VII SA/Wa 2707/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2707/15 odmówiono M.W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 marca 2016 r. zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 9 marca 2016 r. Na to orzeczenie został w dniu 11 marca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożony sprzeciw - a zatem z uchybieniem terminu. W sprzeciwie zawarto również wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej w osobie radcy prawnego wskazał, że jest osobą starszą, ma 81 lat, od 51 lat wykonuje zawód radcy prawnego, w dniu 7 marca w nocy dostał gorączki 39 stopni, co uniemożliwiło mu wykonywanie normalnych czynności. Jego aplikantka również zachorowała, co spowodowało, że pismo procesowe był zmuszony pisać odręcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie przez stronę skarżącą czynności w terminie powoduje dla niej ujemne skutki w postaci odrzucenia sprzeciwu. Ponadto wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i wraz z nim skarżąca nadesłała sprzeciw (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z uzasadnienia wniosku wysoka temperatura pełnomocnika spowodowała niedyspozycję, która -przy uwzględnienie wieku- uniemożliwiła pełnomocnikowi skarżącej sporządzenie i doręczenie w terminie pisma procesowego jakim w niniejszej sprawie jest sprzeciw. Nadto aplikantka pełnomocnika również -wg oświadczenia radcy prawnego- była w tym czasie chora wobec czego czynność procesowa nie mogła zostać wykonana w terminie. W tej sytuacji uznać należy, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia sprzeciwu bez swojej winy, albowiem stan zdrowia jej pełnomocnika będącego w podeszłym wieku (ponad osiemdziesiąt lat) oraz brak możliwości skorzystania z pomocy aplikantki mógł uniemożliwić złożenie sprzeciwu do Sądu w terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.