VII SA/Wa 2680/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K., J. K., A. S., P. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym B. K. i J. K. solidarnie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi; 3. zwrócić skarżącym A. S. i P. S. solidarnie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W dniu 14 listopada 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) J. i B. K. oraz A. i P. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...]. Zaskarżoną decyzją organ uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...] (zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej [...] Spółka komandytowa pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z boksami garażowymi w kondygnacji przyziemnej, na działce nr ew. [...], obr. [...], przy ul. [...] w P.) i umorzył postepowanie organu I instancji. W dniu 15 maja 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo B. i J. K., w którym ww. skarżący cofają skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...]. Również w dniu 15 maja 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo A. i P. S., w którym także ci skarżący cofają skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie pismami z dnia 14 i 15 maja 2014 r. wszyscy skarżący: B. K. i J. K. oraz A. S. i P. S. skutecznie cofnęli skargę. Mając na uwadze, że nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi wskazane w art. 60 p.p.s.a., Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie sądowe. Jak stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi. W związku z cofnięciem skargi Sąd postanowił o zwrocie uiszczonych z tego tytułu kwot: 200 zł solidarnie na rzecz B. K. i J. K. oraz 200 zł solidarnie na rzecz A. S. i P. S.. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.