VII SA/Wa 2684/11

Dnia 12 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na postanowienie Sądu Rejonowego [...], II Wydział Karny z dnia [...] września 2011 r., sygn. akt [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa; postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy [...], II Wydział Karny, nie uwzględnił zażalenia skarżącej, utrzymując w mocy postanowienie tego Sądu z dnia [...] czerwca 2011 r. o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenie I. W. na postanowienie prokuratora z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie wszczęcia śledztwa - jako wniesione po terminie. Następnie I. W. wniosa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Sądu Rejonowego [...], II Wydział Karny, z dnia [...] września 2011 r., sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem zaskarżone postanowienie będące jej przedmiotem nie jest aktem administracyjnym, o jakim mowa w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., i nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Rozwijając powyższe wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw, w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie dotyczyło sprawy z zakresu prawa karnego procesowego, prowadzonego w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego. Jak wynika z powyższych rozważań przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być tylko akty administracyjne wydane w administracyjnym toku instancji przez organy administracji publicznej. Nadto, przedmiotem skargi nie może być każde postanowienie organów państwa. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. jej przedmiotem mogą być wyłącznie postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty lub postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie Sądu powszechnego z oczywistych względów nie spełnia powyższych wymogów i nie może być objęte kontrolą sądu administracyjnego. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego nastąpi w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu nieobjętego zakresem właściwości sądów administracyjnych. Skoro zaskarżone postanowienie nie mieści się w dopuszczalnych granicach zaskarżenia, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., to skargę wniesioną w tym przedmiocie (jako dotyczącą sprawy pozostającej poza kognicją sądu administracyjnego) należało odrzucić. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.