VII SA/Wa 2683/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie wycofania z obrotu produktu postanawia: odrzucić wniosek A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 10 września 2012r. A. K. reprezentowana przez adwokata M. K. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2011 r. znak: [...]. Jednocześnie z ww. skargą pismem z tej samej daty wniesiono o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik strony skarżącej uzasadniając ww. wniosek podał, że strona jako adres dla doręczeń wskazała ul. [...] w B., na który organ wysłał zaskarżoną decyzję. Decyzji tej jednak strona skarżąca nie odebrała. Wyjaśniono, że spowodowane to było działaniami I. G. –matki skarżącej, która po dwukrotnej próbie samobójczej córki niszczyła wszelkie awiza do niej przychodzące. Pełnomocnik wyjaśnił, że osoba ta czyniła to ze źle pojętej troski o córkę chcąc zaoszczędzić jej dodatkowych stresów. We wniosku poinformowano, że stan zdrowia skarżącej w dniu [...] października 2010 r. po zamknięciu sklepów był poważny została ona bowiem wysłana na leczenie psychiatryczne do szpitala. Skarżąca została wypisana ze szpitala na jej prośbę z rozpoznaniem depresji przedłużonej. Skarżąca nie mając świadomości działań I. G. podpisała pełnomocnictwo profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu 12 marca 2012 r. do prowadzenia sprawy ( z datą 7 lutego 2012 r.) , które przesłano w tym samym dniu do organu. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że organ nie poinformował go ani strony o zakończeniu postępowaniu. Dopiero pomimo telefonicznych próśb o udostępnienie informacji o stanie sprawy przekazano ją wraz z decyzją w dniu 3 września 2012 r. faksem na adres strony. Z powyższych względów wniesiono o przywrócenie terminu do wniesienia skargi albowiem strona nie ponosi winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 p.ps.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przepis art. 88 p.ps.a stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy wnioskodawca wniósł go w terminie siedmiodniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Po analizie akt sprawy w niniejszej sprawie nie można stwierdzić, iż wnioskodawczyni zachowała termin o którym była powyżej. Z akt sprawy wynika, że skarżąca udzieliła w dniu 7 lutego 2012 r. pełnomocnictwa adw. M. K.. Profesjonalny pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w jej imieniu z należytą starannością. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podaje, że pełnomocnictwo zostało mu udzielone dopiero w dniu 12 marca 2012r. i w tej dacie przesłał przesyłką polecona organowi administracyjnemu prowadzącemu sprawę administracyjną. Kserokopia potwierdzenia nadania przesyłki na adres Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 12 marca 2012 r. została załączona do wniosku o przywrócenie terminu. Jest to jedyny dokument przedstawiony w sprawie. Potwierdza on tylko datę zgłoszenia się pełnomocnika do udziału w postępowaniu administracyjnym. W żadnym razie nie wykazuje on innego terminu udzielenia upoważnienia do reprezentowania strony, niż wskazany na dokumencie pełnomocnictwa. Jest to termin 7 lutego 2012 r. Zgłoszenie się przez profesjonalnego pełnomocnika do postępowania administracyjnego w dniu 12 marca 2012 r. w żadnym razie nie uprawdopodabnia zachowania 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został złożony w dniu 10 września 2012 r., czyli prawie 6 miesięcy po zgłoszeniu się pełnomocnika. Twierdzenie pełnomocnika, że dopiero w dniu 3 września 2012 r. uzyskał informacje o stanie sprawy pozostaje gołosłowne i jest niczym nie usprawiedliwione. Zatem nie można mówić o zachowaniu 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a W ocenie Sądu pełnomocnik, który posiadał pełnomocnictwo strony skarżącej do działania w sprawie mógł przy dochowaniu należytej staranności wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ustawowym terminie, przedstawiając w nim okoliczności wykazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi przez stronę skarżącą. W świetle powyższego uznano, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien być zatem złożony najpóźniej w dniu 19 marca 2013 r., przyjmując najkorzystniejszą datę za uchybienie terminu tj. datę zgłoszenia udziału pełnomocnika do sprawy ( 12 marca 2012 r.) Skarżąca natomiast złożyła wniosek o przywrócenie skargi dopiero w dniu 10 września 2012 r. ( data stempla pocztowego), a więc po upływie 7-dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.