VII SA/Wa 2718/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. i D. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w sprawie ze skargi M. K. i D. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Skarżący - M. K. i D. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Pismem z dnia 23 grudnia 2016 r. skarżący wnieśli o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu PPF. Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2017 r. wezwano skarżących do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie skarżący odebrali w dniu 8 lutego 2017 r. W dniu 16 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnili, że z uwagi na zły stan zdrowia skarżącego – D. K., który jest osobą niepełnosprawną, wymagającą opieki osób trzecich, skarżący złożyli formularz PPF z jednodniowym uchybieniem terminu. Wskazali, że stan zdrowia skarżącego nie pozwolił na pozostawienie go bez opieki, nawet na krótką chwilę. Dodali, że syn skarżących przebywał na feriach zimowych u rodziny. Zatem dopiero w dniu 16 lutego 2017 r. skarżący mogli wysłać do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Do wniosku skarżący dołączyli wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF oraz orzeczenie z dnia 19 stycznia 2017 r. o stopniu niepełnosprawności skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 8 lutego 2017 r. odebrali wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Natomiast w dniu 16 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Nie ulega również wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnili, że uchybienie terminu było niezawinione. W odniesieniu do powołanych we wniosku okoliczności należy uznać, że wystąpiła po stronie skarżących przesłanka braku winy z art. 86 § 1 p.p.s.a. W oparciu o całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przedstawiona przez skarżących argumentacja może stanowić pozytywną przesłankę pozwalającą na przywrócenie uchybionego terminu. Mając powyższe na względzie należało uznać, że przedstawione we wniosku okoliczności złego stanu zdrowia skarżącego, który jest osobą niepełnosprawną i wymagającą opieki osób trzecich uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżących. Z tej przyczyny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji.