VII SA/Wa 2687/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Protokolant st. ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2017 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję Decyzją z dnia [...] września 2016 r. znak [...] Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.) zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych polegających na budowie wolnostojącego budynku gospodarczego kontenerowego, nietrwale związanego z gruntem, o wymiarach 6,3 x 2,4 m o powierzchni zabudowy 15,12 m2 na działce o numerze ewidencyjnym [...] w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że M.W. w dniu [...] sierpnia 2016 r. dokonał zgłoszenia budowy wolnostojącego budynku gospodarczego kontenerowego, nietrwale związanego z gruntem, o wymiarach 6,3 x 2,4 m, o powierzchni zabudowy 15,12 m2, dołączając do zgłoszenia oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz kserokopię szkicu zagospodarowania wykonanego na wycinku z mapy zasadniczej w skali 1:500, ze wskazaniem lokalizacji budynku gospodarczego w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Organ wskazał, że w dniu [...] marca 2015 r. inwestor dokonał zgłoszenia budowy ww. budynku gospodarczego na działce o numerze ew. [...] i określił jego lokalizację. Potwierdzeniem przyjęcia zgłoszenia o przystąpieniu do wykonania robót budowlanych (pismo z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...]) organ zaakceptował zgłoszenie, nadmieniając, że: "Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 12 w zw. z art. 3 pkt 5 ustawy - Prawo budowlane, określenie obiektu, jako nietrwale związanego z gruntem, jest jednym z kryteriów zaliczenia go do kategorii tymczasowego obiektu budowlanego, przeznaczonego do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej i przewidzianego do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce przed upływem 120 dni". Jak wskazał Prezydent Miasta [...], licząc od określonej w zgłoszeniu daty rozpoczęcia robót budowlanych, tj. od [...] kwietnia 2015 r., rozbiórka obiektu ze względu na jego tymczasowy charakter powinna zatem nastąpić [...] sierpnia 2015 r. Inwestor do dnia ponownego zgłoszenia, to jest do [...] sierpnia 2016 r., nie udokumentował, że wybudowany wcześniej tymczasowy kontenerowy budynek gospodarczy został rozebrany. Organ uznał zatem, że zgłoszenie z dnia [...] sierpnia 2016 r. dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, w którym ten obiekt już istnieje. Wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Z powyższych przyczyn Prezydent Miasta [...] zgłosił sprzeciw. M.W. złożył odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...]. Decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm), po rozpatrzeniu odwołania M. W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2016 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2016 r. M. W. zgłosił zamiar przystąpienia do wykonania, na działce nr ewid. [...] w [...] przy ulicy [...], robót polegających na "budowie wolnostojącego budynku gospodarczego kontenerowego, nietrwale związanego z gruntem, o wymiarach 6,3m x 2,4 szer. o powierzchni zabudowy 15,12m2". Wojewoda [...] przytoczył treść art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego, który stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o tymczasowym obiekcie budowlanym, należy przez to rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Organ wskazał, że w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta [...] M. W. podniósł: "Zamierzona inwestycja polega na ustawieniu gotowego budynku kontenerowego na działce, na której obecnie jest prowadzona budowa innego budynku o charakterze trwałym, na stałe związanego z gruntem. Budowa powyższa jest prowadzona w oparciu o wydane pozwolenie na budowę. Okoliczność ta powinna być znana organowi I-szej instancji co najmniej od kilku lat. Została jednak całkowicie pominięta przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Kontener, którego dotyczy zgłoszenie miał służyć m. in. jako zaplecze socjalne na potrzeby wskazanej budowy". Jak stwierdził Wojewoda [...], z dokumentów załączonych do zgłoszenia z dnia [...] sierpnia 2016 r. nie wynika, ażeby budowa zgłaszanego obiektu stanowiła zaplecze socjalne dla budowy budynku o charakterze trwałym na powyższej nieruchomości. Natomiast z akt sprawy wynika, że pismem z [...] marca 2015 r. organ I instancji przyjął zgłoszenie z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie robót budowlanych polegających na: "budowie wolnostojącego budynku gospodarczego kontenerowego o wym. zabudowy 6,3 x 2,4 wysokości 2,5m ", na działce nr ewid.[ w [...] przy ulicy [...], zlokalizowanego w miejscu wskazanym zgłoszeniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Wojewoda [...] wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji stwierdził: "Inwestor do dnia ponownego zgłoszenia, to jest do: [...].08.2016r. nie udokumentował, że wybudowany wcześniej tymczasowy, kontenerowy budynek gospodarczy został rozebrany, tak więc zgłoszenie z dnia [...].08.2016r. dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, w którym ten obiekt już istnieje". Organ odwoławczy przytaczając treść art. 30 ust. 6 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje, stwierdził, że sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, co obligowało organ I instancji do wniesienia sprzeciwu. M. W. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę art. 7 i 77 § 1 kpa polegającą na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy i obrazę prawa materialnego - art. 29 ust. 1 pkt 24 Prawa budowlanego - poprzez jego pominięcie. Skarżący podkreślił, że zamierzona inwestycja polega na ustawieniu gotowego budynku kontenerowego na działce, na której obecnie prowadzona jest w oparciu o pozwolenie na budowę budowa innego budynku, na stałe związanego z gruntem. Kontener, którego dotyczy zgłoszenie miał służyć m.in. jako zaplecze socjalne na potrzeby wskazanej budowy. M. W. podniósł, że organy obydwu instancji pominęły te istotne okoliczności. Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji wskazał wprawdzie na art. 29 ust. 1 pkt 24 Prawa budowlanego, lecz całkowicie pominął jego treść przy jej wydawaniu. Wskazana regulacja ma natomiast istotne znaczenie w niniejszej sprawie, nie ogranicza ona bowiem czasu ustawienia obiektów położonych na terenie budowy i przeznaczonych do użytkowania w trakcie realizacji robót. Jedynym ograniczeniem jest czas trwania zasadniczej budowy. Zdaniem skarżącego jeżeli organy wydające decyzje miały wątpliwości co do charakteru i przeznaczenia kontenera, to stosownie do treści art. 7 i 77 § 1 kpa powinny być one wyjaśnione w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jego wydania. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] wydana została z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2016 r., którą organ – na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.) - zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych polegających na budowie wolnostojącego budynku gospodarczego kontenerowego, nietrwale związanego z gruntem, o wymiarach 6,3 x 2,4 m na działce o numerze ewidencyjnym [...] w [...] przy ul. [...]. W myśl powołanego przepisu właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Organ I instancji uznał, że dokonane przez M.W. zgłoszenie z dnia [...] sierpnia 2016 r. dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, w którym taki obiekt już istnieje, a inwestor nie udokumentował, że wybudowany wcześniej tymczasowy kontenerowy budynek gospodarczy został rozebrany. Zauważyć jednak trzeba, że w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta [...] M. W. podniósł, że zamierzona inwestycja polega na ustawieniu gotowego budynku kontenerowego na działce, na której prowadzona jest w oparciu o wydane pozwolenie na budowę budowa innego budynku, na stałe związanego z gruntem, a kontener, którego dotyczyło zgłoszenie, miał służyć m.in. jako zaplecze socjalne na potrzeby tej budowy. Treść odwołania może zatem wskazywać, że zamiarem inwestora była realizacja obiektu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 24 Prawa budowlanego, który stanowi, że nie wymaga pozwolenia na budowę budowa obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy, oraz ustawianie barakowozów używanych przy wykonywaniu robót budowlanych, badaniach geologicznych i pomiarach geodezyjnych. Co istotne – w świetle treści art. 30 ustawy Prawo budowlane - realizacja takich obiektów nie tylko nie jest objęta wymogiem uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, ale nie wymaga również dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W takiej sytuacji podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy było zatem ustalenie charakteru i przeznaczenia zamierzonej inwestycji, zgłoszonej przez skarżącego. Podkreślić trzeba, że obowiązkiem organu administracji architektoniczno-budowlanej jest dokonanie oceny, co jest zamiarem osoby dokonującej zgłoszenia i ustalenie, czy zamierzone przedsięwzięcie w ogóle podlega reglamentacji odpowiednich przepisów Prawa budowlanego, a jeśli tak, to jakich. Takiej oceny w niniejszej sprawie zabrakło. Ustosunkowanie się Wojewody [...] do argumentów odwołania ograniczyło się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że z dokumentów załączonych do zgłoszenia z dnia [...] sierpnia 2016 r. nie wynika, ażeby budowa zgłaszanego obiektu stanowiła zaplecze socjalne dla budowy budynku o charakterze trwałym na powyższej nieruchomości. Organ nie wyjaśnił charakteru spornych robót, pomimo, że kwestia ta ma zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie. Jeżeli organ miał wątpliwości co do charakteru planowanych robót, winien był je wyjaśnić przed wydaniem decyzji. Winien był ustalić, skoro w odwołaniu wskazano, że zgłaszany kontener ma służyć jako zaplecze dla budowy innego obiektu prowadzonej w oparciu o pozwolenie na budowę, czy na działce objętej zgłoszeniem taka budowa jest prowadzona. W ocenie Sądu kwestia charakteru planowanych prac nie została zatem przez organ dostatecznie wyjaśniona, a ustalenia przyjęte w tym zakresie ocenić należy jako dowolne i naruszające art. 7, art. 77 i art. 80 kpa. Ujawnione naruszenia przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy powodują uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...], na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.).