VII SA/Wa 2711/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia budowlanego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – Z. K. – kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Z. K. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 listopada 2017 r. skarżąca, została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 9 odpisów skargi – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższego zarządzenia zostało doręczone skarżącej w dniu 5 stycznia 2018 r. (potwierdzenia odbioru, k. 13). Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 12 stycznia 2018 r. Skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, tj. nie nadesłała w wyznaczonym terminie 9 odpisów skargi. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi w kwocie 500 zł.