VII SA/Wa 268/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi W. T. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy członków okręgowej izby inżynierów budownictwa skargę oddala Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa uchwałą nr [...] wydaną [...] grudnia 2009 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy uchwałę nr [...] Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] września 2009 r. w sprawie skreślenia W. T. z listy członków [...] Okręgowej Izby Budownictwa. W uzasadnieniu podano, że powodem skreślenia było niezapłacenie składek członkowskich za okres od 1 września 2008 r. do 28 września 2009 r. W ocenie organu uchwała kontrolowana zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Obowiązek płacenia składek jest ustawowym obowiązkiem członka. W. T. nigdy nie starał się o pomoc samorządu zawodowego w opłacaniu składek, nie uiścił też składek na ubezpieczenie OC, nierozerwalnie związanego z członkowstwem w izbie. Członkowstwo w izbie jest wymagane wyłącznie dla osób czynnych zawodowo. Organ podał, że zgodnie z art. 42 ust 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów skreślenie z listy członków okręgowych izb może nastąpić właśnie w wypadku nieuiszczenia składek przez okres 1 roku (art. 42 ust 2 ustawy). Poza powyższym organ podał również, że na mocy uchwały nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. W. T. został zawieszony w prawach członka izby co skutkuje brakiem możliwości wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W. T. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały i poprzedzającej ją uchwały organu I instancji skarżący zarzucił naruszenie art. 2, art. 17 ust 1 i 2, art. 32 ust 1 i 2 oraz art. 65 ust 1 Konstytucji RP. Podał, że nie opłacał składek członkowskich z uwagi na trudną sytuację finansową. Skarżący zarzucił organom samorządu zawodowego stosowanie przymusu przynależności do Izby i opłacania wysokich składek. W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wnosząc o jej oddalenie podtrzymała argumenty zawarte w zaskarżonej uchwale. Sygn. akt VII SA/Wa 268/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna , bowiem zaskarżona uchwała nie narusza prawa. Zgonie z art. 41 pkt 4 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów każdy członek izby jest obowiązany regularnie opłacać składki członkowskie. W przypadku zaś nieuiszczenia składek przez okres 1 roku może nastąpić skreślenie członka z listy członków rad okręgowych (art. 42 ust 2 w/w ustawy). Wobec tego, że skarżący W. T. nie opłacał składek członkowskich za rok 2008 i 2009 (od 1 września 2008 r. do 28 września 2009 r. ) Okręgowa [...] Izba Inżynierów Budownictwa w oparciu o przepis art. 42 ust 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. podjęła uchwałę o skreśleniu skarżącego z listy członków Izby. Należy przy tym podkreślić, ze Sąd Administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm. ) kontroluje jedynie legalność zaskarżonego aktu a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z 30sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153 poz 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W świetle powyższych regulacji nie mogły mieć wpływu na treść wyroku podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące jego sytuacji zdrowotnej i finansowej. Z uwagi na w/w ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.