VII SA/Wa 2718/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. i D. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: przyznać skarżącym M. K. i D. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. M. K. i D. K. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącymi pozostaje uczący się syn. Jedyne źródło dochodu rodziny stanowi wynagrodzenie ze stosunku pracy otrzymywane przez M. K. w wysokości 2364,48 zł netto miesięcznie. Skarżący oświadczyli, że D. K. jest osobą niepełnosprawną, nie ma możliwości podjęcia pracy z uwagi na stan zdrowia (uszkodzenie centralnego układu nerwowego z zaburzeniami pamięci, niepełnosprawność ruchowa). Majątek skarżących stanowi działka o powierzchni 698 m2 (stan prawny nieuregulowany) i dom o powierzchni 150 m2, wymagający remontu. D. K. i M. K. do zobowiązań i stałych wydatków zaliczyli: ogrzewanie - 400 zł (kredyt na opał), opłaty za energię elektryczną - 247 zł, za gaz - 60 zł, dojazdy do pracy - 210 zł, wydatki na leki - 300 zł. Biorąc pod uwagę dane wynikające z treści wniosku uznano, iż skarżący wykazali, że ich sytuacja materialna jest trudna i uzasadnia przyznanie prawa pomocy. Wysokość środków, z których utrzymują się M.K. i D. K. wraz z synem (2364,48 zł), przy ponoszonych wydatkach, nie pozwala skarżącym na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.