [...], przesyłając tego samego dnia na wskazany przez pełnomocnika adres mailowy - zgodnie z art. 46 § 4 k.p.a. - zawiadomienie o umieszczeniu decyzji pod wskazanym przez pełnomocnika Spółki adresem skrzynki podawczej ePUAP. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] stycznia 2015 r. w związku z nieodebraniem pisma w formie dokumentu elektronicznego organ - zgodnie z art. 46 § 5 k.p.a. - przesyłał powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania decyzji. Z uwagi na nieodebranie decyzji doręczenie - stosownie do postanowień art. 46 § 6 k.p.a. - organ uznał za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia, tj. w dniu [...] stycznia 2015 r. Zatem niewątpliwie organ l instancji dopełnił wszelkich obowiązków, jakie nakłada na niego przepis art. 46 k.p.a. dla uznania skuteczności dokonanego doręczenia w formie elektronicznej. "W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób wskazany w § 4 pkt 3 k.p.a., po upływie 7 dni od dnia wysłania na adres elektroniczny adresata automatycznie wygenerowanego zawiadomienia o niewpłynięciu urzędowego poświadczenia odbioru organ przesyła powtórne zawiadomienie, w którym informuje, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego. W przypadku gdy w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pierwszego zawiadomienia adresat nie potwierdzi odbioru pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób przewidziany w § 4 pkt 3, wówczas domniemywa się, że pismo zostało odebrane po upływie czternastu dni od dnia doręczenia pierwszego zawiadomienia (§ 6)." I dalej: "Zgodnie z § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania pism w formie dokumentów elektronicznych, doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. Nr 206, poz. 1216) system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń automatycznie generuje informację wskazującą, że nie wpłynęło w terminie potwierdzone urzędowe poświadczenie odbioru, o którym mowa w art. 46 § 4 pkt 3. Informacja ta to zawiadomienie o nieodebraniu pisma w formie dokumentu elektronicznego, które jest przesyłane przez system teleinformatyczny organu administracji publicznej odbierającemu pismo. Doręczenie tych zawiadomień nie wymaga potwierdzenia przez odbierającego zawiadomienie, a zatem jest skuteczne z chwilą wpłynięcia na adres elektroniczny adresata." (patrz: Andrzej Wróbel, LEX Komentarz aktualizowany do art. 46 Kodeksu postępowania administracyjnego, Stan prawny: 2016.08.01). Nie można się zatem zgodzić z argumentacją skargi, że dopiero w dniu [...] stycznia 2015 r. organ przesłał na skrzynkę Spółki na platformie ePUAP informację o wniesieniu sprzeciwu. To właśnie było już jedynie zawiadomienie organu będące informacją dla adresata o dacie nadania przesyłki do Spółki w dniu [...].01.2015 – oraz o nieodebraniu pisma w formie dokumentu elektronicznego. Sąd dał wiarę przedstawionej przez organ dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy wskazującej niezbicie, że doręczenie decyzji organu I instancji nastąpiło prawidłowo: tj. na wskazany przez stronę adres elektroniczny, z informacją o istnieniu decyzji i przesłaniu jej w załączniku oraz z zachowaniem terminów do powtórnego zawiadomienia o wydaniu decyzji. Jednocześnie nie można wymagać od organu aby podejmował częstsze próby doręczeń lub w inny niż wymagany prawem sposób. A zatem skoro decyzja Prezydenta [...] z [...] grudnia 2014 r. nr [...] została skutecznie doręczona w dniu [...] stycznia 2015 r., tj. po upływie 14 dni do daty pierwszego zawiadomienia o wydaniu decyzji (oraz z uwagi na treść przepisów określających brak konieczności elektronicznego potwierdzenia odbioru - art. 46 § 7 k.p.a.) - to termin do złożenia odwołania - jak prawidłowo obliczył organ - upływał dla strony skarżącej z dniem [...]lutego 2015 r. (czwartek). Stwierdzić zatem należy, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem 14 dniowego terminu do jego wniesienia, a zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie tego terminu odpowiada prawu. W sprawie nie zaistniały żadne nieprawidłowości w liczeniu terminów. Sąd nie podziela również podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów procesowych. W ocenie Sądu kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, iż nie narusza ono prawa. Organ przeprowadził postępowanie w sposób nie naruszający zasad wyrażonych w art. 7, art. 8, art. 9, oraz art. 46 § 3 k.p.a. Rozstrzygnięcie oparto na właściwej podstawie prawnej. Stan faktyczny ustalono bezspornie. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest zaś wystarczające i spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a.. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), skargę oddalił.