VII SA/Wa 2719/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi M. O. i L. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "organ" lub "GINB") postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm., dalej jako "Kpa") stwierdził niedopuszczalność zażalenia M. O. oraz L. D. na pismo Wojewody [...] (dalej jako "Wojewoda") z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], informujące o niemożliwości rozpatrzenia w terminie określonym przepisami Kpa wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] (dalej jako "Starosta") z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej z dwoma lokalami mieszkalnymi w każdym budynku o nr [...] i [...] wraz z instalacjami wodnokanalizacyjnymi, c.o., gazową i elektryczną - II etap budowy zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach nr [...] i [...] obr. [...] w [...] przy ul. [...]) oraz decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...] (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej z dwoma lokalami mieszkalnymi w każdym budynku o nr [...] i [...] wraz z instalacjami nie wodnokanalizacyjnymi, c.o., gazową i elektryczną - I etap budowy zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach nr [...] i [...] obr. [...] w [...] i przy ul. [...]). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że pismem z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], Wojewoda poinformował M. O. oraz L. D. (dalej jako "wnioskodawcy") o niemożliwości rozpatrzenia w terminie określonym przepisami Kpa ich wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Starosty. Na powyższe pismo Wojewody wnioskodawcy wnieśli zażalenie. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa zażalenie przysługuje stronie na wydane w toku postępowania postanowienia, gdy kodeks tak stanowi. Zaskarżone zaś pismo Wojewody jest jedynie pismem informującym o niemożliwości rozpatrzenia ww. wniosku w terminie określonym w przepisach Kpa. W związku z tym nie przysługuje na nie zażalenie. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. wnioskodawcy (dalej jako "skarżący") reprezentowani przez pełnomocnika – radcę prawnego wnieśli skargę na ww. postanowienie GINB z dnia [...] października 2016 r., znak [...], zaskarżając je w całości. Ww. rozstrzygnięciu zarzucili naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 61a § 1 i 2, art. 134 w zw. z art. 144 Kpa poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania od postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. W ocenie skarżących zaskarżonym postanowieniem organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Wojewody o odmowie wszczęcia postępowania. W piśmie bowiem z dnia [...] lipca 2016 r. Wojewoda stwierdził, że postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności kwestionowanych decyzji, zostaną wszczęte po zakończeniu postępowań przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym Wojewoda wskazał, że nie wszczyna postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, a postępowania te dopiero zostaną wszczęte. Jeżeli zatem Wojewoda stoi na stanowisku, że złożenie skargi do sądu administracyjnego od kwestionowanych decyzji uniemożliwia wszczęcie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności tych decyzji - to jego pismo wskazujące, że postępowania nadzwyczajne zostaną wszczęte później należy uznać za postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania z innych uzasadnionych przyczyn o których mowa w art. 61a § 1 Kpa. Dlatego też, skarżący stoją na stanowisku, że toczące się postępowania sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie nie stanowią przeszkody do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że pismo Wojewody nie nosi cech postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, lecz stanowi jedynie pismo informujące, o niemożności rozpoznania sprawy w terminie przewidzianym przez przepisy Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu uproszczonym zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ww. ustawy). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie organu stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w trybie egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie. Wyjaśnić należy, że Sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stwierdzenie zatem, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, organ nie naruszył bowiem przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanego postanowienia. Podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 134 w związku z art. 144 Kpa. Zgodnie z art. 134 Kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W myśl zaś art. 144 Kpa w sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zauważyć należy, że zaskarżonym postanowieniem organ stwierdził niedopuszczalność wniesionego przez skarżących zażalenia na pismo Wojewody informujące o niemożliwości rozpatrzenia w terminie określonym przepisami Kpa ich wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2015 r. W ocenie Sądu, zgodzić się należy z organem, że pismo Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r. nie nosi cech postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty, lecz stanowi jedynie pismo informujące o niemożności rozpoznania sprawy w terminie przewidzianym przez przepisy Kpa. Jak wynika z ww. pisma, w sprawach wspomnianych wyżej decyzji obecnie toczą się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, będące wynikiem wniesienia skarg kasacyjnych od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (sygn. akt II Sa/Gd 508/15 i II SA/Gd 520/15). Całość akt związanych z ww. decyzjami znajduje się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym (patrz – pismo Wojewody z dnia [...] sierpnia 2016 r. przekazujące do organu zażalenie). Powyższe stanowi zaś przyczynę niemożności rozpoznania przez Wojewodę sprawy w terminie przewidzianym przez przepisy Kpa. Skoro pismo Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r. stanowi jedynie pismo informacyjne, to niedopuszczalnym było wniesienie przez skarżących w stosunku do niego zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia może bowiem wynikać m. in. z przyczyn przedmiotowych, tj. gdy nie ma przedmiotu zaskarżenia lub przepisy prawne nie dopuszczają możliwości zaskarżenia aktu administracyjnego w toku instancji. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa zażalenie przysługuje stronie na wydane w toku postępowania postanowienia, gdy kodeks tak stanowi. Przedmiotowe pismo Wojewody nie stanowi zaś takiego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że organ prawidłowo zastosował art. 134 Kpa i stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżących. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.