VII SA/Wa 2685/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 maja 2019 r. sprawy ze skargi W. R. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2018 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] września 2018 r., znak [...], Minister Zdrowia – na podstawie art. 134 k.p.a. - stwierdził niedopuszczalność odwołania od pisma Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] z [...] lipca 2018 r., znak [...]. Postanowienie zapadło w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W. R. (dalej: "skarżąca") - wraz z innymi osobami - skierowała do Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] (dalej: "OIL") pismo z wnioskiem o wykreślenie z rejestru działalności leczniczej prowadzonej przez dr. K. B.w lokalu nr [...] przy ul. [...] w Ł.. W odpowiedzi, skarżąca otrzymała pismo z 2 lipca 2017 r., podpisane przez Sekretarza Okręgowej Izby Lekarskiej w [...], w którym poinformowano ją, że wniosek ten jest bezzasadny, zaś poruszone w nim problemy związane z hałasem i zabrudzeniami na klatce schodowej w związku z prowadzoną ww. praktyką lekarską, pozostają poza kompetencją OIL. Skarżąca złożyła odwołanie od ww. pisma, wskazując, że OIL uchyliła się od wydania decyzji, nazywając pismo "stanowiskiem w sprawie". Postanowieniem z [...] września 2018 r., znak [...], Minister Zdrowia stwierdził niedopuszczalność odwołania od pisma Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] z [...] lipca 2018 r. Organ wskazał, że pismo to jest odpowiedzią na skargę złożoną do OIL, dotyczącą odczuwanych przez skarżącą uciążliwości związanych z prowadzeniem gabinetu w lokalu nr [...] przy ul. [...] w Ł., natomiast nie jest decyzją organu, która mogłaby być przedmiotem zaskarżenia w drodze odwołania. Ponadto organ stwierdził, że skarżąca nie spełnia warunków uznania za stronę uprawnioną do złożenia wniosku o wykreślenie z rejestru praktyki zawodowej. Skargę na powyższe postanowienie wniosła W. R., zarzucając naruszenie art. 28 k.p.a. oraz art. 77 i następnych k.p.a., albowiem, w jej ocenie, wystarczająco wykazała, że rejestracja praktyki pod przedmiotowym adresem jest błędem. Powołała się również na art. 110 ustawy o działalności leczniczej i wskazała, że podmiot dokonujący rejestracji powinien podejmować decyzje w formie uchwał. Skarżąca wskazała również, że pisma składały także inne osoby, jednak zostały one pominięte. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zwrot dokonanej opłaty. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Przedmiotem oceny Sądu, w niniejszej sprawie, jest postanowienie Ministra Zdrowia stwierdzające niedopuszczalność wniesienia odwołania od pisma Okręgowej Izby Lekarskiej w sprawie wniosku skarżącej o wykreślenie z rejestru prowadzonej działalności leczniczej w lokalu nr [...] przy ul. [...] w Ł. Organ odwoławczy wydaje - na podstawie art. 134 k.p.a. - postanowienie o niedopuszczalności odwołania w przypadku stwierdzenia braku spełnienia przesłanek podmiotowych lub przedmiotowych dopuszczalności odwołania. Przesłanki podmiotowe odnoszą się do legitymacji skargowej podmiotu wnoszącego odwołanie. Przesłanki przedmiotowe natomiast obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji.. W tym miejscu należy wyjaśnić, że przypadki wykreślenia wpisu z rejestru zostały wskazane w art. 108 ust. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2190 ze zm., dalej: "ustawa o działalności leczniczej"). W ustawie tej uregulowano także procedurę w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie odwołanie zostało wniesione od pisma informacyjnego wyjaśniającego ww. warunki wpisu praktyki lekarskiej, jego wykreślenia a także wskazującego akty prawne regulujące poruszane przez skarżącą kwestie (ustawę o własności lokali oraz kodeks cywilny). Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie prawa administracyjnego poglądem, cechami konstytutywnymi aktu administracyjnego są: oznaczenie organu administracji publicznej, który akt wydał, oznaczenie adresata aktu, sformułowanie rozstrzygnięcia oraz podpis osoby upoważnionej do wydania aktu. W myśl art. 104 § 2 k.p.a. decyzję administracyjną wydaje jedynie wówczas, gdy organ administracji publicznej rozstrzyga co do istoty w całości lub części indywidualną sprawę administracyjną, co w przypadku pełniącego jedynie funkcję informacyjną pisma niewątpliwie nie ma miejsca. Podstawy do wydania decyzji nie można domniemywać. Z kolei, z mocy art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie służy od decyzji wydanych w pierwszej instancji, a zatem niedopuszczalne jest odwołanie od czynności organu administracji publicznej, która nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 i 107 k.p.a. (por. m.in. A. Wróbel w: M., Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX 2016, pkt 4 komentarza do art. 134 k.p.a. ). Skoro więc tej sprawie nie została wydana decyzja, ani inny akt przewidziany ww. ustawą o działalności leczniczej, to organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania, na podstawie art. 134 k.p.a. Ustalenie, przez Ministra, że wniesiono odwołanie od pisma nie stanowiącego aktu zaskarżalnego, obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia – w formie postanowienia – o jego niedopuszczalności. Prawidłowo zostało stwierdzone, że skarżąca nie jest nawet uprawnioną do złożenia wniosku o wykreślenie z rejestru praktyki zawodowej. Tym samym zarzuty skargi nie mogły odnieść oczekiwanego skutku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.