VII SA/Wa 272/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "L." [...] Sp. j. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia reklamy apteki postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz skarżącej "L." [...] Sp. j. z siedzibą w G. kwotę 460 zł (słownie: czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. skarżąca Spółka złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny przedstawił swoje stanowisko w sprawie oraz poinformował Sąd, iż w dniu [...] stycznia 2009 r. wydał decyzję znak: [...], którą uchylił decyzję ostateczną Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...], decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przy czym są to zdarzenia, które nie istniały przed wszczęciem postępowania. W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 cytowanej ustawy.