VII SA/Wa 269/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2005 r. sprawy ze skargi A. S. i B. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących A. S. i B. C. kwotę 760 zł. (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] grudnia 2003r. na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 1, art. 59 ust 1 w związku z art. 108 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane udzielił Spółce z o.o. P. pozwolenia na użytkowanie wielorodzinnego budynku (część B) na działce nr ew. [...]. W uzasadnieniu organ podniósł, że inwestycja została zrealizowana zgodnie z dokumentacją projektową i warunkami pozwolenia na budowę, oraz że budynek może być użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Odwołanie od tej decyzji złożył A. S., będący właścicielem sąsiedniej nieruchomości. W odwołaniu podniósł, że inwestor korzystał z jego działki, ale do chwili obecnej jej nie uprzątnął tj. nie usunął barakowozu, resztek materiałów budowlanych, śmieci. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną dnia [...] lutego 2004r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane stroną postępowania w sprawie dotyczącej wydania decyzji - pozwolenie na użytkowanie jest wyłącznie inwestor – a więc w niniejszej sprawie Spółka P. W ocenie organu, odwołujący się nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa i w związku z tym po ustaleniu, ze odwołanie nie pochodzi od osoby będącej stroną należało umorzyć postępowanie odwoławcze. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli B. C. i A. S. podnosząc, że inwestor zrealizował inwestycję na działce stanowiącej własność skarżących, ponieważ nie została zawarta ostateczna umowa kupna-sprzedaży przenosząc własność tej nieruchomości na inwestora, oraz, że podjęli czynności mające na celu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Prezydenta Miasta [...] wydanej w sprawie przeniesienia pozwolenia na budowę budynku ze skarżących na Spółkę P. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik skarżących podniósł, że ponieważ postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie zostało wszczęte w dniu 23 maja 2003r. wskutek złożenia przez inwestora wniosku – zawiadomienia o zakończeniu budowy – a więc pod rządami Prawa budowlanego przed jego nowelizacją – i nie zostało zakończone decyzją ostateczną przed wejściem w życie znowelizowanych przepisów ustawy – zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane do zakończenia tego postępowania należało stosować przepisy dotychczasowe. Nadto pełnomocnik skarżących podniósł, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budynku została wydana bez spełnienia przez inwestora koniecznych warunków – tj. przedstawienia oryginału dziennika budowy zawierającego konieczne wpisy i oświadczenia kierownika budowy oraz nie ukończenia koniecznych prac wykończeniowych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej – poprzez kontrolę legalności wydanych decyzji tj. prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności ich wykładni. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana w dniu 19 lutego 2004r. – umarzająca postępowanie na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa – z uwagi na fakt, iż zgodnie z art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane stroną w postępowaniu w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę przymiot strony ma jedynie inwestor – a więc odwołanie pochodziło od osoby nie będącej stroną. Art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane został zmieniony przez art. 1 pkt 49 ustawy z dnia 7 marca 2003r. – o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. 2003r., Nr 80, poz. 718). Dodany w wyniku nowelizacji art. 59 ust 7 wprowadza szczególną regulację pojęcia strony w postępowaniu w sprawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Zgodnie z jego nowym brzmieniem jedynym podmiotem, który może posiadać przymiot strony w tym postępowaniu jest inwestor. Przepis ten wszedł w życie z dniem 11 lipca 2003r. Organ odwoławczy powinien oceniać sprawę według przepisów prawa materialnego obowiązujących w dniu wydania przez ten organ decyzji odwoławczej. Oznacza to, że jeśli przepisy prawa materialnego uległy zmianie to organ odwoławczy obowiązany był uwzględnić nowy stan prawny, obowiązujący w dniu wydania decyzji, chyba, że z nowych przepisów wynika coś innego. W takiej sytuacji niezbędny jest przepis przejściowy, który stanowi, że do spraw będących w toku mają być w dalszym ciągu stosowane przepisy dotychczasowe. W przedmiotowej sprawie takim przepisem przejściowym jest art. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003r. – o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw wg, którego przedmiotowa sprawa winna być rozpatrzona w postępowaniu odwoławczym wg przepisów ustawy Prawo budowlane – obowiązujących przed zmianą wprowadzoną w/cytowaną ustawą. W tej sytuacji zastosowanie przez organ odwoławczy przepisu art. 59 ust. 7 wprowadzonego ustawąr z dnia 27 marca 2003r. (z datą wejścia w życie od 11 lipca 2003r.) stanowi naruszenie prawa materialnego – tj. art. 7 ust. 1 tej ustawy i art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.