VII SA/Wa 2685/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2017 r. sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej oddala skargę VII SA/Wa 2685/16 UZASADNIENIE Minister Infrastruktury i Budownictwa postanowieniem z dnia [...] października 2016r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia A. R.- utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Wojewody Œ[...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], prostującym oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewody Œ[...]z dnia [...]kwietnia 2015 r. odmawiającym wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody Œ[...]z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]znak [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla zadania pn.: Budowa autostrady [...] na odcinku [...]-[...]. Część II - odcinek projektowy nr [...] długości 42,8 km - granica woj. [...]/Œ[...]- węzeł [...] (z węzłem) odcinek "[...]" - węzeł [...] (z węzłem) - węzeł [...] (z węzłem), od km 417+530,00 do km 437+800,00". W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż Wojewoda Œ[...] wydał w dniu [...] sierpnia 2014 r. decyzję nr [...], znak: [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla zadania pn. " Budowa autostrady [...] na odcinku [...]-[...]. Cześć II - odcinek projektowy nr [...] długości 42,8 km - granica woj. [...]/Œ[...]- węzeł [...] (z węzłem) odcinek "[...]" - węzeł [...] (z węzłem) - węzeł [...] (z węzłem), od km 417+530,00 do km 437+800,00". Po zapoznaniu się z wnioskiem A. R. (przekazanym przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju) o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, postępowania zakończonego decyzją Wojewody Œ[...], postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], , Wojewoda Œ[...] odmówił wznowienia postępowania. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], działając na podstawie art. 113 § 1 kpa ,organ sprostował oczywista omyłkę pisarską w postanowieniu z dnia [ kwietnia 2015r.( w przedmiocie odmowy wznowienia) w sygnaturze sprawy- zamiast wpisanej [...], winno być [...]. Następnie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016r. Wojewoda [...] na podstawie art. 113 § 1 kpa , sprostował oczywista omyłkę pisarską w swoim postanowieniu z dnia [ kwietnia 2016r. w następujący sposób: na stronie 1 w wierszu 9 i 27 ( licząc od góry) jest [...], a powinno być [...]. Zażalenie na postanowienie prostujące Wojewody Œz dnia [...] kwietnia 2016 r., do Ministra Infrastruktury i Budownictwa, wniósł A. R.. W zażaleniu z dnia 25 maja 2016 r. [nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. Z 2012 r., poz. 1529, z późn. zm.), w dniu 25 maja 2016 r.], skarżący podniósł, że zgodnie z art. 113 § 1 kpa można sprostować błędy pisarskie lub rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki tylko w decyzjach, a nie w postanowieniach. Zdaniem skarżącego, Wojewoda nie dopuścił się oczywistej omyłki lub błędu pisarskiego i nie jest uprawniony do prostowania z urzędu oczywistych omyłek pisarskich w wydanych postanowieniach. W piśmie z dnia 29 września 2016 r. A. R. podtrzymał wcześniej zgłaszane zarzuty podnosząc dodatkowo, iż inwestor w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej zmienił pierwotną formułę realizacji inwestycji na formułę zaprojektuj i zbuduj. W związku z powyższym, skarżący wniósł o zbadanie przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa, czy "postępowanie administracyjne dotyczące złożonego w 2012 roku przez inwestora wniosku o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej dla zadania pn.: Budowa autostrady [...] na odcinku [...] – [...]. część II - odcinek projektowy nr [...] długości 42,8 km - granica woj. [...]/Œ[...] - węzeł [...] (z węzłem) odcinek "[...]" - węzeł [...] (Z węzłem) - węzeł [...] (z węzłem), od km 417+530,00 do km 437+800,00, może być realizowane przez wykonawcę w formule zaprojektuj i zbuduj". Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 110 kpa w związku z art. 126 kpa organ administracji publicznej, który wydał postanowienie, jest nim związany od chwili jego doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks (tj. kpa) nie stanowi inaczej. Z zasady związania organu własnym postanowieniem wynika, że postanowienie może być zmienione lub uchylone przez organ, który je wydał, tylko wówczas, gdy przewidują to przepisy kpa. Z całą pewnością takim przepisem jest art. 113 § 1 kpa. Za niezasadny organ odwoławczy uznał zarzut A. R. dotyczący tego, iż zgodnie z art. 113 kpa można sprostować błędy pisarskie lub rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki tylko w decyzjach, a nie w postanowieniach. W ocenie organu zgodnie z art. 126 kpa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. W myśl art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach (w niniejszym przypadku - w wydanych postanowieniach). Popełniony błąd może podlegać sprostowaniu przez organ w każdym czasie na zasadzie określonej w art. 113 § 1 kpa. Organ wskazał, iż w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że będące przedmiotem sprostowania błędy pisarskie to widoczne, wbrew zamierzeniu władzy, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, błędy rachunkowe - to omyłki w wykonaniu działania matematycznego, np. dodawania lub dzielenia, wynikające z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędnego zsumowania lub odjęcia poszczególnych pozycji, a inne oczywiste omyłki - to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi, polegające na tym, że w decyzji (postanowieniu) wyrażono cośœ, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ, a zostało wypowiedziane przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa (por. R. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego, Lex/el. 2014, C. Martysz, Komentarz do art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX 2010, M. Dyl (w): Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz pod red. M. Wierzbowskiego, A. Wiktorowskiej, C.H. BECK, Warszawa 2013, s. 675 - 676, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 863100, LEX nr 75522). Tym samym za działanie prawidłowe organ odwoławczy uznał zastąpienie w dwóch miejscach przez Wojewodę Œ[...] błędnego zapisu ""[...]" zapisem "[...]", co uczyniono zaskarżonym postanowieniem. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zażalenia organ wskazał, że skarżący traktuje przedmiotowe zażalenie jako œśrodek zaskarżania, który w konsekwencji ma prowadzić do uchylenia nie tylko zaskarżonego postanowienia prostującego Wojewody Œ[...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., ale również postanowienia Wojewody Œ[...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. jak i całej decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Tymczasem przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego jest postanowienie prostujące Wojewody Œ[...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Tym samym złożony przez skarżącego wniosek o unieważnienie w całości przeprowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej i wszczęcie postępowania administracyjnego od początku wykracza poza ramy wyznaczone przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. R. twierdząc, iż organ odwoławczy przychyla się do poglądu, iż " Wojewoda [...] może w sposób arbitralny i według własnego uznania... modyfikować lub rozszerzać zakres przepisów Kpa, w taki sposób aby wykazać, że racja jest po jego stronie". Jednocześnie skarżący podtrzymał zarzut, iż zgodnie z art. 113 § 1 kpa można sprostować błędy pisarskie lub rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki tylko w decyzjach, a nie w postanowieniach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargę należało oddalić. Przedmiotem kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [ kwietnia 2016r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Wojewody Œ[...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., w ten sposób ,iż "na stronie 1 w wierszu 9 i 27 ( licząc od góry) jest [...], a powinno być [...]". Na wstępie należy jednoznacznie wskazać, iż wbrew twierdzeniom skargi, zasadnie organ odwoławczy wywiódł, że godnie z art. 126 kpa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. Ustawodawca więc wyraźnie i w sposób nie budzący wątpliwości przewidział możliwość sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej nie tylko decyzji administracyjnej ale także postanowienia. Zgodnie z treścią art. 113 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ, dokonując sprostowania oczywistej omyłki, działał w granicach zakreślonych w przepisie art. 113 § 1 K.p.a. Treść wyżej przywołanej regulacji wskazuje na dość szeroki zakres przedmiotowy objęty możliwością sprostowania. W materii prostowania oczywistych omyłek najistotniejszą kwestią jest to, aby te oczywiste błędy należały do kategorii błędów, które można zauważyć "na pierwszy rzut oka", bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań, czy ustaleń. Pomyłki muszą więc być widoczne, a ich oczywistość musi polegać na niewłaściwym użyciu, czy sformułowaniu wyrazu, wbrew zamierzeniu organu. Dodatkowo zauważyć należy, że omawiane błędy nie powinny należeć do merytorycznej strony aktu administracyjnego. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że w świetle wyżej zaprezentowanych rozważań, sprostowanie oczywistej omyłki w zakresie sygnatury/ znaku rozstrzygnięcia jest dopuszczalne w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Nie jest to bowiem materia merytorycznego rozstrzygnięcia. Sprostowanie takie nie prowadzi również do zmiany rozstrzygnięcia. Bez wpływu na poprawność rozstrzygnięcia pozostaje też twierdzenie skargi dotyczące nieprawidłowości samej decyzji Wojewody Œ[...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] znak [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla zadania pn.: Budowa autostrady [...] na odcinku [...] – [...]. Część II - odcinek projektowy nr [...] długości 42,8 km - granica woj. [...]/Œ[...] - węzeł [...] (z węzłem) odcinek "[...]" - węzeł [...] (z węzłem) - węzeł [...] (z węzłem), od km 417+530,00 do km 437+800,00", bowiem akt ten nie był przedmiotem rozstrzygania przez Ministra w zaskarżonym postanowieniu, co zresztą słusznie organ podkreślił w uzasadnieniu. W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z [...] kwietnia 2016r. odpowiadają prawu. Należało bowiem podzielić stanowisko organu, że sprostowanie omyłkowo wpisanej sygnatury/znaku w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2016r. mogło odbyć się w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Sprostowanie powyższej omyłki pisarskiej nie prowadzi bowiem do merytorycznej zmiany tego postanowienia. W związku z tym należy w całości podzielić argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.