VII SA/Wa 2708/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...] na podstawie art. 61 a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej zw. k.p.a., w związku z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) po rozparzeniu wniosku M. K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z zewnętrznymi instalacjami wody, gazu, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej do zbiornika bezodpływowego i wewnętrznej elektroenergetycznej linii zasilającej na dz. nr [...] w miejscowości U. gm. K. wydanej E. O. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że Starosta P. w dniu [...] kwietnia 2010 r. wydał decyzję o pozwoleniu na budowę dla ww. inwestycji. W dniu 30 maja 2011 r. M. K., właścicielka nieruchomości nr [...] sąsiadującej bezpośrednio z działką inwestycyjną nr [...], wystąpiła o stwierdzenie nieważności ww. decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że: - na etapie wydawania pozwolenia na budowę nie została przez Starostwo Powiatowe zawiadomiona o prowadzonym w ww. sprawie postępowaniu, - budynek na działce nr [...] został zaprojektowany w taki sposób, że teren samej działki w chwili obecnej jest podwyższany do wysokości od 1,0 do 2,0 m. co spowoduje zalewanie jej posesji wodami opadowymi, - bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią usytuowany jest garaż, którego ściany nie przeniosą obciążeń nasypu, który z kolei może spowodować zniszczenie garażu. Ponadto wnioskodawczym wniosła o doprowadzenie rzędnych terenu działki nr [...] do stanu sprzed kwietnia 2010 r. Wojewoda dalej w uzasadnieniu wskazał, że z akt sprawy wynika, iż Wójt Gminy K. w dniu [...] września 2009 r. wydał decyzje nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. nr [...] w L. gm. K.. W decyzji tej w warunkach wynikających z ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej i warunkach obsługi inwestycji w zakresie infrastruktury technicznej, m. in., zapisano: - prace budowlane należy programować i prowadzić w sposób niepowodujący pogorszenia stosunków wodnych na gruntach sąsiednich, - podłączenie do istniejącej w sąsiedztwie sieci wodociągowej może nastąpić na warunkach określonych przez operatora sieci w piśmie z dnia [...] stycznia 2009 r. [...] i sieci kanalizacji sanitarnej na warunkach wskazanych w piśmie z dnia [...] stycznia 2009 r. Inwestor E. O. w dniu 24 lutego 2010 r. wystąpiła do Starostwa P. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji. Przedmiotowa działka nr [...] jest częściowo, od strony zachodniej, zabudowana, od strony wschodniej przylega do działki nr [...] należącej do M. K., od strony północnej do działki nr [..], natomiast od strony południowej do działki drogowej nr [...]. Według projektu zagospodarowania działki nr [...] w jej części wschodniej zaplanowano budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z zewnętrznymi instalacjami wody, gazu, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej do zbiornika bezodpływowego i wewnętrznej elektroenergetycznej linii zasilającej. Planowany budynek, który we wszystkich ścianach posiada okna lub okna i drzwi został zlokalizowany w odległościach co najmniej 4 m od granic z działkami sąsiednimi. Od strony działki drogowej nr [...] odległość dla projektowanego budynku wyznacza również obowiązująca linia zabudowy określona w ww. decyzji o warunkach zabudowy. Zatem projektowany budynek został zlokalizowany zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2009 r., Nr 56, poz. 461) i wskazaniami decyzji o warunkach zabudowy. Budynek spełnia również wymagania decyzji o warunkach zabudowy pod względem wysokości, długości elewacji od strony działki drogowej nr [...], geometrii dachu, wskaźnika zabudowy działki nr [...]. Jak wynika z podkładu geodezyjnego - mapa w skali 1:500, teren działki nr [...] naturalnie obniża się w stronę północno-wschodnią czyli w stronę działki wnioskodawczyni nr [...] oraz w stronę działki nr [...]. Projekt budowlany nie przewiduje zmiany rzeźby terenu, powodującej zmianę naturalnego spływu wód opadowych, czyli został sporządzony zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy - w punkcie dotyczącym dóbr kultury współczesnej i warunków obsługi inwestycji w zakresie infrastruktury technicznej, i zgodnie z § 28 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury, który stwierdza, że w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Ponieważ na przedmiotowym obszarze brak jest kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej w celu niepogorszenia stosunków wodnych na gruntach sąsiednich projekt budowlany przewiduje wykonanie wokół budynku mieszkalnego instalacji (kanalizacja deszczowa) zbierającej wody opadowe z całej powierzchni dachu budynku i odprowadzenie jej do szczelnego zbiornika o pojemności 3,0 m3 zlokalizowanego we wschodniej części działki inwestycyjnej. Wojewoda dodał także, że przy takiej lokalizacji inwestycji na działce nie zostaną naruszone inne przepisy ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury: § 13 odnośnie przesłaniania budynków sąsiednich przez nowo projektowany, § 57 odnośnie dostępu światła, oraz § 271 odnośnie spełnienia warunków ochrony przeciwpożarowej. Inwestycja nie powoduje także ograniczeń dla sąsiednich działek, co do możliwości korzystania z mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja) i nie pozbawia sąsiednich działek dostępu do drogi publicznej. Położenie działki wnioskodawczym względem działki inwestycyjnej oraz usytuowanie inwestycji na działce nr [...] względem sąsiednich działek wyklucza uznanie, iż planowana inwestycja wprowadza uciążliwości i ograniczenia wynikające z obowiązujących przepisów odrębnych, które w jakikolwiek sposób ograniczałyby możliwość zagospodarowania bądź korzystania z działek sąsiednich, w tym należącej do wnioskodawczym. W ocenie tutejszego organu obszar oddziaływania projektowanej inwestycji na działce nr [...] nie obejmuje swoim zakresem działek sąsiednich nr [...], [...] i [...]. Jednocześnie organ stwierdza, że nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania w ww. sprawie z urzędu. Tym samym Wojewoda doszedł do wniosku, że działka wnioskodawczym nie znajduje się w obszarze oddziaływania działki inwestycyjnej wynikającym definicji art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane, czyli wnioskodawczyni M. K. nie przysługuje w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane przymiot strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła M. K. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny pojawia się wówczas, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych zarówno w sprawie o pozwolenie na budowę prowadzone w zwykłym trybie jak i w trybach nadzwyczajnych krąg podmiotów uznanych za strony powinien być identycznie ustalony na podstawie art. 28 ust. 2 Prawo budowlane. W myśl tego przepisu stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Artykuł 3 pkt 20 Prawa budowlanego definiuje obszar oddziaływania obiektu jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Organ powołał się na stanowisko judykatury, zgodnie z którym znajdowanie się nieruchomości w sferze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego należy rozumieć w ten sposób, że przez oddziaływanie to naruszone zostają konkretne normy prawa materialnego, np. przepisy techniczno-budowlane, z których dany podmiot wywodzi swój interes prawny jako strona postępowania. Z projektu zagospodarowania terenu działki nr [...] wynika, że budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany odległości 4 m. od granicy z działką nr [...] ścianą z otworem okiennym, spełniając tym samym wymagania dotyczące odległości budynku od granicy sąsiedniej działki budowlanej określone w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto z uwagi na charakter budynku (mieszkalny jednorodzinny) i jego gabaryty, zwłaszcza wysokość wynoszącą 8,26 inwestycja nie wpływa na nieruchomość Skarżącej, w szczególności nie pozbawia jej nasłonecznienia (§ 57, 60 ww. rozporządzenia) oraz nie emituje ponadnormatywnych uciążliwości. M. K. we wniosku o stwierdzenie nieważności podniosła, iż teren działki wokół realizowanego budynku jest podwyższany, co powoduje zalewanie wodami opadowymi jej zabudowanej nieruchomości. Ponadto skarżąca zwróciła uwagę, że na jej działce bezpośrednio przy granicy z nieruchomością inwestycyjną jest usytuowany garaż, którego ściany nie są przystosowane do przeniesienia obciążeń od nasypu. Ponadto, ściana garażu jest już obecnie zalewana przez wody opadowe z działki nr [...], co również wpływa na pogarszanie jego stanu technicznego, zawilgocenie i może doprowadzić do braku możliwości użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. W zażaleniu M. K. powołała się na art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), zgodnie z którym właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Podobną regulację wprowadza § 29 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., zgodnie z którym dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Z brzmienia tego przepisu wynika, że zabronione jest działanie, które powoduje jednocześnie dwa skutki: zmianę naturalnego spływu wód, kierowanie wód na teren sąsiedniej nieruchomości. Organ podniósł, że z projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji wynika, że rzędne terenu wokół projektowanego budynku wynoszą od 20,0 m n.p.m. do 21,3 m n.p.m. Natomiast projektowana rzędna dla budynku to 21,7 m n.p.m. Wobec powyższego GINB stwierdził, że projekt budowlany rzeczywiście przewiduje podwyższenie terenu dla przedmiotowego budynku. Powyższe nie przesądza jednak o naruszeniu art. 29 ust. 1 Prawa wodnego, jak również § 29 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany - instalacje sanitarne - na str. 3 przewiduje odprowadzanie wód deszczowych do zbiornika bezodpływowego o pojemności 3 m3 i odpompowywanie nadmiaru deszczówki na teren działki. W świetle powyższego organ nie uznał, iż projekt budowlany zawiera rozwiązania naruszające art. 29 ust. 1 Prawa wodnego, jak również § 29 ww. rozporządzenia. Ponadto nawet w razie naruszenia ww. przepisów nie można mówić o ograniczeniu w zagospodarowaniu (w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego) działki M. K. Jednocześnie wskazał, że z projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji (sporządzonego na kopii aktualnej mapy zasadniczej) nie wynika, aby na działce skarżącej, bezpośrednio przy granicy z działką nr [...], znajdował się garaż. Powyższego nie potwierdza również załączona dokumentacja fotograficzna. Skargę do sądu administracyjnego na ww. decyzję złożyła M. K. Wniosła o uchylenie w całości postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaznaczyła, że jej interes prawny jest bardzo konkretny, indywidualny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych. Wskazała, że w analogicznej sprawie właściciele sąsiedzkiej inwestycji zostali uznani za stronę postępowania. Podniosła, że Starosta P. był związany decyzją o warunkach zabudowy w której nałożony został obowiązek przestrzegania w czasie projektowania i realizacji przepisów Prawa Wodnego (art. 29) poprzez nie kierowanie wód opadowych na teren sąsiedniej nieruchomości i zmiany naturalnego spływu wód. W przypadku skarżącej, teren wokół zaprojektowanego budynku mieszkalnego został podniesiony w stosunku do istniejącego o ok.: 50-130 cm (rzędne terenu od 20,0 mnpm do 21,30 mnpm) co wywołuje zarówno zmianę naturalnego spływu wód jak i kierowanie wód na moją zabudowana nieruchomość. Zaprojektowanie zbiornika na wody opadowe o pojemności zaledwie 3,0 m3 bezpośrednio przyległego do mojej nieruchomości powoduje poprzez wypompowywanie wód, zalewania zarówno garażu istniejącego na mojej działce jak i terenu działki oraz powoduje podmywanie istniejącego utwardzenia terenu podwórza. Wskazała także, że wtórnik geodezyjny na którym został zaprojektowany budynek mieszkalny nie spełnia wymogów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno - kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. z 1995 r. Nr 25 poz. 133), ponieważ plan zagospodarowania działki nr [...] został opracowany na nieaktualnych opracowaniach geodezyjnych (tj. na nieaktualnym wtórniku geodezyjnym, nie obejmującym obszaru otaczającego teren inwestycji bezpośredniej. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z pózn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości oceniał zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011, jak i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podnieść należy, że postępowanie administracyjne prowadzone w trybie stwierdzenia nieważności umożliwia weryfikację poza kontrolą instancyjną rozstrzygnięć organów administracji publicznej posiadających przymiot trwałości. Służy ono sprawdzeniu czy w trybie zwykłym sprawa została rozstrzygnięta zgodnie z prawem. W oparciu o przepis art. 61 a k.p.a. odmowa wszczęcia postępowania może nastąpić, gdy m.in. wszczęcie i prowadzenie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nowym postępowaniem, co zobowiązuje organ do ustalenia na nowo strony tego postępowania. Niedopuszczalność z przyczyn podmiotowych oznacza, że wniesione żądanie przez dany podmiot nie może wywoływać skutku prawnego w postaci wszczęcia postępowania administracyjnego. Występuje ona w sytuacji, gdy podmiot żądający stwierdzenia nieważności decyzji nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. O tym, czy jest się stroną postępowania administracyjnego nie decyduje subiektywne przekonanie podmiotu, ale okoliczność, czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danej osoby, jako interes prawny. W przedmiotowej sprawie organ dokonał oceny, czy skarżąca ma interes prawny i czy może być stroną postępowania nieważnościowego, zarówno w oparciu o przepis art. 28 k.p.a., jak i w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, które się wzajemnie przeplatają. Organ ustalił, że działka skarżącej nr ew. [...] graniczy bezpośrednio z działką inwestorki. Obie działki są zabudowane. Działka inwestorki o nr ew. [...] posiada spadek w kierunku północno wschodnim. Działka skarżącej o nr ew. [...] sąsiaduje z działką inwestorki od strony wschodniej. Działka ta też ma spadek, co przyznaje sama skarżąca w piśmie procesowym z dnia 24 lutego 2012 r. wskazując na spadek jej działki w kierunku południowym od rzędnej 20,60 m n.p.m. do 19,90 m n.p.m. i w kierunku wschodnim od rzędnej 20,81 m u.p.m. do 15.10 m n.p.m. Nierówność terenu była uwzględniona w projekcie budowlanym dotyczącym inwestycji E. O., zatwierdzonym decyzją Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. W projekcie tym wskazano na w/w spadek terenu, wskazano, że były badania geotechniczne. Opinia geotechniczna z lipca 2009 r. stanowiła załącznik do projektu budowlanego budowy domu jednorodzinnego wolnostojącego, opracowanego na potrzeby inwestycji E. O. Z opinii tej wynika, że na badanym obszarze nie stwierdzono swobodnego zwierciadła wody gruntowej, nie stwierdzono też sączeń wody gruntowej. Zatwierdzony decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. projekt budowlany, w części opisowej wskazywał, że przewidywane prace budowlane nie spowodują pogorszenia stosunków wodnych oraz nie ingerują w jakiekolwiek urządzenia melioracyjne. W części szczegółowej dotyczącej zakresu i sposobu prowadzenia prac budowlanych projekt przewidywał podwyższenie terenu dla przedmiotowego budynku. Z projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji, wynika, że rzędne terenu wokół projektowanego budynku wynoszą od 20,0 m n.p.m. do 21.3 m n.p.m., a rzędna dla budynku wynosi 21,7 m n.p.m. Wskazywane są też rzędne usytuowania stosownych studzienek. Jednocześnie projekt wskazywał na odprowadzenie wód deszczowych do szczelnego zbiornika bezodpływowego typu HDPE RV o pojemności 3 m3. Zaplanowano zbiornik wyposażony w pompę zatapialną z zaworem pływakowym typu Ebara Best One, co ma umożliwić wykorzystanie wód opadowych do podlewania ogrodu. Powyższe rozwiązanie, wielkość zbiornika bezodpływowego zostały wskazane przez osoby uprawnione, profesjonalnie przygotowane do takich opracowań. Ponadto w projekcie przewidziano wykonanie ogrodzenia. Wskazano, że fundament ogrodzenia od północnej i wschodniej strony działki będzie zabezpieczeniem dla spływających wód opadowych w związku z różnicą w poziomie gruntu na działce ew. [...]. Z załączonym do akt sądowych zdjęć terenu przedłożonych przez skarżącą wynika, że takie ogrodzenie zostało wykonane. Zdjęcie nr 1 wskazujące widok frontowy istniejącego garażu na działce skarżącej bezpośrednio przy granicy z działką ew. nr [...] przedstawia ogrodzenie z płyt betonowych usytuowane na działce ew. nr [...], wyraźnie odsunięte od siatkowego ogrodzenia działki skarżącej. Widok ten jednocześnie stanowi o bezzasadności zarzutu skarżącej, podnoszonego przed organami administracyjnymi, iż podwyższenie terenu przez inwestokę powoduje napór ziemi na ścianę garażu skarżącej i jednocześnie stanowi o zagrożeniu konstrukcji tego budynku. Wyraźne regulacje projektu budowlanego odnoszące się: do nierówności terenu; do braku cieków wodnych na tym terenie; braku ingerencji w jakiekolwiek urządzenia melioracyjne; do możliwości, wskazywanego poprzez stosowane rzędne, podwyższenia terenu, z zaznaczeniem odprowadzenia wód deszczowych do szczelnego bezodpływowego zbiornika; do przewidywanego odpływu ścieków do kanalizacji publicznej, stanowią o tym, że projekt całościowo regulował przewidywaną inwestycją w nawiązaniu do stosunków wodnych panujących w terenie i tych przewidywanych na skutek wykonania inwestycji. Analiza i ocena projektu doprowadziła organ wydający decyzje o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę do uznania obszaru oddziaływania inwestycji tylko na działkę nią objętą w myśl art. 28 Prawa budowlanego. Skarżąca nie była stroną postępowania zwykłego. W toku ustaleń organu rozpoznającego wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę E. O. - stwierdzono powyższy stan faktyczny. Organ wskazał na zapisy projektu stanowiące o podwyższeniu terenu wokół projektowanego budynku i uznał, że nie naruszają one przepisu art. 29 ust. 1 Prawa wodnego. Wymieniony przepis stanowi, iż właściciel gruntu nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla sąsiadów, jak też nie może odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Organ uznał również, że rozwiązania projektowe nie naruszają § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wymieniony przepis stanowi, że jest zabronione dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu ukierunkowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości. Ustalenia organu należy podzielić. Tym samym brak jest przepisu prawa materialnego, który dawałby uprawnienia skarżącej do jego zastosowania i co należałoby ocenić jako interes prawny uprawniający ją do bycia stroną w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym o stwierdzenie nieważności decyzji. Podnieść należy, że organ przeprowadził również ustalenia co do możliwości zaistnienia ograniczenia w zagospodarowaniu działki skarżącej. Wskazał, że budynek inwestorki został usytuowany z zachowaniem odległości 4 m od granicy z działką ew. nr [...] ścianą z otworem okiennym, spełniając tym samym wymagania dotyczące odległości budynku od granicy sąsiedniej nieruchomości budowlanej określone w § 12 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Ponadto organ wskazał, że z uwagi na charakter budynku (mieszkalny jednorodzinny) i jego gabaryty, zwłaszcza wysokość wynoszącą 8,26 m, inwestycja nie wpływa na nieruchomość skarżącej, a zwłaszcza nie pozbawia jej nasłonecznienia (§ 57, 60 w/w rozporządzenia) oraz nie emituje ponadnormatywnych uciążliwości. Sąd podziela powyższe ustalenia i wnioski organu. W tych warunkach uprawnione było twierdzenie organu, iż działka skarżącej nie znajdowała się w obszarze oddziaływania inwestycji w rozumieniu art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, jak też nie zostało wykazane istnienie interesu prawnego skarżącej w rozumieniu art. 28 k.p.a., tj. istnienie uprawnień wypływających z przepisów prawa materialnego. Dało to podstawę do uznania braku spełnienia przymiotu strony przez skarżącą w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Niedopuszczalność zaś z przyczyn podmiotowych stanowiła podstawę do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w myśl art. 61 a k.p.a. Sąd uznaje te ustalenia i wnioski za prawidłowe. Zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia interesu prawnego skarżącej poprzez oddziaływanie inwestycji na jej działkę z uwagi na podwyższenie terenu należało w świetle powyższych rozważań uznać za nieuzasadnione. W tych warunkach Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).