VII SA/Wa 2694/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać P. G.prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. P. G. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie uzyskuje żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu rodziców, od lipca 2015 r. na skutek decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W piśmie z dnia 6 lutego 2016 r., uzupełniającym wniosek, P. G. oświadczył, że nie uzyskuje dochodów z pracy dorywczej, czy z tytułu umów o dzieło, nie otrzymuje środków z pomocy społecznej. Wskazał, że nie ponosi kosztów utrzymania lokalu, w którym mieszka. Koszty te ponosi matka skarżącego, będąca właścicielką lokalu. Ojciec skarżącego nie żyje. P. G. oświadczył, że na utrzymanie miesięcznie przeznacza około 500 zł, pieniądze otrzymuje od matki, która mieszka w K. i utrzymuje się z zasiłku opiekuńczego na babcię, którą się opiekuje. Biorąc pod uwagę okoliczności wynikające ze złożonego wniosku oraz z pisma z dnia 6 lutego 2016 r. uznano, iż uzasadnione jest przyznanie P. G. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, bowiem sytuacja finansowa nie pozwala wnioskodawcy na poniesienie kosztów postępowania. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).